Macramé

Nu blijkt dat je hier gratis en voor niets kunt eten in top zaken als je weet te macrameeën. Zowel in Chicha als in Maido hadden ze enorme stukken macramé hangen. Ik maar denken dat dat ergens in de jaren 80 allemaal naar beneden gestort was, maar nee. Hier in Lima kun je er top zaken mee versieren. Maido dus.  We moesten nog even wachten op de stoep. Eerst kans om mede smulpapen te bewonderen. Er was een japans sentje, hij beetje onverzorgd, en zij op te blitse LV gympen, zelf Debby zou ze kitsch vinden. Nadat een charmante dame van de zaak ons voorging riep het voltallig personeel Maido. Dat is de gimmick bij binnenkomst. Ze riepen het wel harder voor jonge vrouwen dus bij binnenkomst van M. werd er zo hard geroepen dat er bijna nieuwe knopen in de macramé zaten. We hadden het Nikkei menu neemt je mee in 13 gangen door de Nikkei keuken. Dat is een mix japanse en peruaanse keuken. Dus eigenlijk sushi achtige dingen en limoen. Het zag er allemaal spectaculair uit. Het begon met een soort van Snack, met piepkleine rijstwafels met daarop ponzu gel, even opletten geen poncho gel. Dat was meer in Cusco. Knapperige tapioca en ook nog zwarte knoflook. Eh kan dat sylvana...
Daarna kwam er een ceviche met makreel, sjalotjes, en de Nikkei leche de tigre. Daarna was er een dimsun, die was een beetje donker, zeg maar bruin en als er in beet dan barste het open met en lobbige vloeistof. Er zat ondermeer inktvis in. Toestanden. We dronken er nog een glaasje witte wijn bij uit de vallei van Ica. Toen kwam er een gestoomd broodje, leek op het oog op een hamburger, ook omdat er ter decoratie een bakje omheen zat. Dat bleek dan weer crispy varkensvlees te zijn. En omdat het broodje gestoomd was, was het een beetje bapao. Toen was er weer eens een stukje vis en daarna was er weer cebiche, deze keer met advocado en lapas, maar ik heb geen idee wat dat was. Oh we zaten daar maar onder het macramé werk. Naast ons zat een echtpaar in de afdeling supersloom. Die zaten de hele avond op een kopje thee. Ik vond het wel heel mager. Zelfs TJ die geen drank consumeert had en non alcoholische cocktail met een mandarijn er in. Toen kwam er een torentje van vlees, een soort brandaris. De ober die overigens wat mij betreft prima de veertiende gang had mogen zijn hield het geheim. Maar onze TJ is gegroeid tot een heuze cavia kenner, en die wist het meteen. Sterker nog hij rook zelfs de cavia boven de thee van de buren uit. Al zat er ook nog torikara saus op, en het enige groen dat er in Pachacamac te bekennen was hadden ze ook nog op de cavia gegooid. Toen kwam er weer vis, cod, is dat kabeljauw. Met magic mushroompowder Tja toestanden onder de Macramé. Weer vis, met veel zeewier, dat vond ik een beetje een onhandige kauw. Ik had er zeg maar beetje moeite mee om het weg te krijgen. Daarna kwam er stoofvlees, superzacht en met een soort stroop er over, heerlijk, en er lag zwarte knof naast.
Weer iets uit de zee, en ten was er gelukkig tofu cheesecake met aardappelen appel en pfff de halve ijskast.
Tenslotte mandarijn ijs, met een soort sop ernaast, nee niet er op. Dat was geserveerd in een soort bakje van suiker maar het zag er uit als koraal.
Tenslotte was er koffie.
Nou dat laatste kan ik zeker maken.
Jammer dat die allerlaatste gang, in mijn dromen. Ondertussen staat Maido zelfs zonder 14e gang op nummer 8 van de lijst van beste restaurants. Ik vond het heel bijzonder en M. zat ook steeds te stralen of ze al aan de 14e gang was  begonnen, TJ en ik eigenlijk ook. Het was iets rumoeriger dan bij Central maar ik vond het weer leuker dan bij Astrid e Gaston. Wat een gezeur..... er was één familie met kinderen, maar er was een speciale vip ruimte maar ook PWK ruimte.