zondag 3 november 2024

Naar Pozzuoli

 Gisteren de toch ondernomen naar het Castello Aragones di Baia. Wat zeg maar ten noorden van Pozzuoli ligt. Omdat daar het archeologisch museum zit van de Campi Flegrei. Zo dat moest ik wel even uit maps trekken. Maar die Campi Flegrei het grote vulkanische gebied ten noorden van Napels. Ik was ooit met L begonnen aan een lange tocht er naar toe. We dachten we lopen het laatste deel gezellig langs de zee maar kwamen op een weg met allerlei vage bedrijven en toen we uiteindelijk met een stukje bus bij het museum kwamen bleken ze alleen de ochtend open te zijn. Jammer van de expeditie. Nu had ik een directe bus gevonden, die ging er wel 47 haltes over doen, maar leek voor een belangrijk deel wel langs de zee te rijden en hij ging direct. Andere opties waren ongeveer net zo lang. De bus reed eerst langs de haven van Napels, en daarna langs Chiaia, dat is weer een park langs de zee. Onderweg reden we nog langs het huidige stadion van Napels, dat vernoemd is naar Diego en daarna langs het klassieke stadion van Pozzuoli. Maar dat bewaar ik voor een volgende trip, die er waarschijnlijk wel in zit. Tenslotte na veel gebrabbel van twee heren aangehoord te hebben, waarschijnlijk uit de buurt van Senegal. Ik vraag me af waarom die altijd zo luid en duidelijk articuleren. Nou hun aanwezigheid was bewezen. Kwam ik aan bij het kasteel. Het was met recht een kasteel. 

Dat krijg je als je hardnekkig de flits uithoud. En ik moet zeggen dat ik eigenlijk geen goede foto heb van het kasteel 
Jullie zien het hier vanaf de weg. Nou ja het was nu in ieder geval open. Er was wel weer een excuus want natuurlijk was het voor de helft gesloten. Maar we kregen toch weer een aardig overzicht van dingen die ze zoal gevonden hebben hier. Waarbij het natuurlijk wat dingen zijn uit de pre-historie. Wat aardewerk. Dat spreek altijd bij mij minder tot de verbeelding. Daarna Griekse vondsten, en al die andere types die zich druk maakten over de streek voor de Romeinen kwamen waar dan ook weer de nodige zaken van waren. Al waren dat vooral beelden, al dan niet meer of minder compleet. Het grappigst vond ik een vaas die was beschilderd door de New York schilder. Ik geloof dat ze in New York een hele mooie Griekse vaas, nou ja wel uit deze streek en dat ze hebben ontdekt dat die man (was het een man; waarschijnlijk) meerdere vazen heeft beschilderd, zo ook deze twee. Zo denkt men, waarschijnlijk was het een vrouw, of zijn moeder. Maar voorlopig noemen we het de New Yorkse schilder. Verder wat aardige beelden. Er was ook een mooi nagebouwd grieks grafmonument. 




Ik had wel het gevoel dat van alle ruimte die het kasteel mogelijk zou kunnen bieden ongeveer 10% in gebruik was als museum. Er was een verdieping lager, daar was het belangrijkste voor een toerist in ieder museum het toilet maar verder was de zaak afgesloten. Wie weet wat voor moois ik daar nog had kunnen zien. 

Kijk het soort beelden dat ik wel kunstig vind. Het hoofd was een beetje kwijt. Ik had het ook los in de ruimte gezet, zodat de liefhebber ook van de billen had kunnen genieten. Helaas hadden ze dat niet gedaan. 
Het uitzicht van het dak was in ieder geval fantastisch. Ze dachten omdat het zo'n fraai uitzicht had dat Caesar, en misschien ook wel Nero er zijn villa had. Ik geloof dat Nero in de loop van de tijd steeds betere pers krijgt. Hij schijnt op het moment van zijn brandstichting van Rome ook buiten de stad geweest te zijn. Nou kan hij opdracht gegeven hebben, maar hij heeft het in ieder geval zelf niet in de hens gestoken. Misschien zat hij hier wel gelukkig en tevree in zijn villa aan de zee. Hij zong een vrolijke moppie, dus wie weet O sole mio. Laten we dat maar denken. 


In kader van afgesloten zalen, en zalen waar je alleen maar een blik in kan werpen was er nog deze zaal. Ik denk dat ik daar een mooi clubje beelden beter had kunnen bestuderen. 

De weg terug was iets minder soepel dan heen. Ik denk dat er een bus was uitgevallen waardoor ik geruime tijd in de zon heb kunnen werken aan wat vitamine d. Die klotste er bijna in winbare hoeveelheden zeg maar uit. Maar het is hier vreselijk aangenaam. Ik denk iets boven de 20 graden en de hele dag strak blauw. Waardoor het zowel in zon als schaduw prima vertoeven is. 
Daarna een broodje gegeten van de mannen hier tegenover en daarna weer een zoveelste stadswandeling gemaakt. Het wordt of is hier wel druk. Ik dacht ik ga de Spacca afkuieren, maar daar werd ik een soort klem gezet door mensen die bleven staan en alles blokkeerden met kinderwagens. Het was echt kinderwagen avond, door de Tribunale gewandeld die was net iets minder druk. Na eerst nog wat voor in de kerststal gekocht te hebben. Ik weet hij is overvol, maar toch. Ik kan het niet laten. Ik koop de goedkoopste plastic rommel. Ja wat heb je er aan. Niks. Maar toch en daarna nog een shirtje gekocht, want nou ik had het niet nodig. Daarna de wandeling terug naar grijze dakduif gemaakt. Daarvoor nog een spritz naar binnen gewerkt. Daar liepen wat meisjes, nou ja meisjes eh bejaarden van lichte zeden rond. Eén die haar make-up van Halloween nog op had, een soort gruwel clown wilde flirten. Ik zei dat ik homo was, ze zei dat kan ik zien. Pffff. Ik was, ben beledigd, door een gruwel clown. 
Maar ik zag gelukkig ook nog een Sebas verstopt in de mis van de kerk. 
er was nog semi freddo van citroen. 

En wederom een flink bord bolognese


Dit is de spritz......

Geen opmerkingen:

Een reactie posten