Het Antropologisch museum

 Gisteren op pad geweest om het antropologisch museum te bezoeken. Daar bewaren ze veel van hun pre-Colombiaanse schatten. Dus dat moest een bezoek waard zijn. Na in de ochtend wat rondgelopen te hebben. Mijn schoenen waren na het avontuur op zaterdag toch best wel oud geworden. De voorkant liet los en het zag er een beetje dakloos uit. Ik heb bij C&A nieuwe sneakers gekocht en er was veel opwinding in de stad want de nieuwe president werd blijkbaar inderdaad ingehuldigd. Feestelijkheid alom. Mensen liepen met een hoop op een betere toekomst te zwaaien met vlaggetjes, en de lokale middenstand hoopte op goede zaken zoals krukjes om over de menigte uit te kijken, of dus die vlaggen en andere zaken die echt bij Mexico horen, zoals hun trotse driekleur. 
Ik heb ondertussen lijm in de neus van mijn oude schoenen gestopt zodat die er ook nog even tegen kunnen. Met mijn suffe hoofd ben ik trouwens net als vorig jaar een lens kwijt geraakt. Ik had gelukkig nog een reserve. Maar het wordt een beetje schraal. Brrr. Beter opletten sufferd. Hij moet tijdens het uitgaan kwijt geraakt zijn. Maar ja rond een de was tafel kan ik hem niet terug vinden. Straks moet ik nog incognito terug met een bril op mijn neus. Nou ja er zijn altijd weer erger kunnen er zijn natuurlijk ook mensen die met alle brillen van de wereld niet of nauwelijks zien, zoals het wandelmaatje. Ok ik moet me maar weer wat minder druk maken. Anders krijg ik nog een atack, en dat is ook weer ongezellig.

Het museum dus, of willen jullie meer over C&A dat kan natuurlijk ook. Nou het museum is ontworpen door Pedro Ramizres Vazquez en in 1964 opgeleverd. Het ziet er voor die tijd best tijdloos oud. Op mij maakte het op geen enkele manier een gedateerde indruk. Het is een gigantische U met op het binnenterrein een fontein langs een soort van grote pre-Colombiaanse zuil waardoor je een soort fris legionella achtige gevoel over je krijgt. Dan zijn er brede zalen gewijd aan de geschiedenis van de verschillende culturen die er hier geweest zijn. Het mag ons niet verwonderen dat het eerste deel ging over Teotihuacan. Er was een maquette en allerlei dingen die ze tijden opgravingen hadden blootgelegd. Veel aarde werk en beelden. Helaas komt de geschiedenis niet veel dichter bij dan dat ze het maar opgedeeld hebben in een paar grote blokken aan geschiedenis. De pre-classics, classics en dan Toltecs, Azteken, Maya, Olms en nog zo wat culturen. Het was heel veel en je moet denk ik toch een paar keer goed wat dingen bestuderen voor je een beetje de verschillen leert te waarderen. Nu was het vooral veel en indrukwekkend. In vergelijk met Peru, ik moet toch wat was er een stuk minder goud. Maar dan wel weer veel meer beeldhouwwerk. Dus dat konden ze wel. Die Olms waren een keer in de Nieuwe Kerk die maakte enorme koppen. Daarvan was er één naar het museum gesleept. Verder natuurlijk een enorme zonnewijzer. Al hing die zo hoog dat ik er geen bordje bij heb gezocht. De bordjes waren ook vaak niet heel informatief. Menselijk figuur waarschijnlijk shaman van de Tolecs. Nou ja er is natuurlijk ook geen geschreven traditie. Een deel van het aardewerk en de manier waarop ze wonen lijkt op de manier hoe de voorouders van de Navaho leefden. Die culturen strekten zich breder uit over de las america's.  Het was een stevige ervaring die duizenden stukken een beetje te bekijken. Er waren steeds een soort aankondigingsborden in het Engels, maar daarvan vond ik de informatie niet dusdanig dat het bij mij bleven hangen. Ik dacht ik moet me dan vooral maar consenteren op de schoonheid of de mogelijkheid dat het object zelf al een verhaal verteld. Maar niet de wetenschappelijk indeling in verschillende periodes, en nog een beetje een geografische ligging. Pas helemaal aan het eind vlak voor de Spanjaarden zijn er wat verhalen over koningen etc bekend dat bij mij meteen een stuk meer tot de verbeelding spreekt. Maar ja dan eindigt het natuurlijk ook meteen in een verschrikkelijk. 

