Ik was benieuwd of Mark R nog een deuk in een pakje export boter had geschopt. Persoonlijk zou ik liever bier drinken met Merkel, al houdt die dan weer niet van homo's dan een bourbon met Trump. Al zou ik hem wel weer tegen de haren in willen strijken, maar die kun je waarschijnlijk daarna nooit meer wassen. Nee dan mijn reis gisteren GOL en Rio wisten er een avontuur van te maken. Want er was namelijk dikke mist op het Santos vliegveld, er mocht geen vliegtuig landen. We zaten al gezellig met zijn allen in een bus, toen er iemand in het portugees een omroep deed. Ik dacht dat we een prijs gewonnen hadden dus ik ging ook meteen de bus uit. Maar toen ik een dame aanklampte bleek het mistig te zijn. Ik dacht dat ik om 8.40 zou vliegen dus zat ruim op tijd pronter op de luchthaven. Gedoe, het bleek dat het voornaamste woord wat je leert in je ik werk op de luchthaven training in het engels leert WAIT is. Verder bleef het allemaal gissen. Paulo stelde voor om te kijken of ik me kon laten omboeken, eventueel naar het internationale vliegveld, dat dan wel ver noordelijk ligt. Dat had een dame ook al voorgesteld, en later heb ik me bij haar gemeld. Ze vond het eerst een slecht plan, want ik zou de wedstrijd missen, er was nog een andere oplossing, iets met nog meer wait, zodat ik gezegd heb dat die wedstrijd, tja. Dus ben ik naar de andere luchthaven gevlogen. Dat ging afgezien van de turbulentie soepel, ik zou toen net mijn sinaasappelsapje willen gaan vragen. Ik kreeg alleen een zakje met van die zoute koekjes, nou ja laat ik ze Braziliaanse tukjes noemen. Heerlijk.
Gisteren dan eindelijk met Paulo aan de spritz geweest. Hij moet vreselijk hoesten, ze rennen hier eerder naar de dokter dan ik, maar die had hem verzekerd dat het een griep nawee was. Ik heb een simpele pasta voor hem gekookt. Je mist dan toch snel je eigen keukentje en alles wat ik in het culilab heb verzameld. Verder zijn de spullen in de supermarkt ook net iets anders dan bij ons. Ik geloof dat ze toch wel gek zijn op dingen die al half klaar zijn. Maar de supermarkt bij Paulo om de hoek heeft best een ruim aanbod.
Ik zit nu in de lokale koffie company. Ook een ervaring. Meestal eet ik hier bij kilo restaurants, daar reken je af per gewicht, je loopt langs een buffet met allerlei dingen gooit ze op een bord en rekent af, het is wel razend snel want je hoeft natuurlijk op niets of niemand te wachten en je kan ook nog een beetje je groenten eten. Ik geloof dat ze hier toch wel een stukje vlees echt belangrijk vinden, belangrijker dan dat wij dat in Nederland vinden, maar ja het waren dan ook ooit kannibalen, hahaha
Vandaag weer met alle luxe terug. Ik blijf een decadente snol
Nederland is pracht en praal, ja dat klopt, maar eh we zouden er dan wel van moeten genieten. Want ja we klagen toch wel makkelijk. Misschien doen ze dat hier ook, maar dan trekken ze een geel shirt aan en houden ze allemaal van elkaar, 10 er op is helemaal goed.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten