Laatste dag in de jungle

Het loopt soms allemaal net iets anders dan gepland. Gisteren gingen we naar Nauta. Het was de bedoeling om daar op een bootje te springen en te varen naar waar je kan staren waar twee rivieren samen komen en de Amazone een soort kwaliteit meekrijgt die de Amstel ook heeft. Het regende echter daar waardoor de excursie in het water viel. We waren wel met een taxi naar Nauta gegaan. Je rijdt dan eindeloos of in ieder geval 100 km over het eiland waar Iquitos ook op ligt. Die taxi's rijden wanneer ze vol zijn, we zaten er met zijn 5 passagiers in. Wij tweeën op de tweede achterbank. en scheuren maar. Terug zaten we in een mini busje. Het hotel heeft nog steeds mijn kamertje niet opgeruimd. Misschien moet ik het gaan vragen of ze dat nog doen. Anyway in Nauta kwam het met bakken naar beneden en leek er ook een geringe kans op beter weer. Dat er eigenlijk ook niet kwam pas toen we weer terug waren in Iquitos. Maar voor het blog leverde het twee foto's op. Ondertussen scharrelt zoals jullie ook kunnen zien Beatrice een soort verdacht door het Rembrandtpark, opzoek naar mij. Maar ja ik zit 12.000 km verder op. Aan een biertje op de boulevard van Iquitos. Waar dan geen foto van is. Dit in verband met discretie. Of iets dergelijks.
We hebben daar in Nauta een bordje salade gegeten, dat bleek eigenlijk een tomaat in plakjes gesneden en daarna een flink bord lomo saltado. Alleen was de lomo deze keer pollo.
Liesbeth heeft terwijl ik de contacten onderhoud met Luis, de mede passagier tijdens de vlucht maar ook motortaxi bestuurder hier in Iquitos de banden aangehaald met Clair. Claire of Clairisse zoals ze hier heet is een dame uit zoiets als Nieuw Buinen die een Australische man kreeg. Daar mee in dat land heeft gewoond en ook de nationaliteit aangenomen. Maar toen al schilderend er achter kwam dat ayahuasca een geheime inspiratie bron voor haar was. Ze heeft huis, haard en man verlaten om naar Iquitos te gaan en is daar shavrouw geworden. Via een meneer in Lima had ik een copy van haar visite kaartje gehad. Mijn gaydar was even afgegaan bij die man. Het blijkt haar man te zijn, maar het is vooral een zakelijk huwelijk. hahaha. Maar Liesbeth had een date met haar en ze nodigde ons uit om bij haar huis in Padre cotcha langs te komen. Dat hebben we gedaan. Ze woont daar in een groot oorspronkelijk huis.  Een huis met palmbladen bedekt, een grote ruimte met wat verschillende delen. Er waren adrie andere mensen, een meisje uit ook Australie, die op de plaatselijke echte vlinder boerderij vrijwilligers werk doet en een engels stel dat de ayahuasca behandeling gaat ondergaan. Je schijnt er vreselijk van te moeten kotsen en de lonely planet (dank Thijs G) zegt dat als je het gaat doen hun hun handen er van aftrekken. Its your own risk, blindheid en dood zijn bijwerkingen als je het niet goed doet. Ik heb er ook weinig zin in om purgerende wijn te drinken waar je van opschoont. Maar ja die dame is vreselijk aardig en heeft een lange tocht gemaakt om daar te komen. Mocht er liefhebberij zijn, ik heb het kaartje, mij kwam ze als volledig integer over. Ze liet de struik zien waar je het uit haalt, het is een houtje waar je ik weet het niet op moet bijten ofzo. Verder waren er ook nog andere plantjes die er door heen moet roeren. Persoonlijk vind ik de tocht met Luis in de motor carro ook leuk, ieder zijn eigen trip, ieder zijn eigen tocht.
Eh morgen gaan we in alle vroegte naar Lima en door naar Ayachuco. Al. lijkt het voor L. zoveel op elkaar dat die ook zomaar een andere trip kan nemen.
Gisteren met Luis een trip gemaakt. Nadat we bier hadden gedronken op de boulevard ging ik achter op de motor. Zonder helm, want ik ben net naar de kapper geweest. Gingen we eerst kip eten, voor Peruanen heel belangrijk, eerst aten we kip en daarna..... Daarna gingen we bij de benzine pomp bier drinken. Wat kan ik daar over zeggen. Nou ons aller trots Ray en Anita kwamen voorbij. This is the twillight zone, and you are not all alone. Toch altijd leuk, en zover van huis bij de benzine pomp. Je weet soms niet wat je mee maakt. Het boekje van Carolijn Visser over hoge bomen in Hanoi heb ik achtergelaten in ayahuasca centrum. Dat is in het Nederlands, misschien leuk voor Claire. Oh ik heb mijn gewone mail al lang niet bekeken.