Help niemand leest het blog nog

Nou ja dan weet ik ook weer voor wie ik het bij hou. Gisteren wilde ik een fiets gebruiken, volgens Paulo kon ik gewoon wat met mijn creditkaart zwaaien en zou alles vanzelf gaan. Helaas viel het tegen en ben ik met de metro naar het centrum gegaan. Waar ik vervolgens wat slippers heb ingeslagen. Als er bij de lezers van het blog nog wensen zijn voor slippers dan hoor ik die graag. Ondertussen vraag ik me ook af of ik TJ of B moet vragen om de economische boycot te omzeilen en een levis voor me mee te smokkelen, wellicht een fles Jack Daniels. Nee die vraag ik wel aan Donald als hij komt, die kan alles fixen.
Gisteren wederom door het centrum gelopen, ondanks dat het hier winter is en voor Cariocas extreem kout die je toch de meeste de barre omstandigheden trotseren in shorts. De economie is hier reden voor beklag. Ze hebben nu de president in wie 6 % van de bevolking een vertrouwen heeft. Ondanks de vele rechtzaken die tegen hem lopen voor corruptie volgens mij meer dan 6 eerder 100 ofzo. De prijzen voor de bus waren vlak voor het voetbal omhoog gegaan. Iedereen moet dan ergens anders zijn dus een mooi moment voor een dergelijke actie. Paulo verliest dan ook nog zijn baantje omdat het hotel santa clara wordt gesloten. Ondanks belangrijke gasten als Douwe Bob, het mocht allemaal niet baten. Ondertussen krijg ik het wel weer warm.
Ik lees nu een boek van Murat Isik; Wees onzichtbaar. Al vraag ik me wel af hoe zijn tweede boek gaat zijn. Want het is een coming of age boek, en dan ben ik altijd een beetje bang dat je heel veel heb verteld van je leven, en wat is er daarna nog. Maar we gaan het meemaken. Een heel dik boek over Brazilië  kom ik waarschijnlijk niet door heen. Ik lees dit via de bieb app ik vind het een mooie uitvinding. Ik ben verder naar binnen gegaan. Blijkt dat de airco hier wel invloed heeft. Een stuk dragelijker.
Oh het voetbal, ja we moesten naar de Ipenema. Eerst was er wat stress, want degene die Paulo zou opvolgen kwa dienst kwam te laat aankakken. Dus was de wedstrijd al begonnen en vielen we halverwege in. Vervolgens was er een doelpunt, hier moet je dan met een toeter uit het raam hangen, anders krijgt je huisje een kruisje en weet je het maar nooit. Toen kreeg ik een stoel aangeboden en de vrij stevige gastheer ging zomaar ik het beeld van de tv zitten, dus zag ik eigenlijk maar bitter weinig. Het werd pauze de tweede helft volgde en er was nog een doelpunt. Nou dacht ik wel Servie, en wie van jullie kan het aanwijzen op de kaart, ik had wel de wifi gekregen waardoor ik wat berichten kon rondsturen en het geheel niet te lang duurde, daarna ging bijna iedereen snel weer wat anders en misschien wel leuker doen. Er was 1 dame, de rest was mietjes. Een jongen die de spanning wellicht te veel was ging een dutje doen. De rest was ook veel met elkaar bezig, ik weet niet of alle commentaren over het spel gingen of dat er ook andere zaken werden besproken