Vamos alla playa

Ja ook het strand moest er maar eens van komen. Met Manuel als date. Strand hoewel het hier 300 meter vandaan is een serieuze zaak. Je moet natuurlijk zorgen dat je niet in de stad zit, maar het liefst een heel stuk zuidelijker, bijvoorbeeld het strand van Santa Maria, dat 40 km zuidelijker ligt. Daarvoor weer in een hobbel bus gezeten, die ons naar de Pan America sud bracht, de snelweg van Zuid Amerika en vanaf daar weer met een mini busje. Dat busje ging vrij direct en was voor begrippen in Peru goed te doen. Het zoefde meteen direct door, en maakte ook vrij veel vaart. Ik gooi er ook maar een paar fotos tegen aan. De eerste is van de markt, dan is er een man die Maria een wezen (?) groetje brengt. Of er is daar iets met gaycruisen en ik weet niet precies wat, dan een foto van Pachacamac, en tenslotte Manuel met mij op het strand. Het is duidelijk wat ik nodig heb, eerst dacht ik een statief, maar nee geluk heeft een nieuwe naam en selfie stok. Ai hoe kan ik nog leven zonder. Ik zag bijvoorbeeld iemand in Amsterdam, een jongen met een ik schat indonesische familie bij zich, die moesten een kwartier wachten omdat hij iets deed met een selfie stok, en daar diep en intens gelukkig van werd. Ja dat is het kado voor mijn pensionering, ik denk dat het ook een beetje een holygrail kado moet zijn, je wilt het heel graag maar toch zit het er steeds niet in. Een selfie stok dus. lk zag trouwens in het museum een soort gelijk object, maar dat was een selfie ranselaar. Daar kon je je zelf lekker mee ranselen, ik denk voor crypto homo"s als je geen potenrammer kunt vinden. Oeps. Nou vandaag dus weer op stap met Manuel, die is gek op de Beatles en Shocking Blue, en hij wist niet dat onze Mariska is gaan hemelen, dat ze nu in het achtergrond koor van Dusty Springfield zit. Oh die pers hier. Ik zag wel een programma over hoe mooi Amsterdam is. Met informatie die ik ook niet wist. Want de grootste winkel ter wereld en misschien wel het hele universum in halogrammen zit in Amsterdam. Nadat ik dit item op de televisie had gezien stonden ze rijen dik voor de reisbureau's. Een absolute mustsee, vergeet al dat getut met Rembrandt en zijn hij loopt op zijn laatste dagen schilderijen, nee de halogrammen (die dingen de lijken te bewegen; ik moet nog naar die winkel). Op het strand was het vervolgens mistig waardoor ik niet veel gesmeerd heb maar er toch verkreefting is ontstaan. Nu moet ik op een date, het wordt druk waarschijnlijk met afzeggingen. Demex, Cesar, Edison en the late Sammy