Gelukkig heb ik niets meer van Marco gehoord, waarschijnlijk richt deze amor zijn pijlen op iemand anders. Gisteren heb ik eerst koffie gedronken met Migeas en daarna met Fabian op pad. Van de heren van een mogelijk avondprogramma hoorde ik niets meer. Arme meneer Migueas is voor altijd in een strijd met zijn familie, van die zijn jehova, en hij dan weer niet. Maar op dit moment gaat goed met hem. In de boekenkast beneden vond ik één van de meest beroemde kinderboeken over Nederland. Er zaten ook nog eens mooie platen in. Ik heb gezegd hou het maar. Ik hoop dat hij me binnenkort alles gaat vertellen over Hansje Brinker. Zijn standbeeld is zo mooi in Den Haag vereeuwigd in Madurodam. Ik stelde aan Fabian voor om naar het Nationaal museum van historie, etc te gaan. Dat vond hij een goed voorstel ze zijn helaas al jaren aan het verbouwen. Ik neem aan dat ze inspiratie opgedaan hebben bij het Stedelijk en het Rijks die natuurlijk ook jaren in de verbouwing waren. Maar het was ze toch gelukt om wat vazen, gouden voorwerpen uit te stallen en zo een beeld te geven van de geschiedenis. Bovendien waren ze in de verbouwingstress ook de kassa kwijt geraakt dus kon je er gratis naar binnen. Daarna heeft Fabian mij een lunch aangeboden. Waarbij jullie eerst zijn Patta zien, wat geloof ik spaans is voor Eend en arroz verde het is gekleurd met een kruid dat meneer twee keer heeft gezegd, maar waarvan ik geen klap begreep. Dus eh jullie moeten maar denken Peruaanse kurkuma. Daarna zien jullie mijn bordje van gedroogde aardappel. Aan de linkerkant, en de rechter kant ligt weer iets meer met yucca in plaats van de uitgedroogde aardappel. Die ik trouwens als spectakel vond tegenvallen. Blokjes aardappel en ik had het ook geloofd.
Er bleek nog zat tijd te zijn. Dus ik vroeg aan Fabian of hij nog zin had om naar een ruine te gaan. Jullie denken natuurlijk mijn sex en jongens gebeuren. Daar had hij hij wel oren naar, maar ook wel om naar Mateo Salado te gaan. Een pre-colombiaans tempel complex, wat eigenlijk een korte wandeling is vanaf het museum. Met een een gevuld buikje was dat prima te doen. De site blijkt wat op te gaan in de vaart der volkeren. Er was een wandel parcour aangelegd waardoor je over twee van de tempels heen kon klauteren en om de derde heen lopen. Er was wat aandacht voor opgravingen. Dat hadden ze als een soort Noord Zuidlijn gedaan, dus er lag ook een floppie uit het jaar 2000, een 3,5 inch wie weet het nog. Een vliegticket en ook zaken uit de oude geschiedenis, maar dat was allemaal vrij pover. Voor het museum zou ik ze nog aanraden maak een maquette over hoe het er mogelijk uit heeft gezien.
Jullie zijn natuurlijk benieuwd naar foto's maar ik heb mijn grote camera al ingepakt. Jammer
Maar later beter.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten