Descalzos

 Gisteren onderweg gegaan naar het klooster van de Descalzos. Een hele onderneming al zat ik met mijn bips relatief goed in een ubertje, maar dan nog was het een hele reis. Voor de liefhebbers het is in Rimac, dat is de andere kant van de rivier. Het was een hele toestand om er te komen. Want het verkeer is hier verschrikkelijk. Maar uiteindelijk lukte het. Ik had het gevoel dat het een stuk opgeknapt was ten opzichte van de vorige keer. Het loopt er nog niet helemaal storm met toeristen. Gelukkig hoefde ik niet te wachten tot er een groepje was. Anders had ik waarschijnlijk mij beter tot het klooster kunnen bekeren. Het is gewijd aan Sint Franciscus. Maar er waren ook allerlei andere verhalen over heiligen. Er wonen nog steeds een paar broeders. Het bestaat uit 7 pattio's. Of hoe noem je die dingen. De stukken die ze lieten zien vond ik mooi opgeknapt. Misschien is er subsidie uit Europa naar toe. Ik moest er met een dame door heen. Anders was ik ook zeker verdwaald en natuurlijk allerlei deuren ingestormd zonder daar toestemming voor te hebben. Eerder mocht je geen fotos maken maar blijkbaar hebben ze een licht gezien en mag je voortaan foto's maken sin flash. Prima. Al met al vond ik het een leuk bezoek. Ze legde best veel dingen uit. Zo had je een paar schilderijen die wel Europees waren met kastelen en vergezichten, maar dan waren er toch inheemse dieren op geschilderd. Verder legde ze uit wat het verschil was tussen Cusco, Quito en Lima schilderijen. Die van Cusco kan ik nu een beetje herkennen. Daar zit vaak veel rood en goud en en houden ze van jurken etc druk beschilderen. Info voor de liefhebber. 

Ik ben niet in Nasca. Ik weet het niet met die vliegtuigjes die je kan nemen om de lijnen van Nasca te bekijken. Ik krijg een bericht van M. dat zei toen ze er was mocht vliegen en dat F. misselijk werd. Het vliegtuig stonk naar de drank. Mmmm nou in de Rough Guide stond dat die vliegtuigen ruiken naar misselijke mensen. Toen wilde ik niet meer. Ze moeten 's morgens vliegen want dan veroorzaakt de zon nog een beetje een schaduw. Als de zon loodrecht boven de lijnen staat valt er vanuit de lucht niet zoveel te zien. Dus je moet vroeg op en dan vliegen ze als een idioot met M achter te stuurknuppel er naar toe. Vervolgens moet iedereen het perfecte plaatje maken van de aap en kolibri dus zwenkt en tolt het vliegtuig. Ik vond het leuker om op de mirador te staan en te staren over de Pampa. Waarbij wel gezegd moet worden dat als ik er aan terugdenk de mirador een soort vliegtuig trap was. Maar ja die zag je in Iquitos ook overal rond de luchthaven nuttig toegepast. De kans dat ik dus neerstort bij zo'n event is klein. Het doet me wel denken aan het verhaal van een collega die verongelukt is op een zelfde wijze met het bekijken van ijsberen in Groenland. Credo blijft natuurlijk toch wel een beetje doe geen te dwaze dingen. Al doe ik natuurlijk andere dwaze dingen. Maar in tegenstelling tot andere jaren heb ik nog geen disco van binnen gezien. Ik weet het niet met dat geschreeuw en gejoel in een disco. Je weet maar nooit wat je allemaal in je gezicht geblazen krijgt. In Nasca hebben ze ook aquaducten of zo noemen ze die dingen. Ik denk dan aan iets wat je in italie ziet een soort buis die water aanvoert. Daar zijn het een soort schelphuizige constructies van stenen die een paar meter diep de grond ingaan. Je kan afdalen en dan zie je een stroompje kabbelen. Zo kwamen de mensen aan water. Je moet er maar opkomen. In een rivier bedding zag je een stuk of 10 van die constructies. In het desolate landschap was het best indrukwekkend. 

Over mijn collega's hier. Dat zijn natuurlijk de mede toeristen. Dat zijn voor een deel mensen die ik weet niet precies waarom op straat geen mondkapje op doen. Ze zijn schijnbaar vrije geesten en dan hoeft zoiets niet. Ze zijn lekker arrogant en denken laat die lullige Peruanen hun mondkapje voor hun smoel houden spelen ze geen panfluit, maar ik hoef dat allemaal niet. Bovendien sta ik boven de panfluitende medemens. Ik ben tenslotte groot en blond. Het zijn het soort burgers waar je trots op word. Waarvan je denkt had ik maar zulke vrienden. Mooie vrije geesten. Dan kijk je zo'n meisje na. Lekkere blubber billen, een broekje van kunstzijde dat lekker diep, en dan ook echt diep in haar bilnaad is opgetrokken. Oh had ik maar zo'n vriendin. Nou ja het zou natuurlijk makkelijk zijn om voor haar een string te kopen. In plaats van met mijn moeder boodschappen te doen. Ja heerlijk dat soort mensen. Ik zag ook een jongeman die had een hele kunstige snor met 7 krullen er in. Daar kon ook geen mondkapje over. Deels omdat we dan die rottige snor niet zouden zien maar ook omdat hij anders met twee föhns en een jaar voorraad haarlak onderweg zou moeten gaan. Hoewel deze meneer Peruaan zou kunnen zijn denk ik dat hij een collega toerist was want ik zag hem eerst dagelijks en nu niet meer. Misschien heb ik andere cruising tijden. 

Vandaag met Hugo op stap. Hij blijft maar verliefd op me. De liefde van mijn kant is echter te beschrijven als vriendschap maar het is een lieve jongen. Van L. zou ik hem zo in een doosje kunnen stoppen. 

Zo'n weblog is ook nog stress. Ik had nu de foto's of een aantal opgeslagen in mijn google drive dan kan ik ze hier toch een stuk makkelijker plaatsen. Dus vandaar dat jullie hier ineens veel foto's zien. Ja dezelfde als in Insta maar toch. En voor meneer P. het zijn allemaal foto's die ik zelf gemaakt heb. Afgezien dat ik geloof ik door ze te plaatsen op Insta ze ook een beetje aan Mark Z. geef zijn het mijn foto's dus ik kan er van alles en niets mee doen. 

Ik heb altijd een beetje onduidelijkheid met mezelf over wanneer ik nou terugvlieg. Ik kreeg een mail van KLM die weten het natuurlijk nog beter dan ik die melden dat ik op woensdag terugvlieg. Ik dacht donderdag mmm nou heb ik die hut te lang. Nou ja ik ga kijken of ik daar een slapeloze nacht van krijg ik denk het niet. Maar donderdag ben ik dus weer onder de Nederlandse zon of tenminste dat hoop ik dat die volop schijnt. 
Nu is hier de noodtoestand uitgeroepen. Dat is vooral om de criminelen die iedere 5 minuten een gewapende roofoverval plegen een beetje aan te pakken. Voor mij is dat niet zo heel erg. Ik ben eerder slachtoffer van roof dan dat ik zelf aan aan de gang ga. Dus misschien kan ik nu veilig bij nacht en ontij door Lima zwalken. Niet dat ik dat van plan ben, maar de gedachte is niet onaardig. Wel jammer natuurlijk dat het nodig is en dat Hen die van de zonde moeten leven, niet een eerzaam bijvoorbeeld in het klooster gaan. Maar ja dat die ik zelf ook niet.