Nou zeg, vertrekken we in alle vroegte uit Iquitos. Op het vliegveld van Iquitos bleken we niet meer mee te kunnen. Te laat voor inchecken. Ik ging zwaaien met de reservering voor de vlucht naar Ayachucho mochten we na nog wat gedrein toch mee. De Zwitserse dame voor ons ook blij. Volgens Liesbeth was ze al bijna in huilen uitgebarsten. Daarna moesten we uren en uren wachten in Lima en toen eindelijk de vlucht van ons op het schema moest verschijnen, verscheen hij niet. Na een beetje rondgelopen en gevraagd te hebben bleek dat onze maatschappij failliet was. We hebben toen eerst met een mannetje over het vliegveld gelopen, er was nog iets van een bureau ofzo, maar Liesbeth dacht ineens dat het een slecht plan was. Toen zijn we met een taxi naar een busmaatschappij gegaan. Maar Liesbeth had geen zin in 10 uur bij nacht en ontij in een bus te zitten dus zijn we maar gewoon in Lima gebleven. Gevolg daarvan is wel dat ik zelf dan wel erg veel tijd in Lima ga doorbrengen. En straks natuurlijk alle uitjes die je hier kan doen en die ik al tig keer gedaan heb nog een keer ga doen. Maar ja ik ga me vervolgens goed vermaken. Maar we zitten dus een beetje tegen ons zin nu in Lima. Wel in hetzelfde aangename hotel, dus er valt eigenlijk niets te klagen. Al zit hier een hele club hetzelfde soort mannetjes die Parijs Dakar mee hebben gedaan. Er zit nog een bejaarde ronde miss bij. Die heeft denk ik wel een ronde gemist. Maar ja ze dacht natuurlijk als ik die immer geile hans in Peru ist, met die immer geilen peruanen;. Ik kan meer beter meegaan. Nu is ze natuurlijk in het gezelschap de schonste fraue. Wat geen verdienste is verder, beetje nest korte mannetjes van allemaal over de 60. Leuk hoor. Ze hebben thuis wat te vertellen.
De hele ontbijt zaal is een skihut.
Gisteren naar Barranco geweest. Daar zitten drie kleine musea die je met één ticket kan bezoeken. ER was eerst het museum voor de moderne kunst. Tja er was een video ding over het milieu, groeiende plastic soepen. De mededeling dat recyclen leuk en goed is maar dat het voor plastic te laat is. In de grote hal was een soort open dialoog mogelijk met de moderne kunsten maar ik vatte hem niet helemaal. In de tuin was een kolibrie bezig werken te verrichten. Maar helaas bij een Kolibrie wordt dat ook nooit groots en meeslepend. Er was nog een kanarie, nou ja een knal geel vogeltje. Later zagen we nog een jeans merel. Die had een spijkerjackie aan. Toen naar het museum voor de religieuze kunst. Daar begon het te regenen. Gelukkig was het zilverwerk opgeborgen. Met al die katholieke pronkstukken heb ik een weinig. Kettingen kandelaren etc mooi maar het hoeft niet in het museum. Al snap ik dat je moet laten zien wat je gedaan hebt met al die geroofde spullen. Er was wel een expositie over de inca's maar ik heb betere gezien. Er was eigenlijk nu al niets dat mij is bijgebleven. Daarna naar Mario Testino. Die hoewel ook ge me too is, toch gewoon zijn museum heeft. Hij is er rijk genoeg voor maar het is een leuk museum Goed dat hij dat heeft geopend want het geeft Barranco ook een beetje cachet. Nou de foto van Doutse is niet mer
Geen opmerkingen:
Een reactie posten