Ja de berichtgeving is wat wisselvallig, het weer niet. Het is hoog zomer, tering heet, en het hotel Central waar ik in Casablanca mijn tenten heb opgeslagen is prima. Ik zag in tripadvisor iemand die het helemaal de grond in boorde maar dat was niet terrecht. Ik vind het prima. Nou heb ik natuurlijk niet de allerduurste smaak, maar toch.
De mensen die ik tegenkom, die zijn meestal aardig maar ze zijn wel van de afdeling whats in it for me. Ik was de eerste avond gespot door een jongen op het terras die later via internet vroeg of ik het was. Dat klopte. Verder heb ik het neefje van de marokaanse familie uit Salerno een paar minuten gezien, verder is hij druk, druk. Dan op het terras nog met een paar andere heren gesproken, vooral met typje dat me al eerder had gezien, en zijn vrienden. Waar dan ook nog een nederlander bij aanschoof. Een donkere meneer die ik later ook nog zag paraderen, maar die toen in gezelschap was van zijn schatje, en dus in de better people modes was. Als je door de Medina loopt wil natuurlijk iedereen zijn waar aan je slijten.Die is in Casa wel beter dan in Agadir of Mara. Het is hier nog een beetje te handelen. De jacht op blauwe bordjes heeft een geheel nieuwe wending gekregen toen ik op de collectie van het Camenbert museum stuitte. Enige bordjes met advertenties uit de jaren 20 om de kaas aan de man en vrouw te brengen. Ik ben helemaal verrukt. Dat is dan weer anders dan het duitse verrukt. A. zit nog steeds in a. Vandaag nog geen teken van leven ontvangen. Als het goed is komt hij morgen naar Tanger, en anders nou dan ga ik er geen rimpels door krijgen.
Net naar de kapper geweest. De jongen in de Medina vroeg eerst 5 euro, wat hier belachelijk veel geld is, ik heb afgedongen naar 3. Waarschijnlijk nog te veel. Het is alleen jammer dat het nu wel voor heel casablanca duidelijk is dat ik een grijze dakduif ben. Er zijn natuurlijk erger dingen, maar dit is ook wel iets. Ik heb helaas niet meer alle natuurlijke schoonheid. Al kom ik nog weg zonder botox en 21 cremes. Verder heb ik al wel nagedacht over mijn tanden recht te laten zetten, iets met mijn borsten te doen en fillers, maar ik denk toch dat ik voor borsten ga vragen wat het kost in columbia.
Ik lees nu llogas, de stad en de honden, of omgekeerd. Ik weet het niet helemaal met zijn stijl van vertellen, ik vind het een beetje chaotisch, dat was ook al zo bij Julia en de scriptwriter. Dus waarschijnlijk is het de man zijn stijl. Renate Dorrestein is uit, dat vond ik ook een beetje een rommelige vertelling.
Hier in Casa is eigenlijk niets van cultuur te beleven, er is 1 museum, een jood historisch museum. Om het gebrek aan monumenten een beetje te verbloemen is er die enorme moskee gebouwd. Waarbij groot en mooi niet altijd samen hoeven te gaan. Verder is er art deco maar daar bleek ik in 10 minuten door heen gewandeld te zijn. Toen ging ik op het terras zitten, kreeg ik gezelschap van een senagalees, weinig aanspraak, al vroeg hij wel om geld MMMMm nee maar niet
De mensen die ik tegenkom, die zijn meestal aardig maar ze zijn wel van de afdeling whats in it for me. Ik was de eerste avond gespot door een jongen op het terras die later via internet vroeg of ik het was. Dat klopte. Verder heb ik het neefje van de marokaanse familie uit Salerno een paar minuten gezien, verder is hij druk, druk. Dan op het terras nog met een paar andere heren gesproken, vooral met typje dat me al eerder had gezien, en zijn vrienden. Waar dan ook nog een nederlander bij aanschoof. Een donkere meneer die ik later ook nog zag paraderen, maar die toen in gezelschap was van zijn schatje, en dus in de better people modes was. Als je door de Medina loopt wil natuurlijk iedereen zijn waar aan je slijten.Die is in Casa wel beter dan in Agadir of Mara. Het is hier nog een beetje te handelen. De jacht op blauwe bordjes heeft een geheel nieuwe wending gekregen toen ik op de collectie van het Camenbert museum stuitte. Enige bordjes met advertenties uit de jaren 20 om de kaas aan de man en vrouw te brengen. Ik ben helemaal verrukt. Dat is dan weer anders dan het duitse verrukt. A. zit nog steeds in a. Vandaag nog geen teken van leven ontvangen. Als het goed is komt hij morgen naar Tanger, en anders nou dan ga ik er geen rimpels door krijgen.
Net naar de kapper geweest. De jongen in de Medina vroeg eerst 5 euro, wat hier belachelijk veel geld is, ik heb afgedongen naar 3. Waarschijnlijk nog te veel. Het is alleen jammer dat het nu wel voor heel casablanca duidelijk is dat ik een grijze dakduif ben. Er zijn natuurlijk erger dingen, maar dit is ook wel iets. Ik heb helaas niet meer alle natuurlijke schoonheid. Al kom ik nog weg zonder botox en 21 cremes. Verder heb ik al wel nagedacht over mijn tanden recht te laten zetten, iets met mijn borsten te doen en fillers, maar ik denk toch dat ik voor borsten ga vragen wat het kost in columbia.
Ik lees nu llogas, de stad en de honden, of omgekeerd. Ik weet het niet helemaal met zijn stijl van vertellen, ik vind het een beetje chaotisch, dat was ook al zo bij Julia en de scriptwriter. Dus waarschijnlijk is het de man zijn stijl. Renate Dorrestein is uit, dat vond ik ook een beetje een rommelige vertelling.
Hier in Casa is eigenlijk niets van cultuur te beleven, er is 1 museum, een jood historisch museum. Om het gebrek aan monumenten een beetje te verbloemen is er die enorme moskee gebouwd. Waarbij groot en mooi niet altijd samen hoeven te gaan. Verder is er art deco maar daar bleek ik in 10 minuten door heen gewandeld te zijn. Toen ging ik op het terras zitten, kreeg ik gezelschap van een senagalees, weinig aanspraak, al vroeg hij wel om geld MMMMm nee maar niet
Geen opmerkingen:
Een reactie posten