Ik was twee dagen hier gebleven een beetje rondgehangen. Naar het museum geweest over de markt geslenterd. Die dag met die intensieve tocht daar had ik geen zin in meteen een soort herhaling met weer uren in de bus. En ik moest dingen regelen als de was, want ik was zeker door mijn onderbroeken heen. Dat lukte, de eerste dame zei echter op woensdag dat wordt zaterdag. Dat leek mij een beetje lang zonder ondergoed. De tweede die min of meer de helft vroeg zei dat ze het de volgende dag klaar zou hebben. Dat leek mij een betere deal. Al waren daarna twee van mijn sokken ineens vrijgezel. De ene heeft inmiddels zijn levens gezel weer terug, voor de andere ga ik nog een keer vragen. Zo kom ik meteen aan mijn stappen. Verder maakte ik mij zorgen over het aflopen van mijn sim-kaart. Afgezien van dat het handig is om steeds online te kunnen zijn is het voor Uber ook vreselijk handig en eigenlijk noodzakelijk anders moet je steeds om een wifi bedelen. Ik had hier in de winkelstraat tal van winkeltjes gezien met de aanbieding sim kaart. Dus het leek mij niet iets te worden wat hoofdpijn zou kosten. Maar toch, ze stuurden mij eerst naar zeg maar een service punt, en daarna naar de Mall, daar mocht, ik ja dat verkopen we hier een half uur in de rij staan wachten. Een deel van de tijd onder de airco toen kwam diezelfde jongen met het verhaal op de proppen dat nee dat hadden ze hier niet. Dat had meneer de sukkel natuurlijk ook direct kunnen vertellen. Daarna nog 3 andere merken langsgelopen, nee dat hadden we niet. Nee dat mag alleen met een Peruaanse ID kaart. Want dat is een belangrijke voorwaarde. Daarna ging ik het in het hotel vragen. De moed was mij al een beetje in de stoffig geworden schoenen gezonken. Daar gingen ze ook uitleggen dat als je ID voor zoiets uitleent dat het heel gevaarlijk is. Ik vraag het mij af, maar toen ik geef niet zomaar op nog een keer in een winkel van de bitel vragen. Ook die verwezen mij door naar een soort van service punt. Maar de wonderen waren de wereld nog niet uit daar kon het wel. Ik moest dan wel weer nog de volgende dag terug komen. En weer een half uur wachten, maar uiteindelijk heb ik een nieuwe simkaart en kan ik lekker met Uber door de stad scheuren, of I drive, maar dat moet ik nog iets meer ontdekken.
Ondertussen branden jullie natuurlijk met de vraag waar is Julia Victoria. Ik ben naar haar huis gelopen. Ook dat was een missie van in de stad. Het rare hotel achtige gebouw wat ooit in de voortuin is gebouwd is een soort strak in de lak. Ik heb hard op haar deur geslagen maar er gebeurde niets. Toen ik later met iets meer afstand keek naar het gebouw stond er een zeer groot bord van Remax, dus dat voorste deel staat te kopen. Ik neem maar aan dat ze er niet meer woont.
In de kathedraal hadden ze vrij nieuwe fresco's aangebracht, die waren zeg maar nog vers. Nu was ik in Haarlem, ik kom ook wel eens ergens om mij te laven aan de tekeningen van Michelangelo. Ik luisterde naar de audiotoer. Gert Jonker bekend als vriend van Erik W. en natuurlijk van het internationaal bekende tijdschrift Butt. Dat geeft natuurlijk wel een beetje zijn belangstelling aan. Mijn aandacht werd echter gegrepen door een andere inspreek (non binair). Die een goed verhaal had dat het fresco van God en Adam helemaal verkeerd was. Iedereen wist dat toen god Adam leven gaf er nog helemaal geen sprake was van man of vrouw en god ook zelf man nog vrouw, vlees. Oh laat ik dat maar niet schrijven. Maar ja god en Adam moesten dus zowel mannelijke als vrouwelijk trekjes hebben. En zo melde ze ze was zelf ook non binair dus wist precies hoe god het allemaal voor ogen had gehad. Daarom was ik ook diep geraakt door het volgende fresco. Dat wederom zo de plank misslaat. Maar ja gelukkig voor de dumbo zielen zoals ik zelf wel gewoon mooi is.
Het museum
De tempel is gebouwd op een zandverhoging. Wij zouden het een duin vinden. Midden in de vruchtbare vlakte van casa grande. In de casa grande heb je enorme oppervlaktes aan suikerriet. Misschen hadden die oude Moches wel beelden over verschillende landbouw producten. Dat kan vast ook, er stroomt zoet water door heen, dus je mais en andere producten kun je er ook prima verbouwen. Het was in een bus je een onderneming van een uur. Eerst natuurlijk door allerlei buitenwijken, maar tenslotte door de suiker riet velden en de niksigheid, er lijkt een dorpje tegen de opgraving aangebouwd, maar misschien was dat er al heel lang suikerriet groeit natuurlijk ook niet zomaar.
Dit is de tempel
Geen opmerkingen:
Een reactie posten