Ingrid is er

 Zondag had ik een slome dag. Ik had natuurlijk het nodige rondgelopen. Maar ik had weinig zin om echt iets te gaan bekijken. Ik was al een paar keer met een groot doel op pad geweest, en ik dacht nou een sloom dagje kan ook geen kwaad. Dus alleen een paar kerkjes binnen gewandeld. In één van de kerkjes zat ik wel meteen in een opgraving te kijken. Verder het boekje over het dagelijks leven in Pompeij uitgelezen. Ik vond het vooral grappig om te lezen dat het nog heel lang grieks is gebleven. Dat ze tot het boek geschreven werd, maar was boek uit 1988 en nog daarvoor geschreven door een fransman geen aanwijzingen hadden gevonden die duiden op christenen. Volgens mij hebben ze dat inmiddels wel gevonden. Of hebben ze het graag willen vinden. Ja en dagelijkse leven, het is toch altijd maar de vraag of je daar van alles over wilt en kunt leven. Want stel dat we dat voor onze tijd zouden beschrijven. Nou ze waren in ieder geval fanatiek in sport en bij een wedstrijd van het één of ander waren met een twee verschillende teams zelfs heuse rellen uitgebroken. Die gladiatoren stonden natuurlijk in hoog aanzicht en er zijn ook homo leuzen aangetroffen. Zo van Mario schatje kom snel terug ik mis je Antonio. Maar dan met Griekse of Romeinse namen. De lagere klasse ging weinig of niet naar school, terwijl de hoge klasse zowel Grieks als Latijn ingestampt  kreeg. Verder waren ze dol op vissaus die ze tot ver buiten de stad afzetten. Natuurlijk ook weer in verschillende kwaliteiten. Ze maar export kwaliteit en mindere kwaliteit. Oh nu eerst ontbijt dan museum dan naar Salerno. Dat is gelukt ondertussen in Salerno. Men is hier alweer druk met de avonturen voor de kerstverlichting. Helaas is de opening als wij alweer zitten te genieten van de Hollandse luchten. Maar meer over gisteren. Tja Ingrid meegenomen naar Bonopace, bij het mannetje aan de overkant een broodje gekocht en dat opgegeten met uitzicht op de Vesuvius. Daarna door Napels gewandeld, eerst met als doel de winkel van de Loteria in de Via Tribunale. De tribunale heeft een totaal onlogische nummering. Ik denk dat de gene die de loterij in beheer heeft ook de huisbenummering had bedacht, getallen liepen op en af. Even en oneven hinkelde door de straat van links naar rechts. Ik denk dat als je een huis hebt daar je gewoon naar de loterij man gaat en een balletje ophaalt en dat is dan ook je huisnummer. Daarna met enige opwinding een tentoonstelling met de grootse terugkeer van  Artemisia Gentileschi  naar Napels. Dat werd groots gevierd in de het klooster van Santa Chiara. Opwinding alom. Uiteindelijk was het dan maar één schilderij. Wonderlijk uit Beiroet off all places. Tja nou daar valt op dit moment al niet zo veel te genieten, en dan hangt hun schilderij ook nog in Napels. We hebben toen ook nog maar de kerststal en de resten van het badhuis bewonderd. En vooral natuurlijk de tuin die bij het klooster hoort. Dat was allemaal bijzonder, maar dat verhaal van Artemisia dat was toch een beetje boerenbedrog, maar ja dat hoort er allemaal bij. 

Kijk een christusdoorn met een duidelijke zegening :)

Een aperol dat dan toch ook altijd een zegening is. 

 

En een bordje penne lisce op zijn Siciliaans, met aubergine en mozzarella ook alweer een blessing. Dus ja die expeditie bij de grijze dakduif het blijft bijzonder . Helaas weet ik niet waar die foto verstopt is. EH 

Nou die moest wel echt uit de grotten van het internet komen. Maar kijk de hele familie en ja ze wordt steeds kleiner en kleiner. Maar was een leuke avond. Antonio had zich zaterdag geschoren, dus die zag er ook fris uit.