Wat een verschil het vliegveld van Lima en Piura. In Piura is het één vlucht in de twee uur. Dus het is hier super rustig. In Lima zijn het er natuurlijk een stuk meer. Het was eigenlijk een paar minuten in de taxi om hier te komen. Het zijn gewoon van die stad of buitenwijk straatjes waar de taxi door heen moest. Nu ben ik dus via Lima onderweg naar Iquitos. Ik moet straks om de luchthaven Lima wel even wachten afhankelijk hoe snel het allemaal gaat. Maar dat leek mij beter dan een paar dagen in Lima en dan weer verder. Al was het alleen maar omdat naar de luchthaven ook een uur kost en terug dus ook, nou die tijd zit ik nu extra te wachten in Lima. Hoop alleen dat ik de koffers meteen mag hoef ik daar niet mee te slepen. Ik heb een handbagage koffer maar ik vind het wel handig als ze die in het ruim gooien. Mijn koffer had weer een opdoffer gekregen in de taxi. Ik was gisteren met Jean naar de markt gegaan. Ik vind met name al die kippen etc op een markt hier vrij onsmakelijk. Je moet er maar niet teveel aan denken dat je het mogelijk even later zit te eten. Verder natuurlijk een bonte uitstalling van alles wat een mens nodig kan hebben in een mensen leven. Naast het aanbod van voedsel. Waarbij de stapels exotisch fruit mij altijd tot de verbeelding spreekt. Maar eigenlijk ook de hoeveelheid speelgoed meuk, kleding, ondergoed etc etc. Het blijft je verbazen dat het allemaal mogelijk een weg gaat vinden naar een gelukkige eigenaar. Met name ook de hoeveelheid telefoonhoesjes die je ziet. Bij ons ook al we redelijk, maar hier zijn er altijd bergen en bergen. Ik denk dat er regelmatige een hele container met hoesjes een weg vindt door Peru om vervolgens iedereen blij te maken met nieuwe hoesjes. Ik weet alleen niet hoe sterk het nou aan mode onderhevig is. Ik doe met zwart jaren, en bovendien kijken ze maar raar als je een Nokia telefoon hebt dat is toch een beetje een telefoon uit de tijd van Graham Bell, wat weet u eigenlijk over Graham Bell. Na de Moord op de volkstuin ben ik nu Neal Cassedy aan het lezen. Eigenlijk na alle zelfkant die Geert Mak al beschreef in zijn reis in de voetsporen van John Steinbeck opnieuw een onderdompeling in de zelfkant van de Amerikaanse samenleving van de jaren 30. Wat een gezelligheid allemaal met elkaar in slooppanden en een vader aan de drank. Broers die hem mishandelen, maar hij gaat dan wel naar school. Het is auto-biografisch dus het zou je niet verbazen als het feitelijk verhaal een beetje anders ligt. Zelfde als met die reis van Steinbeck die in een soort zelf gemaakte camper gaat rijden. Zogenaamd allerlei lifters meeneemt maar waarschijnlijk gewoon van hotel naar hotel reed omdat hij ook zijn dame te veel miste. Oh dit gaat maar weinig over Piura. Nou het is hier vooral heet. Ik denk dat het overdag snel 35 graden is. De straten zijn stoffig en natuurlijk is er veel verkeer. Van motors waar je op kan meerijden, taximotor, die wij tuk-tuk zouden noemen. Waar je dan ook weer in mee kan. Die natuurlijk stevig kabaal maken en dan nog auto's bussen en wat vrachtverkeer. Het Plaza di Armas is fraai opgeknapt. Maar de rest is een rommeltje. Jammer dat ze niet iets meer moeite steken in opknappen van de historische binnenstad. Maar ja de locals gaan liever naar de Mall die heb ik ook bezocht. Maar ja dat is natuurlijk een aanéénschakeling van winkels die je overal ziet. Nee ze zouden wat meer moeite moeten stoppen in het opknappen van het centrum. Maar ja waarschijnlijk hebben ze andere dingen aan het hoofd.
Het is hier relatief dicht bij Ecuador. Maar van ongeregeldheden merk je niets. Ik zat wel te kijken naar die containerschepen. Ik dacht nou ja het is natuurlijk van Ecuador als het gras daar te heet wordt onder de voeten, wellicht een makkelijk andere haven. Ik ben wel benieuwd wat voor dirt Femke nu weer over haar heen krijgt met haar nieuwe plannen. Ik ben niet voor maar het is een mooie steen in de vijver. Want inderdaad zoals het nu gaat is er ook geen oplossing. Die criminaliteit die boven wereld overneemt dat is toch ook griezelig. Nou ja als je tenminste deel uitmaakt van de boven wereld. Anders denk je natuurlijk het is al lang best, een mensje meer of minder maakt het uit.
Nu dan in de VK blijkt dat het merendeel van Nederland voor krimp van de bevolkingsstapel is. Ik vind het goed nieuws. Het geeft bovendien met slimme sommen wellicht mogelijkheid om na te denken over groei van de veestapel. Is immers niet de mens, maak van uw scheet een donderslag, een belangrijke producent van methaan. Een gevaarlijk broeikasgas. Maar mooi en van Kalkhoven roept op om dan maar eens extra te kijken hoe je creatief met de vergrijzing kan omgaan. Niet alleen maar jammeren maar innovatie en samenhorigheid. Helemaal mee eens.
Nu ben ik in Lima, om die uren door te brengen op het vliegveld. Ik mocht mijn koffer meteen in het digitale systeem gooien. Toch wel eh dat ze hier ook net als bij de KLM meegaan in die vaart der volkeren om al het grondpersoneel, of een groot deel te ontslaan. Maar ja dan moeten er weer mensjes staan om het uit te leggen. Het is ook niet meteen voor iedereen, de toerist duidelijk. Of voor mij het is wel zo dat de vlucht naar Cusco op het punt van vertrekken staat. Da is natuurlijk goed voor een deel van de westerse maar ook voor alle toeristen.
Aarzel niet om dit te delen. Ooit ga ik rustig leven van de advertentie opbrengsten. Zijn jullie allemaal welkom in Italie.
Koffie in de avond
De lunch weer groene pasta nu met een stuk kip er op geland en Papa huaina, eigenlijk beetje saai had ik ook al 
En het sapje wat ik dronk terwijl ik ook naar buiten staarde
Geen opmerkingen:
Een reactie posten