Het is nog voor 7 uur in de ochtend. Rio wordt langzaam wakker, ik moet zeggen dat ik een ambulance in de verte hoor en veel vogels hoor. Hier wonen dichtbij een paar kolibrie's die een dol zijn op wat van het groen. Verder scharrelen er twee katten rond, die natuurlijk vinden dat het terras meer van hun is dan van mij. Ik zit bij meneer P. in San Teresa, dat is een berg in Rio. Wereld beroemd om het trammentje dat er naar toe gaat. Een tram die ook een keer uit de bocht vloog. Als ik naar beneden kijk zie ik de oude stad, maar ja dat is natuurlijk een grote verzameling van flatgebouwen. Die niet allemaal onder de mooiste architectuur gebouwd zijn. De flats belemmeren het uitzicht op het technisch museum van Calatrava en ik denk ook op de nieuwbouw van Niemeyer de grote braziliaanse architect, die helaas brazilie en de wereld ontvallen is op 105 jarige leeftijd is ontvallen. Wat zal hij zeggen van Armani bij de hemelpoort. We zullen het nooit weten.
De reis met KLM ging soepel, er was een beetje gehobbeld de bobbel onderweg, maar niets ernstigs, het is toch lang een vlucht van 11 uur. Ik heb twee films gekeken, oh ik weet geloof ik nu al niet meer welke. Dat staat me goed. Paddington in Peru en nog iets. Misschien komt het nog. Verder een boekje over Adele Bloemendaal grotendeels uitgelezen en Adriaan van Dis Dubbelliefde. Dat is nog niet helemaal uit de apocalyps mag van mij iets minder, teveel sex drugs en R&R. Maar ja ik ben een oude zeur.
P. stond heel lief op mij te wachten. Het is toch altijd weer een tochtje in een andere stad van de luchthaven naar waar je wilt zijn. Maar verders prima. Ik wilde eigenlijk wel meteen slapen. Na een douche en beetje kletsen en check of alle meuk heel is gebleven, ja, slapen.
Volgende dag was ik dan natuurlijk vroeg uit de veren, net als vandaag. Uitzicht over Rio duo lingo en daarna met P de stad in. Ik moest ondermeer en vooral een simkaart hebben. Dat is superhandig om dan vervolgens onderweg internet, uber en whatsapp te gebruiken. Dus daar ben ik blij mee. Claro brazil is het deze keer. Ik ben nog steeds een beetje kapot van iemand die in de Dirk mijn mooie groene boodschappen tas heeft meegenomen. Terwijl die even te lang alleen op de vloer had gelegen. Wat een stumper als je boodschappentas steelt. Zonder inhoud overigens. Maar wel mooi, ik heb nu een nieuwe in tutti i colori il mondo. Het is natuurlijk wel zo als iemand uitgebreid aan zijn gerief geraakt door het stelen van mijn boodschappentas en daar misschien nog wel nu tegen moeder de vrouw, of een bloedmooi vriendje mee loopt te pronken. Dat terwijl hij of zei natuurlijk beter haar best had kunnen doen om partner lief aan zijn gerief te laten komen, of de buurvrouw. Tja wie ben ik dan om heel negatief te zijn over de situatie. Maar het was/ is wel mijn tas. Ik heb nu een nieuwe. Verder een kloostermuseum bezocht het was niet veel. Het hoorde bij het klooster van San Antonio de Padua, leuk dan weer voor A en vooral de stappenteller goed te vriend gehouden. Een beetje saaie lunch van kip en rijst. Arroz con Pollo, tja nou daar hoef je eigenlijk geen verre reizen te maken. Het was bij de liefhebbers bij Nena, tja en dan voel je toch een beetje een liedje opkomen.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten