Oh het openbaar vervoer hier kan toch ook tegen vallen. Onze trip naar Paestum viel daardoor in het water. Want we gingen via Ponteganano waar een archeologisch museum is. Dat was open en was een leuk bezoek. Blijkt dat de Etrusken, waarvan ik dacht dat ze alleen maar in midden Italië zaten toch ook helemaal naar het zuiden waren door gehobbeld. Volgens het museum wel vooral via de kust en omdat Pontecagnano zo'n leuke vriendelijke omgeving was met een baai konden ze daar leuk naar binnen varen. En er vervolgens een levendige stad oprichten, met Fratte natuurlijk ook als belangrijk onderdeel van hun nederzetting alhier. In het museum waren dan weer meer Griekse vazen van de Sydney schilder. Tja hoe al die schilders aan hun naam komen. Maar het was een leuk bezoekje. Op het station bleek echter dat de trein verder naar het Zuiden naar Paestum pas over anderhalf uur zou gaan. Toen zijn we maar in een trein terug naar Salerno gedoken. Daar vervolgens een broodje gescoord en een beetje rond gehangen tot we een huis mochten bezoeken. Het huis was in Canalone. Dat is een soort buitenwijkje dat vastgeplakt zit aan het centro storico maar dan nog net iets verder. Langs de botanische tuin en dan nog door de hoogte in. Dan is het een soort vallei. M. wachtte daar bij de bushalte op ons. Ik had door alle opwinding, nou meer door de stevige klim een beetje een natte rug. Dus eigenlijk eerst even een beetje in de puf. Maar we waren er. Het bleek een appartement van een jong stel te zijn, de kleine Nicola was 4 jaar oud. Je kwam binnen met een hek, dan een deur en dan nog een enorme deur. Met die tweede en derde deur had je beetje veranda. Er was een woonkamer met een keuken. Met een raam met uitzicht op de zee, een slaapkamer, met een raam en uitzicht op de zee, er was nog ergens een fransbalkon, achter de badkamer was nog een soort extra kamer, wijnkelder, een stukje lager. Misschien zou ooit de buurvrouw het stukje tuin verkopen waar je dan in zou kunnen struikelen. Dan was er nog het gastenverblijf. Maar dat zou iemand ook over het hoofd kunnen zien als bezemkast. De locatie was ok, Ingrid vond het te vochtig. Maar het was vooral dat als je die hele klim had ondernomen dat er niks van een beloning was. Als je nou of een platje had gehad in die tuin waar je naar de klim een wijntje kon doen. Of een enkele schets toevoegen aan het weblog. Maar nee het waren allemaal dichte ruimtes. Of nou ja het huis was helemaal naar binnengericht. Dus helaas, gelukkig ik voel geen liefde. Dus dat was hem ook alweer niet geworden. Dan in de avond langs L. gewandeld. Die vroeg wat gaan jullie eten, ik wilde graag een bordje Penne Arrabiata eten. Dat heeft ze vervolgens voor ons gekookt. Wij hadden een flesje wit meegenomen en tussendoor zelfs een uurtje niets gedaan ook dat kan nog.
Daarna op vrijdag onze reiswond gelikt en besloten om alsnog naar Paestum te gaan. Maar ja het is wel pover gesteld met de treinen die er heen gaan. Dus hadden we goed op de borden gekeken en besloten dat we om 9.20 dan in een trein moesten zitten. Dat lukte en we waren een half uurtje later in Paestum. Daar natuurlijk naar het duikertje gekeken en tussen de tempels lopen dwalen. Er waren bijna geen toeristen. Niemand met een vlaggetje en een bus mensen van een cruise, alleen twee Italiaanse schoolklassen en een handvol verdwaalde toeristen. Ook Italianen gaan niet meer in deze tijd van het jaar.
Beetje minder Aperol, maar eens een campari soda. Net iets pittiger zeg maar dan een spritz.Kijk dit ben ik dan op het station van Salerno voor het eerst in de morgen met een jas aan. Maar later was die toch vooral decoratief. Man met vis op de markt.
Ja Paestum dus, de vergeten Griekse stad. Het was dus een levendige Griekse stad zo 2500 jaar geleden. Ze stonden de Etrusken iets verder op soms naar het leven. Verder kwamen er ook nog wat andere types voorbij. Maar na de Romeinen werd de stad overvallen door malaria. Het kwam verder van zee te liggen en raakte zeg maar in vergetelheid. Tot dat het ergens in de 17e eeuw wordt herontdekt. Iemand betrokken bij de aanleg van een weg ontdekt het en het komt terug in de belangstelling. De tempels zijn van uitzonderlijke kwaliteit. Het schijnt dat dit het neo klassieke bouwen heeft ontketend. Donald J Trump, lets make America great again, gaat in een huis wonen dat geïnspireerd op de Neptunes tempel van Paestum. That makes America great again. Er zijn drie tempels en er was ook moderne kunst voor de grootste van de drie neergezet. Dat heeft ons dan relatief net weer iets minder geïnspireerd. Maar ja verder blijft het hier heel erg mooi, en is het leuk als een een site bijna geheel door mensen en toeristen is verlaten.


Geen opmerkingen:
Een reactie posten