Fabiola

 Ik zit hier in het hotel Fitzercarrald. Dat is natuurlijk vernoemd omdat de straat zo heet maar ook omdat je die gekke meneer hebt die met een boot door het oerwoud wilde om een waterval hoger een stuk te kunnen varen en dan zo handig allerlei rubber te verzamelen. Men zat toen midden in de Rubberboom. Men wist van gekkigheid niet wat men met het geld aanmoest. Hedentendage, ja dan schieten we millionairs en verwende kindjes uit Brabant de ruimte in. Stiekem hopende dat we ze nooit meer terug zijn. En als we ze dan terug zien in een soort favoriete ruimte serie. Rich pigs in Space. Maar helaas ze kwamen weer terug met beide verwende beentjes op aarde. Maar dus die meneer F. ja het was geen groot succes. Hij faalde aan alle kanten, bij het door het oerwoud slepen van de boot heeft de lokale bevolking die als slaven moesten werken veel doden veroorzaakt. Het was zeg maar een soort WK voetbal maar dan zonder mensenrechten organisatie. Daarna is er nog een film overgemaakt, met zeg maar I got moves like jagger in een hoofdrol. Helaas moest die weer op toernee en werd de film ook al geen groot succes. Fabiola is de directeur van het hotel. Ik weet niet of ze weet van mijn misschien hoge, nu zeker hoge chloresterol maar na 4 eieren omelet is het zeker het geval. Maar ze is erg aardig en vindt mij adorable. Dat zegt ze wel in het spaans maar ik begrijp het. Iedereen die het blog leest moet meteen naar dit hotel. Er zijn voordelen. De straat is niet zoals bij Bora 5 meter diep afgegraven. Er is ontbijt. En heel goed, naast die omelet, fruitsalade, broodjes sap en koffie of thee. Dus helemaal prima het is hier schoon. Er liepen de eerste dag steeds dames suf te vegen op de witte tegels. De douche is prima, had iets hardere straal gekund, maar op de verbrande huidcellen is een zachte straal een mooie massage. Het internet is goed, al hebben ze de neiging om de stekker er uit te trekken ofzo. Maar als ik 100 bel en zeg iets internet en male en nog wat gedoe en reset in het spaans dan doet het weer. Dat reken ik onder ongemakjes te te overzien zijn. Het is een soort enorme pijpenla naar achteren. Heel Peru bestaat uit blokken en je weet nooit wat er op een binnenterrein zit. Meestal een parkeergarage. Maar zoals in Lima zat er een soort gezellige L achter het blok langs met schattige kleine huisjes. Hier dus een pijpenla die naar achterloopt. Uitzicht heb je daardoor niet. Maar het uitzicht op de straat is hier een eindeloze optocht van Motorcarros of dat het is om de hele dag naar te turen. Er rijden nu ook ineens grote bussen rond. Een soort Kras bus met grijze types (of sterk weerspiegelend glas) en dus zo'n site seeing bus. Nou zou mijn tip zijn, doe dat in ieder geval niet. Ga dan in de normale stadsbus zitten. Dat zijn super gezellige koekblikken die aan alle kanten open zijn. Ze rijden in een vaartje dat je echt alle sites kan zien en wat de gids er bij vertelt dan kun je waarschijnlijk net zo goed uit eigenduim zuigen. Dit is de kerk, de belangrijkste kerk van de stad. Die is gesticht in 1880 toen Iquitos leefde in de waan van Rubberen Robby. Dit is het plaza di Armas. Dat gat links is waar het gemeente huis stond en toeristen info was. Het is 6 jaar geleden gesloopt om plaats te maken voor deze mooie schutting. Die zoals u ziet echt een soort verrijking is voor Hilton double tree er naast. Nou dat kun je ook wel uit eigenduimen zuigen. Misschien is die kerk uit 1879 maar weten we dat nog aan het einde van de tour. Bovendien val je waarschijnlijk in slaap bij het spaanse gemurmel. Daarna gaat de muziek aan en schrik je en denk je dat je midden in een Shakira concert in slaap bent gevallen. 

Vandaag zoals wel of niet gezegd terug naar Lima. Over een uurtje een taxi. Fabiola heeft nog al een keer gebeld met de taxi service. Helaas moet Uber hier zijn vleugels nog spreiden.