Dit was hoe Mexico stad er uitzag toen de Spanjaarden hier kwamen. EH Hernan Cortez, dacht ik kwam zag en overwon maar bleek tegen te vallen. Want er was door Montzuma een soort delta linie aangelegd. De stad lag midden in een moeras en je kon er alleen maar over water komen en dat bleek nog niet mee te vallen. Hier geen verhalen over Azteken die flauw vielen bij het zien van een paard. Er is een dappere slag gestreden, maar ja geschiedenis is zeg maar echte zo'n ding voor de overwinnaar.  

Ze hebben allerlei tempels en toestanden of kunstig nagebouwd, of los gebikt en weer opgebouwd. Ik hoop dat het replica's zijn maar voor de geschiedenis is het ook goed als de originele goed beschermd zijn.

Helaas is mijn spaans of oplettendheid weer onvoldoende.  

Ze hadden ook nou ja of het vrolijk is maar muurschilderingen. Ik neem aan dat dit wel een replica is. Al hadden ze het ook ergens over dat het zweet van die miljoenen toeristen net als in Egypte niet heel goed is voor een fresco. 

Ah hier een handsome guys. And i think it looks like Paris so it must be sunday. 

Hier dan die grote zuil in het museum die een soort integraal onderdeel is van de architectuur. 

Oh dat was het alweer met foto's nou het museum was zeker indrukwekkend, maar ja dus met al die informatie die niet blijft plakken in dit verdorven brain. Ik zal jullie later nog met wat meer foto's verblijden maar dit is het zeg maar voor nu. Daarna hebben we geprobeerd naar de Zona Rosa te lopen, dat lukte niet helemaal en dus zijn we met een taxi gegaan. Daar wilden we eten maar die hut bleek een instagram rij voor te staan, dus zijn we schuin naar de overkant gegaan. Ik vond het prima. 

Hier is het model weer met de limonade die we daar konden drinken. Ik vind het een prima drankje water met limoen. Ik moest het in Brazilie ook veel drinken. 

Oh de volgorde dit was het ontbijt van gisteren weer in het Hilton. Het is niet dat ik ineens de erfenis zit op te maken maar TJ heeft zeg maar breakfast for two Hij komt me ophalen en dan doen we even net of we een setje zijn. Allemaal zeg maar gezellig. 

Dit is dan het toetje het is arroz con leche, maar je zou het ook rijstepap kunnen nomen. Er zat wat kaneel op. 

Dit was het hoofdgerecht, tortilla's met kip. De saus was een beetje zuur, anders dan ik had verwacht en pittig. Allemaal weer nieuwe ervaringen. Het is wat. 

Dit was dan de Guacamole misschien nog een soort van herkenbaar. Daarna met de Uber naar de Calle Regina want de was was hier klaar. Daarna kwamen er verschrikkelijke stortbuien naar beneden, god, oh god oh god. Echte wolkbreuken. Ik vraag me wel waarom ik helemaal hier op vakantie ben. Ik had ook naar de achterhoek kunnen gaan. 

Getverderrie, nee Pieter ik ga geen kindjes maken. Als ik naar jou hoofd kijk denk ik er zijn genoeg mooie hollandse kindjes, mannen en mensen. De wereld is beter af met minder kindjes en minder mensen. Als je dat nu nog niet wilt begrijpen. Dan moet maar één generatie bij elkaar de billen vegen. Ik zeg altijd tegen Geert, kijk als je te oud ben om je broek op te hijsen, want je bent van mijn leeftijd dan verzinnen we wel iets. Ik denk dat een rok je ook mooi zal staan. Ik weet zeker Pieter met jouw goede ideëen dat we geen overbevolking nodig hebben om de kippen van Carolyn te slachten. Die is weer butch genoeg om zelf te slachten, en zo lossen de problemen zich op. 

Trouwens ik begrijp dat Trum Harris wil outstagen met abortus op late leeftijd, heb ik het zelf verzonnen of mag je daar straks als het aan Trump ligt abortus tot je 78 levensjaar laten plegen. Ik zeg ik ben voor. Maar ja I dont have the right to vote. Daarzo, maar Pietertje en verplicht kindertjes maken dat wil ik ook niet.