Naar Jan Brinkhof

 

Ik was eerst nog maar om het overzicht te houden zondag naar het Museum De ArPuoi giocare con queste bambole.te Lima geweest. Ook daar loop ik min of meer de deur plat. Ook dat is op het terrein van de voormalige wereld tentoonstelling in het centrum van Lima en het geeft een goed overzicht van de kunst zoals die er is in Lima en Peru. Vooral veel pre-colombiaanse dingen. Maar ook wat uit de koloniale tijd en ook uit de moderne tijd. Zondag ochtend ligt Lima nog op 1 oor en is het lekker rustig. Zeker op de Repuclica is dat een verademing. Letter en figuurlijk want op andere momenten van de week zijn je longen helemaal zwart van alles wat je er aan uitlaatgassen en anders naar binnen haalt. Maar ik dus met de taxi daarheen. Ging lekker snel en soepel. Anderhalf uur rondgewandeld, vanalles bekekenen verder geen bijzonderheden en weer terug gegaan. Ja ik weet het ik zou ook af en toe met de bus moeten maar een taxi is ook makkelijk hoef ik verder niet na te denken. Ik weet eigenlijk niet wat ik s avonds gedaan heb. Oh oeps meneer B kwam langs. Dat was al de hele periode een soort proberen tot een afspraak te komen. Er vlogen wel verwijten naar mij dat ik niet duidelijk was en nooit kon. Ik heb het maar gelaten voor wat het was. Ik was blij om hem te zien. Hij blijkt een moeder uit Indonesië te hebben ook die combinatie bestaat dan weer Venezuela en Indonesië. Ik had het zelf niet zo snel bedacht. Maar hij had nog nooit indisch gegeten dat i s dan wel weer jammer. Hij werkt zich stevig in het zweet met twee baantjes. Moest gisteren ook nog naar het hospitaal. Toestanden. Maar gisteravond leefde hij nog. Daarna met E en vriend nog biertje gedronken. En zoals eigenlijk altijd hier redelijk vroeg naar bed. Oh ben ik weer niet naar de disco geweest. 

Dit is een bouwtekening van een Zwitserse architect die hier na de tweede wereld oorlog veel gebouwd heeft. In Lince is deze bioscoop het heeft een hele mooie gestyleerde voorkant met ROMA als letters ik heb er een foto van maar het duurt echt lang voor ik die gevonden heb. De architect heeft op jonge leeftijd zelfmoord gepleegd. Het merendeel van de huizen die hij ontworpen heeft hebben het niet gered in de vaart der volkeren maar de bioscoop is er nog steeds. Mooi aan de buitenkant. De binnenkant zal er ongetwijfeld niet meer uitzien. Het zit wel om de hoek bij Dante, ik was er vorige week zondag naar toe gefietst. Dat dan weer wel. 

Gisteren dan naar Jan. Die woont in Comas. Iedereen tegen wie je zegt ik ga naar Comas kijkt je totaal verwildert aan. Het is een totaal gek voorstel. 30 km van Miraflores naar een achterbuurt gaan. In Nederland zou je zeggen Favela. Maar ja ik had tegen Jan gezegd dat ik wel mijn boeken bij hem wilde achterlaten. Ik dacht het moet voor hem vast moeilijk zijn om aan een Nederlands boek te komen. Dus kan ik die van mij in plaats van her en der wel bij hem achterlaten. Dus ging ik met een stapel boeken, nog aangevuld met twee die ik al eerder in het hotel had achtergelaten, Carolijn Visser en Marion Bloem naar hem toe. Het was al met al best een stevig stapeltje aan boeken. Hij was er blij mee. Ik heb deze keer niet een hele rondtocht door de buurt gemaakt. Een heel klein rondje omdat het leek of mijn bel tegoed op was. Dus zijn we naar een drogist gegaan om dit nog een stukje aan te vullen. Zodat ik in ieder geval weer een Uber terug kon nemen. Uit zijn verhalen blijkt bleek dat Jan is gegroeid in zijn mening over de kerk maar dat hij nog steeds de weg van Jezus volgt. Maar niet altijd zoals die wordt ingekleurd door de kerk. Geboortebeperking vindt hij een goede zaak. Abortus bij een ongewenste zwangerschap bijvoorbeeld van een tienermeisje ook. Hij is erg voor de morningafterpil. Dan maar een paar dagen ziek. Dus nou ik vond het allemaal leuke gesprekken. Daarna daar gelunched, kip, rijs aardappel en salade. Jan wil wel nog een keer naar Europa maar met zijn 87 lentes ziet hij op tegen de lange vlucht en natuurlijk de kou en ook een beetje wat tref je nog aan na zoveel tijd. Ik heb hem gezegd dat ik soms een beetje extra betaal voor extra comfort. Op zijn leeftijd maar hij is ook nog harstikke fit moet dat toch echt wel gaan.  Hij vindt het ook leuk om iemand te treffen die Peru ook heel leuk vindt. Ik ben er voor volgende keren meer dan welkom. Kan er logeren. Ik kan het overwegen een volgende keer voor een eerste en of tweede nacht. Het is alleen wel dus heel ver van Miraflores iets minder ver van het centrum. Maar afgezien dat je er alles hebt, in het blok zat een drogist, is er verder natuurlijk eigenlijk ook niets. Al begreep ik ook weer dat er twee opgravingen om de hoek zitten of in ieder geval beschermgebieden. De vraag is natuurlijk een beetje wat bevolking zich daarvan aantrekt. M. wist te vertellen dat hun familie ergens land heeft maar dat mensen er gewoon hun hut opbouwen omdat ze verder denken dat het van niemand is. Tja

Tja overal hangt ineens dergelijk bord een paar grote supermarkten zijn gesloten. En de foto daarboven is de eindeloze rij waar je je identiteitsbewijs kunt aanvragen. Ik dacht dat de rij voor de verkiezingen was ofzo maar dat blijkt hier altijd te zijn. 

De lunch van zondag. 

En het museum aan de buitenkant van zondag. 

En weer terug met een taxi. Ik zat op de terugweg wel de hele tijd met een soort god oh god in het verkeer, en deed dus ook mijn best om zoveel lucht in te ademen dat ik er later koppijn van had. Maar ja laten we zeggen het hoort er allemaal bij.