Jullie zullen het wel vermoeden maar het nieuws uit Den Haag is hier deze dagen ook groot nieuws. Alles wordt op de voet gevolgd. Maar uiteindelijk is bijna iedereen hier blij. Er komt een stuk uitbreiding van het Peruaanse zeedeel. Chili moet inbinden. Het is reden voor eindeloze commentaren, terwijl in Chili bijna d burgeroorlog uitbreekt. Ik weet de diepere achtergronden van het conflict niet, maar ik geloof dat Peru dat wel vaker heeft dat de lijntjes die altijd zo mooi op een kaart getrokken staan in het veld niet zo duidelijk zijn. Nou ja reden voor feest. Iedereen blij.
Ik was gisteren met Walter op stap, die we nog kennen uit de allereerste verhalen over Peru. Het is inmiddels natuurlijk een hele meneer geworden en we zijn met zijn auto naar Barranco gegaan. Beetje onzin want met de bus is het ook een peulenschil maar ja. Ik wilde kijken of ik daar nou het boek had gezien over de broertjes Vargas, maar waarschijnlijk niet. Nou ja het levert een present op voor Tineke, een redelijk veilig kado.Vind ik dan weer.
In he museum dat nu wel open was waren heel veel fotos die mij er van moesten overtuigen dat er veel gebeurt in Barranco. Of ik dat niet wist. Het formaat van de fotos was alleen 10 bij 10 cm waardoor het toch heel erg makkelijk kiekjes lijken en ze ook niet allemaal fantastisch waren. ER was ook een flatscreen met daarop de fotos ik vond dat ze daar beter tot hun recht kwamen, maar wie ben ik.
Het tweede deel van de nieuwe expositie was een meneer die met een soort van collages en toestanden nieuwe schilderijen had gemaakt. Ik vond het mooi, maar misschien was dat ook omdat hij inspiratie haalde bij Bosch, Carravacio, Hopper en nog wat typen. De Bosch tuin van de lusten was bijvoorbeeld opnieuw gedaan met puzzelstukjes. Ik vond het kunstig. Walter was jarig ik heb hem zeeuwse boter babbelaars gegeven. Daarna een tukje gedaan gelezen en daarna met Alejandro en Sergio op pad geweest, bier gedronken op de Berlin. Ook die heb ik blij gemaakt hoop ik met hopjes en babbelaars. Anders spoelen ze maar door de bagno. Net zo makkelijk. Oh ik geloof dat de jongen van housekeeping sjans heeft. Oh nee het is iemand die wel al kennen, al weet ik dan ook weer niet precies waarvan.
Ik heb besloten om nog een paar dagen naar Pulcalpa te gaan daar ben ik nog nooit geweest. Het boek van Gordon Merrick is uit. Tja wat zullen we er over zeggen, nou het is een homo boek dus dat is altijd goed. Nu lees ik een ander homo boek, maar dat gaat over iemand die ontvoerd is door de het lichtend pad, dus het speelt in Peru. Ik ben benieuwd. Het eerste deel is nog al één dimensionaal dagboek. Ik schoffelde de tuin, de brandnetels zijn weer weg. Misschien wordt het mooi later.
Ik was gisteren met Walter op stap, die we nog kennen uit de allereerste verhalen over Peru. Het is inmiddels natuurlijk een hele meneer geworden en we zijn met zijn auto naar Barranco gegaan. Beetje onzin want met de bus is het ook een peulenschil maar ja. Ik wilde kijken of ik daar nou het boek had gezien over de broertjes Vargas, maar waarschijnlijk niet. Nou ja het levert een present op voor Tineke, een redelijk veilig kado.Vind ik dan weer.
In he museum dat nu wel open was waren heel veel fotos die mij er van moesten overtuigen dat er veel gebeurt in Barranco. Of ik dat niet wist. Het formaat van de fotos was alleen 10 bij 10 cm waardoor het toch heel erg makkelijk kiekjes lijken en ze ook niet allemaal fantastisch waren. ER was ook een flatscreen met daarop de fotos ik vond dat ze daar beter tot hun recht kwamen, maar wie ben ik.
Ik heb besloten om nog een paar dagen naar Pulcalpa te gaan daar ben ik nog nooit geweest. Het boek van Gordon Merrick is uit. Tja wat zullen we er over zeggen, nou het is een homo boek dus dat is altijd goed. Nu lees ik een ander homo boek, maar dat gaat over iemand die ontvoerd is door de het lichtend pad, dus het speelt in Peru. Ik ben benieuwd. Het eerste deel is nog al één dimensionaal dagboek. Ik schoffelde de tuin, de brandnetels zijn weer weg. Misschien wordt het mooi later.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten