Solo in Lima

Ik ben nu alleen in Lima. Maar gisteren belde meneer Cesar op waar ik was en of hij langs kon komen met 3 vrienden. Ik heb ze eerst meegenomen naar de supermarkt om bier te kopen. Anders vervelen ze zich natuurlijk na een moment de pestpokken. Daar hebben ze zich vervolgens te goed aan gedaan, al is er nu in de koelkast meer bier dan daarvoor blijkbaar neem je dat niet mee. Cesar zijn vriend Paul was ook van de partij, ik moet zeggen dat van die andere twee mij de naam nu even ontschoten is. De andere was nog een soort stoer en nummer 4 weer timide. Die had ook nog snel een flesje water gekocht. Daarvoor had ik met Seal geluncht, dat moest gebeuren in de supermarkt Plaza Vea. Wat weer een kwartier in de taxi was. Ik krijg last van mijn polsen als ik hier te lang type. Shit. Nog een beetje proberen. Die supermarkten hier, overal ik ben er dol op. Ze hebben een enorme lading spullen. Plus dingen als autobanden, die hoewel ik ze hier of ergens waar ook direct nodig heb toch handig dat het er is. Overigens zijn de banden hier gemiddeld gepolijst, je ziet weinig dingen zo mooi glad gepoetst hier als autobanden. Dat verkeer, ik denk dat alleen al betere autobanden hier een milieubesparing zou kunnen opleveren. Wat een gedoe met het klimaat daar. Nou ja misschien gaat Rutte vallen. Kai zouden we dan een premier krijgen die een beetje gaat praten over Hegel en met zijn blote bips de zaak opleukt. Het is anders, maar ik lees dan zelf weer weinig Hegel, dus ik kan niet mee praten. Hier is het vooral Venezuela dat de gemoederen bezig houdt. Ik dacht trouwens gisteren dat Manuel II met me wilde stappen maar die is verdwenen in thin air. In de supermarkt hadden we een kip gekocht met friet. Dat was de voedzame maar niet geheel vegetarische lunch. Maar de kip was toch al dood.
Liesbeth stond er op om op de laatste dag deze mooie hoofddeksels te kopen. Ik dacht dat een petje vaak achterste voren wordt gedragen. Maar ik durfde dat hier niet helemaal aan in het verkeer. Het boekje van Iris Murdoch, the Net is nu wel uit. Het was redelijk vermakelijk over een jonge schrijver kladloper die allerlei avonturen heeft maar uiteindelijk kiest voor zijn hond. Als ik op een bepaalde manier scheef zit gaat het geloof ik wel.
Ik had wel in Plaza Vea wijn gekocht, dus daar wilde ik van gaan genieten voor de invasie, gelukkig waren het aardige jongens. Rustig kan ik niet helemaal zeggen want ze moesten wel veel praten. Rond de klok van 12 verdwenen ze, ze wilden vandaag naar het zwembad, maar Paul is niet meer online, ik weet niet of het doorgaat. Ik wilde zelf eigenlijk door het centrum van Lima wandelen, op zoek naar misschien een t shirt, want het zal jullie verbazen, dat heb ik nog niet, maar inderdaad kan ik ook in de ik heb niets nodig modes gaan. Ik heb tenslotte al een pet, ik hoef dan ook niet meer me te ergeren aan nekharen die uitsteken. Nou ja tot ze onder de pet vandaan uitsteken.
Cesar wilde geloof ik eigenlijk vandaag romantisch met me ergens eten, maar ik weet niet of dat na gisteravond nog actueel is, ik denk eigenlijk van niet. Planning hier is niet iets wat echt leeft ofzo. Ik eet wel af en toe een cacao boon. Ik denk inderdaad in een sausje dat het best lekker zou kunnen zijn.