zaterdag 7 juni 2025

Piazza Amerina

 Jullie hebben natuurlijk genoeg van mijn gezeur. Dus kijken we eens wat Sherfly er van vond:

Ik vind het een nietszeggend en vervallen stadje. De straten in het oude gedeelte zijn zo smal dat het rijden met de auto niet te doen was. Veel restaurants gesloten.

Sherfly heeft ernstig gelijk. Nou ging ik met de bus dus ik had minder te maken met het feit dat auto rijden niet te doen was. Ik ging bijvoorbeeld een straatje in met trappen. Ik kan me die arme Sherfly helemaal voorstellen. Gelukkig was ze met haar man, die wist haar vast te redden in situaties. Nu moet ik wel zeggen dat ik een keer hier zelf met de auto gereden heb en ik het ook spaans benauwd kreeg maar meer omdat ik in een file moest rijden en steeds helling proeven moest doen. Daar werd ik dan weer gek van. Maar ach die arme Sherfly, zij op die trappen. 

Ik was dus gisteren naar Piazza Amerina. Ik was er twee keer geweest om door de Romeinse villa te huppelen, die is uit de vierde eeuw na christus, dus nog relatief jong. Maar met een enorme hoeveelheid mozaïek vloeren. Bijna nog meer dan onder de WIllem Schoutenpoort. Maar ok ik ben er deze keer niet heen geweest. Want ik dacht dat het een beetje een Noormannen stadje zou zijn en wilde dat eigenlijk ook wel eens verkennen. Dus ben ik in de bus geklommen, twee uur zitten lezen, google maps bekeken, andere passagiers en het landschap en toen was ik er ineens. Ik moest natuurlijk denken aan de wijze woorden van Sherfly. Maar vervallen kan ook betekenen niet aangeharkt tot een libelle dagje uit netheid met overal leuke winkeltjes. Ik vond het meer niet aangeharkt, maar eigenlijk ook nog best keurig. ik heb wel vervallener steden gezien, nou ja Sherfly komt uit Rotterdam. Dus eh ik bedoel maar. Het was een soort van rennen naar de Kathedraal. Ik ging daarvoor een flut museum in Palazzo trigona. Dat kan ik dan mensen niet aanraden. Dat was een bijna lege Palazzo met een paar beschilderde plafonds. Toen ik vertwijfeld vroeg of dit het was ben ik er maar uitgegaan. Zag ik iemand de zijkant van de kathedraal binnen glippen, kon ik daar nog net een rondje lopen. Maar die ging daarna meteen dicht. Het gemeente museum was dan wel weer de hele dag open, dus daar ben ik daarna ingeweest. Dat was wel grappig, en de jongen achter de receptie was een soort van charmant. Dus dat pikte ik dan ook weer mee.  Daarna nog een beetje gewandeld, er was nog een kerk open. De kerken waren geloof ik niet van het grootste formaat. Ik kwam voorbij een bibliotheek. Ook daar ging ik in. Nou dat is wel een beetje een andere belevenis dan bij ons. Er was misschien internet, maar toch vooral boeken in kasten, en een hele staf. Een dame stortte zich meteen boven op me. Ik dacht even misschien is het Sherfly, maar ik durfde het niet te vragen. Ze had een hippe bril op en veel krullend haar. Duidelijk de bibliothecaresse, ze wees me op wat bijzonderheden. Ik zei dat ze zeker naar de bibliotheek van Amsterdam moest. Het was ondergebracht in een oud klooster en er was een soort leeszaal met oude boeken en een bijzondere sfeer. Maar geen koffiedrinkende jongelui. 

Kijk nou dit ben ik bij het Arogonese kasteel. Ik kijk vrij blij want Sherfly is net voorbij gescheurd met haar auto en het is even veilig. Met al die een richtingsverkeren zal ik haar niet meteen weer zien. 



De kerk van de Heilige Anna, wie weet het niet de moeder van Maria. Ik weet niet of er veel actie is. Maar mocht je oud zijn en toch een kind willen dan is Anna het geheime adresje, als je zoekt op het internet zijn er zelfs bustochten te vinden. Ik weet niet of er kind garantie bij zit. 



Dit is dan weer de kathedraal van Piazza Amerina van binnen. Het licht blauw geschilderde was weer eens iets anders 



Dit is in de bibliotheek. Ja dat is net iets anders dan de Hallen bibliotheek, of ook weer niet. 



Kijk een brommer in de poort van de bibliotheek. Ik denk dat hij van Sherfly is, want aan de andere kant stond de brommer van haar muze. Ik ben blij dat hij daar geparkeerd stond, want stel dat Sherfly die trappen was opgeraced, mij haar zou er van in de war raken. Een stoere meid.......



 De casata, ik had me iets anders voorgesteld. Misschien had ik dit wel ricotta taart genoemd, maar ja het was wel lekker. Maar thuis in de Schoutenstraat is dit geen casata. Maar ja daar is het ook geen Sicilië. En was ik weer in Palermo 


Geen opmerkingen:

Een reactie posten