zondag 8 februari 2026

Gezellig met de Duolingo




 Tja en dan doe ik al best lang iedere dag duolingo. Italiaans, met engels. Soms krijg ik ruzie omdat ik de woord volgorde in het engels anders doe dan moet van Duolingo. Ik vind het natuurlijk gezeur maar je kan er maar weinig aan doen. Ik lees maar door in Hella Haasse. Ik kan me wel voorstellen dat middelbare scholieren hier iets minder op doken met die 800 bladzijden. Het is me nog al een boek. Het is een pocket dus het nam relatief weinig plek in de bagage in maar toch. Gisteren dan weer op pad geweest met M. dit keer naar het Metropole Museo van Lima. Ik dacht oh er is nog een museum dat ik helemaal niet ken, maar het bleek niet veel te zijn. We kregen een rondleiding en het was met allerlei audio visuele toestanden opgeleukt om ons zo de geschiedenis van Peru te vertellen. Nou ja super leuk allemaal. Maar ja het was allemaal in het Spaans, logisch want dat spreken ze hier veel. Maar het was dan vervolgens een beetje de geschiedenis vanaf de koloniale tijd, veel druk makerij over de revolutie en dus de industriële ontwikkelingen die er op volgden. Leuk voor M want die was in de afwezigheid van al die jaren vast iets vergeten over de gescheidenis. Maar ja of ik het allemaal hoef te weten en hoef te onthouden. Nou voor de liefhebbers Gran Hotel Bolivar is uit 1924. Het museum zelf zit op het terrein van de wereld tentoonstelling. Dit terrein is dan weer ontworpen door Gustave Eiffel, inderdaad die gast van de toren. Nou die heeft dus blijkbaar in Zuid Amerika veel sporen nagelaten. Zoals dat gebouw in Iquitos en de kerk in Airica in Chili. 


Zou hij net als Calatrava al dan niet de grote opening van zijn gebouwen hebben bijgewoond. Of zou hij hij alleen een telegram gestuurd hebben en een paar ingenieurs die het verder maar moesten klaren. Na het museum zijn we door het park gewandeld. Gelunched in Lince en toen was het alweer tijd voor de Siesta, ach het leven vliegt in een razend tempo voorbij. De avond een beetje rondgewandeld en een taartje gegeten in Miraflores. Dat was allemaal op vrijdag. Toen was er ook nog zaterdag. We zijn weer naar Baranco gewandeld en daar het museum voor de moderne kunst geweest. Dat is vrij klein, maar wel leuk. En je moet zulke dingen ook een beetje steunen bovendien hebben ze niet een soort vaste opstelling maar wisselt het steeds. Dus je krijgt zeg maar niet de kans om je favorieten te koesteren. Maar de verandering wel. Nou die nieuwe brug is een uitvinding als je naar Barranco wilt, je kan soepel langs de kust wandelen. Uitzicht over de mare, en je kijkt langs de costa verde. Niet dat het nu zo heel verde is maar toch is het mooi. En dan wandel je zo Barranco binnen. Daar zijn ze natuurlijk druk in de weer met het slopen van historische woningen, om er weer een anonieme flat van 15 verdiepingen voor in de plaats te zetten. Een beetje regulering van bouw zou geen kwaad kunnen. Waar zijn de Mona Keyzers als je ze nodig hebt. Iemand die voor de bouw gaat liggen als het nodig is. Tja ik hoop dat ze in het nieuwe kabinet terug komt. Ja nee die wisselt makkelijker van partij dan Femke Wiersma van tas. En trust me onze Femke, nou Femke ok is een taswisselaar van grote klasse. Als het ooit een olympische sport wordt dan is ze zeker van goud. Ja mijn Femke,  ik bewonder BBB je kan zien hoe goed ze in de rust hebben nagedacht over een goed landbouw beleid. Nederland kan nog jaren profiteren van al het beleid van Femke. Misschien kunnen mensen daar eens over nadenken bij het wisselen van een tas. Femke de stikstofprobleem oplosser Wiersema. Respect voor die vrouw haar tas en het beleid wat er tot op de dag van vandaag inzit. Maar Femke er zijn mogelijkheden, je zit nog in de regering. Gooi je tas open en het beleid er uit. 

Oh terug naar Lima, ja nou er was een overzicht van twee kunstenaars. Daar vond ik weinig aan een Peruaanse die in Zwitserland had gewoond en daar met een drukker kunstenaar mooie dingen had gedaan. Van beide werk. Ik werd er nauwelijks warm van. De laatste zaal was gewijd geloof ik aan moderne peruaanse kunst. Er was veel uitleg over de stromingen, maar helaas ging het er bij mij niet zo goed in. Nou het was moderne kunst. Dat is dan wel weer blijven hangen. 
paviljoen van Eiffel 







Na de avonturen in het museum, waarbij ik niets gekocht heb in de winkel was er nog tijd voor een lunch. Ik werd uitgenodigd door M om Cuy te eten. In Nederland zouden we zeg cavia kluifje. Maar volgens mij is het niet een heel bekende delicatesse in Nederland. Wat vond ik er van, nou het is beter als ze er filet van maken. Ik vond de pootjes moeilijk te eten. Maar ik kan jullie de foto, en die hebben we nog niet onthouden 




Waarbij dit het klapstuk is de cavia. 

Geen opmerkingen:

Een reactie posten