Uit een ander raam kijken

 Ik heb natuurlijk hier en daar verkondigd dat ik genoeg van had om steeds uit hetzelfde raam naar buiten te staren. Nou dat is in ieder geval gelukt. Ik zit hier in hoog zomer, het is flink heet. Het paraderen op straat met een mondkapje is eh nou ja het valt te overleven. Maar ik ben wel blij als hij binnen of op het terras afkan. Gisteren wederom niet zoveel gedaan. Al heb ik weer lekker een stuk gelezen, ben ik naar de zee gewandeld en heb ik s avonds met F. een biertje gedronken. F. kennen we nog omdat hij vroeger bij Il Mare werkte van Gaston. Maar nu zit hij in een lingerie winkel, een vreemde overstap. Maar ik heb hem opgezocht in zijn winkel. Die blijkt dan weer van iemand anders te zijn. Hij krijgt een soort provisie als iets verkoopt. Oh mensen worden hier toch wel slecht behandeld. Maar ja hij overleefd en zag er goed uit. Daarvoor ook nog Fernando gezien. Ik had allemaal van die die draai tolletjes die drie jaar geleden in de mode waren. Wat moet je er mee. Fernando organiseert al jarenlang een soort kerst uitreiking aan kinderen ergens in de achterbuurt. Ik dacht dat is een mooi dingetje om uit te delen aan die kids maar er was dus een paar jaar vertraging in gekomen. Mijn koffer is er wel een stukje lichter door geworden doordat ik die meuk kwijt ben. Naar de markt gelopen. Vooral om een turkse tas te kopen. Zo één met een rits die ik in het vliegtuig kan gebruiken op de terugreis volgepropt met zaken die een mens niet direct maar misschien ooit nodig zou kunnen hebben. In dat kader heb ik voor M gekeken naar een kandelaar. Die zijn hier in overvloed te krijgen. Maar ik vind het nog te vroeg om er heel Peru mee door te slepen. Bovendien heb ik zo een gewichtsmaximum, en dat is de helft van wat de KLM me laat meeslepen. Dus daar moet ik een beetje tactisch mee omgaan. 

Nou op naar een nieuwe dag.