Meer een soort blog om even te laten weten dat het goed gaat hier. De vlucht was weer lang en ik zat iets minder luxe dan de vorige keer. Wat ik wel grappig vind is dat KLM er steeds iets van de luxe vanaf doet in economy class. Verdween eerst al de boter voor een kuipje margarine. Dat zal waarschijnlijk verband houden met dat ze er voor gaan om de meest substainable aircompany te zijn en te worden. Dus ja op tig tig miljoen pakjes boter is een milieu winst te halen. Maar nu is ook de margarine afgeschaft. Het wordt allemaal minder met de Gin-tonic zijn ze bij het volk ook al een tijdje opgehouden. Maar ja ik kwam veilig aan de overkant. Een stuk duurzamer dan met boter op mijn hoofd en gin in het lijf moeten we maar denken. Herbert stond trouw met zijn Uberservice te wachten. Het hotel had even de gebruikelijke 'we kunnen uw reservering niet vinden' praatjes. Maar daarna bleek de vorige baas ook een hollander te zijn, en hoe wel hij strak in de leer was, was het geloof ik een goede man. Hij was strak in de leer, niet strak in het leer. Ondertussen vind ik Eric van den Burg moet blijven. Maar dat wisten jullie waarschijnlijk wel dat ik dat zou vinden. Gisteren dan wat van de club van vrienden hier gezien en een uur lang boven een meisje gehangen dat een simkaart aan mij ging verkopen. De jongen waar ik eerder bij stond bleek er niet toe in staat want het ontbrak mij aan een fysiek paspoort. Het copy op mijn telefoon kon hij niks mee. Het meisje wel, maar ze moest tal van handelingen doen, waaronder dus de simkaart en die van NL weer terug proppen in mijn telefoon. Maar nu kan ik overal waar ik ga of sta santa uber weer aanroepen. En ik ga straks op de calle ook nog testen of de Egyptische variant mij hier ook mee zal nemen over herenswegen. Voor de liefhebber heb ik in het vliegtuig een Marion Bloem gelezen; Vervlochten grenzen. Boeivol Nu lees ik de te dikke Geert Mak over Amerika. Wel goede boeken om achter te laten. En ook goed voor mijn algemene ontwikkeling. Op de ipad lees ik dan nog digitaal Kunstgeschiedenis voor Dummies, maar ik geloof dat al aardig tot het rijk van de dummies gerekend mag worden. Ik heb nog geen enkele foto gemaakt. Niet helemaal waar, maar niet met de grote camera. Die is wel mee, oh ik gooi ze toch in de strijd. Ik hier op het dak, met net wel of niet de illusie van zee, in Parco kennedy, daar houden ze zich nog al bezig met zwerfkatten, er is geloof ik een soort stichting bijna net zo belangrijk als die van mevrouw Kluivert die zich bezig houdt met het wel en wee van de katten. En dan zien jullie ook nog een bordje chifa. Dit maar om aan te tonen dat ik niet om kom van de honger :)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten