Heel lief ik mocht tot 18.00 in het hotel van Iquitos blijven. Dus dat was super lekker ook omdat het een tijdje daar keihard ging regenen. Ik ben natuurlijk niet zo slim maar ik vraag me af waarom ze het in vredesnaam tropisch regenwoud noemen. Al die regen daar. Gelukkig zat ik niet in een motor carro anders had ik meteen weer een avontuur erbij gehad. De vlucht ging soepel. Het was alleen jammer dat ik bleek een halve stoel te hebben en ik de dame die naast mij zat en recht leek te hebben op anderhalve stoel steeds een beetje in haar oude maar wulpse armen moest duwen om te laten zien dat we over het algemeen recht hebben op 1 stoel. Maar ging verder allemaal soepel. Naast mij aan de overkant van het gangpad zat dan weer een woke clubje. Oh dat bestaat niet meer, nou drie lege stoelen met een klein ratachtig hondje. Zo'n allerkleinste variant van hondje. Die zat eigenlijk bij een transvrouw op schoot, en daarnaast zat een dikke meneer helemaal in een soort van zijden panter pyjama, met op zijn schoot een dunner exemplaar met petje en een spijkershort aan. Nee niet zo kort dat ik zijn billen kon bestuderen. Hij lag natuurlijk eigenlijk op schoot. Eerst dacht ik nog wat zal die dame er van denken. Maar ja die bleek dus onderdeel te zijn van de woke familie. Ik las maar door in mijn Gay Novel Martin Bauman van David Leavit. Hij zegt dat hij iets tegen overschrijven heeft, maar hij is ook onderdeel van een copy cat schandaal. Dus hij moet niet te veel zeuren. Het is wel aardig al heeft hij net een leuke latino in de steek gelaten om zich bij de liefde van zijn leven te voegen. Ik was tegen het verlaten van de latino. Oh wacht als ik het boek overschrijf kan ik dat tot een happy end maken.
Gisteren met Fabian en een vriendin van hem op stap geweest naar het historische centrum van Lima. Zij was niet zo van het snel wandelen waardoor ik een deel van de route niet heb gered. We zijn eerst naar het Franciscanen klooster geweest van de monniken zonder schoenen. Dat is in Rimac, eigenlijk de eerste buitenwijk van Lima, meteen achter het oudste deel van het centrum. Je moet er alleen de rivier voor over. De rit er naar toe blijft natuurlijk een groot avontuur. De rondweg stond voor een deel vast, en voor een deel scheurde de beste man met de dood op zijn hielen. Hij vertelde dat hij in California had gewoond. Dat hij daar 3 kinderen had, zo van rond de 30 maar dat hij sinds 2014 weer in Peru was. Hij had daar some bad things gedaan. Helaas is mijn engels niet zo heel goed. Die drie kinderen hadden sinds 2014 nog niet de kans gezien om hun lieve papa op te zoeken. Je bent dan toch weer benieuwd naar wat het allemaal het verhaal er achter is. Maar ja je kan die man natuurlijk niet helemaal uithoren. Daarna met een dame door het klooster gewandeld. Ze liet ondermeer enorme potten zien waar ze er 12 ofzo van hadden en waar ze op 3 augustus voor heel veel mensen soep in maken. Die dan allemaal één keer een redelijke maaltijd kregen. Ook in dit klooster woonde nog een enkele fransicaner, maar de zaak is aan het uitsterven. Ze doen nu natuurlijk ook niet aan voortplanting. Daarna door het centrum van Lima gekuierd, de cathedraal bezocht en de winkelstraat door gewandeld en toen weer met een Uber terug naar Miraflores. Weer een meneer die in California had gewoond maar hij had geen 3 kinderen gemaakt. En ik geloof ook niet dat hij het land uit moest.
Om 16.00 van het hotel naar de airbnb gewandeld. Ik vind het toch het prettigst als er gewoon een host op de stoep staat inplaats van klunsen met een sleutelboxje ofzo. Nu moest ik mij melden bij de portier. Die kreeg vervolgens een code door daarmee bleek ik de deur te kunnen ontgrendelen. Nou gelukkig zag het er binnen wel aardig uit en ben ik meteen een wasje gedraaid. Toch ook altijd weer een kunstje zo in den vreemde met een spaanssprekende wasmachine. Daarna meneer B gezien was gezellig en hij had een postre voor me meegenomen. Superlief..............
E
Geen opmerkingen:
Een reactie posten