Al zit ik nu wel met een kater, maar ja dat is alweer een boetedoening op zich. Zondag hebben we net als de rest van Lima nou ja een paar honderd daarvan een tochtje op de fiets gewaagd. In Lima is de Areguipa op zondag afgezet, in de hoop dat Limezen zich massaal op het sporten storten. Een jongenman wees mij er op dat je links moest houden omdat men dan rechts kon rennen. Nou voor die drie joggers die ik heb gezien leek het mij overdreven. Ik heb er door de fietsexcursie wel een kleurtje bij gekregen.
Gisteren zijn we dan nog naar het klooster geweest. Oh ik ga nog een keer proberen die foto op te laden van een kuize non. Ja dat is gelukt, die speelt hier op een Ravel. Ik weet ook niet wat het is, maar de non heeft heel wat aan haar strijkstok hangen. Het is het klooster van de monniken zonder schoenen. Descansado of iets wat er op lijkt. Mijn spaans is na die drie keer les toch nog steeds niet optimaal. Jammer vandaag gaan we naar de Alcanflores, dat was eigenlijk al gisteren maar ik was het vergeten, een beetje, maar Julia de baas daar helemaal. Die heeft zelfs het appartement dubbel geboekt ofzo. We konden er gisteren dus ook niet in. Suf, gelukkig dat we dan niet uit Ayacucho daar op de stoep stonden. Na het klooster waren we nog door het centrum gewandeld. Er is daar een hele mooie boulevard voor het klooster. Je kan zo bedenken dat je daar in een rijtuigie helemaal naar de Areguipa zou rijden; Vinkeveen is dan ook weer ver weg. Gisteren eindigde de dag met Seal en zijn maat Ibrahim waar mee ik teveel bier heb gedronken en even in de disco heb gekeken. Nu ben ik een beetje brak. Maar ach... Ik las een Vlucht regenwulpen. Zo mooi, zo mooi over het bitter zoete gereformeerde leven dat ik nu alle boeken van Maarten wil gaan lezen. Eh niet dus, maar ik vond het wel leuk toen hij op de tv stond te zwaaien met wortels. Gelukkig niet laat mar Jacques. Ik heb per ongeluk heel veel glazen gekocht, misschien zit er wel lood in het glas, want ik denk dat mijn koffer nu loodzwaar is. Dat toetsenbordje blijft me ergeren. Al las ik ook nog wat Italiaanse flut boekjes. Beide over de vader zoon relatie, maar de ene vanuit de zoon. Vader is failliet en zoon moet geld uit Zwitserland halen, een coming of age road book. Tja aardig maar ook niet om 5 keer te lezen. De ander vanuit de vader, die een beetje norse Siciliaan die zijn zoon het familie kapitaal vergokt. Drama de zoon geraakt dood, maar krijgt niet veel karakter mee. Ik weet het nog niet maar misschien doet de vader hem wel de das om. De zoon komt er in ieder geval niet sympa uit in het boek. Maar bevestigt wel mijn beeld van die dorpen daar helemaal gesloten gemeenschap.
Oh ik moet zo het hotel betalen. Dat is toch overal hetzelfde. Gisteren nog wel pasta met pesto gegeten. Vroeger heette dat groen, nu pesto. Gerecht blijft hetzelfde
sc
Geen opmerkingen:
Een reactie posten