Wie kent het niet bekende lied van eh, juist ja Ricardo Cocciante. Gisteren en eergisteren op de fiets rondjes gemaakt. Waarbij het natuurlijk altijd het beste fietsen is op eigen fiets. Maar ik vond dat ik twee keer een best aardige huur fiets had. De eerste keer ben ik de hele todo Areguipa afgefietst. Een straat die ooit in een streep van het oude centrum naar Miraflores ging. Met daaraan grootse huizen, nog een enkele Huaca die nog niet verdwenen was. Het moet er tot 1900 heel mooi en romantisch uitgezien hebben. Dat is natuurlijk in de loop van de tijd minder geworden. Maar er staan nog steeds hele grote huizen. Helaas worden ze ook in rap tempo gesloopt om plaats te maken voor de nieuwe tijd. Tja en niet alle vooruitgang is. Bijvoorbeeld de hotels waar ik de eerste paar keren gebruik van heb gemaakt die zijn verdwenen en er staan kloeke blokken voor in de plaats van een stuk of 12 hoog. Nou ja er kunnen veel mensen wonen, en af en toe een airbnb. Tja en als er daarvoor 8 appartementen waren en nu 80 dan is het verlies van 8 appartementen aan airbnb ook weer niet heel erg. Maar ik dus die hele straat afgefietst, het is geloof ik een kilometer of 5. Ik had de fiets voor een uur, dus ik ben in relatief stevig tempo op en neer gefietst. Op zondag is het autovrij gemaakt en komt heel Lima, nou een aantal mensen daarvan genieten. Men leert er fietsen of rolschaatsen. Dat doen ze niet altijd superhandig maar ok. Het is goed dat men het leert. Daarna mocht ik even in de puf en was er tijd voor lunch. Bij de chinees, omdat men hier dan ook nog deels geloofd in kristelijke rust, of misschien is het ook wel goed als een deel van Lima even op adem kan komen na hun 6 daagse werkweek. Daarna de heren E&L gezien. L was er eerder en spoorde aan tot het aanschaffen van bier. Daarna met E erbij hier op de Berlin, waar ook veel dicht was nog een bier gedronken. Eerste bar zong met vreselijk vals karaoke. Men het deed pijn tot aan mijn schoenveters. In het volgende kroegje werd er ook luidruchtig met veel gebler en geschreeuw met elkaar verbinding gezocht. Vervolgens met een taxi naar disco Agencia, waar ik mijn oordoppen instopte. Nou ten opzichte van La Cueva ook daar zijn de heren iets ouder. Er wordt flink bier gedronken. Het is ook wel een goed plan om een hele krat aan liter flessen te kopen. Ik heb het bij een beetje bier en vooral water gehouden. Mijn twee kompanen hadden de twee liters snel achter de kiezen, maar toen vond ik het tijd om naar huis te gaan. Verzoeken tot betalen van taxi of nog meer bier heb ik afgewezen en ben op zoek gegaan naar een uber. Met inmiddels weer een nieuwe simkaart. Dat is wel een beetje een dingentje hier.
Dit was een wandelend kunstwerk en de lunch van zondag. Het is Chaufa met tofu. Ook wel eens weer iets na al die kippen die ik achter de kiezen heb.
Gisteren dan met M naar het Kroatische consulaat gefietst. Weer een stuk over de Areguipa, nu was het de volledige chaos met verkeer. Al heb je op de Areguipa fiets en wandelpad dus je waant je nog een beetje veilig. Al ben je als klassieke fietser hier in de minderheid, merendeel van de mensen die je op maandag tegenkomt heeft iets met een motor. Tja nou maar zondag is dat dus minder. Na de Areguipa gingen we dwars door Lince, ik hoefde gelukkig niet op andere fietsers te letten want die zijn er niet of nauwelijks maar de rest van het verkeer is toch ook wel een ding en mister M heeft een veel betere fiets. Zijn opa was Kroaat daardoor heeft hij een kroatisch paspoort. Het was eerst kwijt maar is er weer, maar geldig tot december dus hij was benieuwd naar de kans op vernieuwing. Toen we daar na vele halsbrekende fietsmomenten aankwamen bleek dat men bezig was met een film en dat er dus niet gewerkt werd. Tja nou toen zijn we langs de kust terug gefietst. Ook daar zaten nog een paar bloedstollende momenten in de Avida Brasilia is vreselijk groot, maar er was gelukkig weinig verkeer. Ook de weg langs een voormalig inrichting voor zwakzinnigen vond ik beetje griezelig, maar er was vaak weinig verkeer en na al deze omzwervingen waren we na twee uur weer terug in Miraflores. Waar ik wederom de eer mocht smaken om een lunch te nuttigen bij de familie van M. De dame die voor zijn moeder zorgt C had een hoop karbonades klaar gemaakt, of het zeg maar zomer was.
Nog wat gewandeld en de plaatselijk markt en toeristen markt bewonderd. Nu moet ik op georganiseerde missie voor aanschaf van een vaas en een soort kimono










Geen opmerkingen:
Een reactie posten