Vasari, wie kent hem niet. De grote schrijver van 'De levens van de grootste schilders, beeldhouwers en architecten'. Jammer ik denk bijna niemand, maar naast dat hij schilder was heeft hij levens van die types beschreven zo ergens in de 16e eeuw. Ik geloof dat hij met tal van goed bevriend was. Ergens zo in 1540 kreeg hij een uitnodiging om naar Napels te komen om een kapel te schilderen. Toevallig in de Sant Anna van Lombardije. Dat is er nog steeds, maar tegenwoordig verstopt in een Museum. Tja nou dan moeten we wel zeggen dat dat eigenlijk het enige is in het museum. Oh en nog een beelden groep alla Bologna die den haren uit het hoofd rukken bij het zien van Jezus, levensgroot. Grappig omdat je vanaf de voeten van Jezus het clubje bekijkt en Jezus in zijn hemelse voeten duidelijk spijkers heeft gehad. De artiest heeft ook aan alles gedacht. Ik denk dat het van diezelfde man uit Bologna is, maar ja zo goed weet ik dat ook weer niet. Nou het plafond van de kapel. Het waren een beetje fresco's waarvan ik dacht de beste man heeft best goed naar Michelangelo gekeken. Maar ja die vereerde hij geloof ik weer als een half of hele god, dus dat kan wel kloppen. Al was het plafond dan weer minder druk beschilderd dan het in de Sixtijnse kapel. Verder was het mooi, maar ik merkte geen vervoering. Ook niet bij de rest van het reis gezelschap. Het maakte onderdeel uit van een lange excursie door de winkelstraat, ja schoenen en winterjas, want die had ik nog niet. Dik ding maar het past nog in de koffer, dus ach. Al scheelt het misschien dat ik een paar lege flessen mee had die ik hier achterlaat. We zijn vanaf Monsanto naar de zee gewandeld en weer terug. Onderweg was er tijd voor winkelen, een dolce, een pizza en dus het museum. Een wel bestede middag. Bij het slaan van de avond moesten we in de Opera zijn, deze keer geen dag te laat, blunder, blunder blunder. Het zou een piano concert worden met Bach en Hayden. Maar de pianist was eh nou nergens te bekennen. Misschien was hij boos bij zijn moeder gebleven want op het toneel stond alleen iets van een klavecimbel en een paar stoelen. Het bleek inplaats van een pianoconcert een kamer orkest te zijn. 4 mannen die aan de strijkstok hingen en een heer met een fluit. De klavecimbel toetsen werden alleen in het eerste stuk beroerd, daarna ging ook deze meneer ik denk aan een strijkstok hangen. Maar de meneer op fluit deed erg zijn best. Het duurde een uur, dus dat vond ik ook wel mooi. Het was dus in het San Carlo theater. Dat is de de Opera en een klassiek opera gebouw. Callas heeft er ooit nog staan zingen. Maar ja die was ook in het concert gebouw. Maar hier in La Pirata van Bellini. Toen was ze nog een gezellige mollige Maria, in plaats van La Divina. Maar ja gisteren was ze er niet, en zelfs haar geest was er niet. Wel redelijk veel publiek in de zaal. Voor ons zaten dames helemaal strak van kapper, pakjes en alles mooi en fraai. Maar ja het was wel een beetje kinkerbuurt. Niet veel dames, ja die voor ons zaten op hoge hakken en de dames die plaatsen aanwezen, mensen zagen er netjes uit. Maar niemand was in gala. Misschien ook door het tijdstip, dat het een beetje een tussendoortje was. En dus met dat uurtje aan concert was het ook een tussendoortje. Het nam wel een beetje de plek in van het diner. Maar ja we hadden die pizza al achter de kiezen, dus verhongerd waren we niet. Er was nog plek voor een aperol en een dolce. Wat we hadden dat nog net uit de bakker kunnen scoren voor die dichtging. Daarna was de avond wel zo ongeveer afgelopen. Vandaag naar Salerno. Oh wel optimaal want we zitten zo ongeveer boven een metrostation, maar de lokale blijkt in 1 keer naar Salerno te gaan. Perfecto, ook omdat die koffer nu wel een beetje meer pesante is, die lege flessen wogen toch niet zo heel veel.............
Geen opmerkingen:
Een reactie posten