Foggia

In Foggia, en bevrijdingsdag. Een mooie tocht gemaakt naar San Giovanni di Rotondo. Zoals iedereen weet de plek van Padre Pio. Helaas hadden we net niet genoeg tijd om in de file te gaan staan om de kerk die Renzo Piano bouwt over de bescheiden resten van de Padre. M. had het geniale voorstel om het museum te bezoeken, een absolute must voor allerlei padre memoriabel. Eh waarschijnlijk sandalen, touw en allerlei zaken die kenmerkend zijn voor de heilige. Een absolute must, jammer dat het museum dicht was. We hebben nog getwijfeld over of we naar het graf van de ouders van de padre moesten gaan maar als je de context van het museum mist sta je daar ook maar. Dus wij weer door, door was dan naar het Castel del Angelo ofzo. Maar daar stonden dan weer 1200 italianen in de file, want het was immers bevrijdingsdag. Dus dat hebben we maar overgeslagen, bovendien moesten we op tijd terug zijn voor het beste museum van Foggia. En er is hier op dat vlak veel, veel concurrentie. We zagen nog wel kans om een brushetta te eten in Manfred, nog iets. Met mooi uitzicht op eh Garganno, oh ik moet een gids erbij pakken. Te lui.
Er waren, waarschijnlijk omdat het bevrijdingsdag was veel mannetjes op de motor, die deden erg van vroem, vroem, en kunstjes in de bochten, op andere stukken deden ze het kunstje op je plaat gaan waardoor er ook voor de ambulance op deze mooie dag nuttig werk was te verzetten.
Terug in Foggia, na een snelle siesta, want zo'n museum heeft alle aandacht nodig die het kan krijgen bleek dat de bewaker een zenuwinzinking nabij was. Aan hem de taak om het museum te bewaken, maar ook nog eens uit te leggen dat op deze speciale feestdag het museum dicht was. Dus eh het mooiste van Foggia en Padre Pio blijft voor ons een geheim.
Drama.
Ondertussen bleek je in het hotel te kunnen eten. Na eerst in Foggia bij de plaatselijke siciliaan gegeten te hebben. Ik een soort pesto van courgette en aubergine, en daarna veel, te veel dolce, oh en ook nog een bord spinazie. Bleek je dus in het hotel te kunnen dineren, we kregen eerst Kikkererwten, die ze hier graag eten, in een soort soep. Toen vitello, niet bijzonder maar zeker smaakvol. De volgende dag was het penne met vedure, wat zich liet vertalen als broccoli en nog wat andere dingen en daarna veel vlees met een worstje met venkel