donderdag 14 maart 2024

Huizenjacht

 Dat is tenslotte het doel. We zijn gisteren in ieder geval langs een agencia gelopen. Ter geruststelling Boccia waar we ook al zaken mee doen want die hebben nog een hut in de aanbieding. Een plek die nu een airbnb is dus. Nou ja maar ja helaas zit het in de verhuur en is het niet op de Via Mercanti 28 en heeft het ook niet een bloemen behang. Het is niet de hut waar we nu zitten. Ik denk dat ik die voor 160 zou willen overnemen. Oh wat een geld, en verantwoordelijkheid. Zucht, maar ja gisteren had er een bezichtiging kunnen zijn van een appartement. Op de foto's ziet het er nog minder uit dan paaldansen. Het lijkt of het een stuk minder is dan de paaldans hut, met name omdat het buiten een soort plaatsje is tussen twee flats in gekneld. En kleiner en nog minder ramen. Ik denk eigenlijk op basis van de plaatjes dat ik daar niet gelukkig van zou worden. Dus ik heb gezegd dat we die date maar niet gaan doen. Ook voor een deel opluchting. Vandaag dan straks wederom op pad naar de paaldans hut. We gaan het meemaken. Ondertussen voelt de missie niet als super geslaagd. Waarom doe je er zelf niet meer aan. Ja ik heb die Nederlandse club ingehuurd, die maken afspraken. Op basis van de lijst van 20 die ik mag indienen. Maar ja dat leidt dus uiteindelijk tot anderhalve afspraak. Eigenlijk hebben we reeds 1 hut gezien, en dat is vandaag de laatste dag dat we gaan knallen. Met nog 1 hut te bekijken maakt het dus een totaal van 2 wat natuurlijk nou ja als je het vergelijkt met iets anders kopen, je niet de slogan kan zeggen de keuze is reuze. Misschien kun je het zeggen maar dan moet er nog iets volgen naar reuze zoals belabberd. Maar ja gisteren omdat de dag dan gevuld was met afspraken zijn we eerst koffie gaan drinken bij Ciro die zit toevallig hier onder. Die vertelde over zijn leven en zijn zes, ja zes honden. Gelukkig heten die hier cane, dus de boodschap kwam langzaam binnen. Daarna zijn we naar de botten van de Heilige Tecla gaan kijken. Die Griekse prinses die geen jammerlijke marteldood stierf. Want ze wist zich te redden van de brandstapel. Dit gebeurde allemaal vlak na Christus want ze was een volgeling van de apostel Paulus, en nog maagd bovendien. Tja als je dan niet heilig wordt dan weet ik het ook niet meer. Maar dat dus, we werden een bijna warm welkom geheten door de meneer die we al eerder in het museum hadden gezien. We kregen belangrijke delen van zijn leven te horen, hij had in Madrid gewoond. Dat was helemaal top. Maar Rome en Milaan dat was alleen maar chaos geweest in zijn leven. Dus was hij nu met zijn vriendin en kind gelukkig in Salerno. Of nou ja hij had een leven opgebouwd. Daarna buurten bij Makelaar. Vanuit Nederland mag dat niet, maar ja als je in een week lang twee afspraken hebt van 10 minuten dan zou je ook nog iets anders kunnen doen. Door wandelen naar Pastena bijvoorbeeld. Daar kregen we dan ook weer het levensverhaal van de dame te horen. Ze had hier en daar een instructie of boodschap op haar arm en zei had dan weer geen zes honden maar zes kinderen. Die eerste zou zeggen die honden zijn als mijn kinderen, ik weet niet wat die dame over haar kinderen zou zeggen. Waarschijnlijk dat zes honden beter zouden luisteren. Toen we een dolce wilde smeet ze de koffie die ze al voor ons had neergezet weg, want je moet eerst je dolce dan je koffie....De schat, al zag ze er uit of ze met haar dijen zes kinderen had gebaard. Maar de dag was nog jong, en nadat we een broodje hadden gegeten, 4 euro voor twee. En een beetje wijn voor zeg maar dutch courage gingen we onderweg naar Nocera. Want daar wachtte ons een excursie naar het Museum van Sarno. Dat aardig is, en voor de liefhebber met de metro uit Napels de bereiken is. Ze hebben daar allemaal dingen die moeder aarde heeft prijsgegeven. Wat zaken uit de Prehistorie, grieks een tussencultuur, wat van de etrusken en de Romeinen. Het verhaal is dat het rond de rivier Sarno altijd goed vertoeven is, de aarde is vruchtbaar, de vrouwen mooi en de druiven zijn er rijp. De tomaten heten zelfs San Marzano en zijn DOC wat wil de italiaan nog meer. We werden door Carmine opgepikt, zijn vrouw had na 32 jaar een pauze aangevraagd. Ik geloof ook dat er iets was gebeurt in het pauze filmpje. In ieder geval praten zijn kinderen niet meer tegen hem. Maar hij is onschuldig aan alles en duidelijk een slachtoffer van het leven. Hij was er door gaan roken, en omdat hij weinig kon of wilde koken overgeleverd aan de plaatselijke middenstand. Ondertussen was hij gaan werken als vuilnisman. Dan moet je om 3 uur op want ze vinden het hier beter om midden in de nacht de vuilnis op te halen. Laat ik maar denken dat hij vanwege alle ellende 's nachts niet kon slapen en dus dacht nou als ik toch wakker lig kan ik ook nog iets leuks doen voor de samenleving, zoals ons rond rijden. In het museum. Het was een mooi palazzo en dus die dingen uit de oude tijd. Grappig was een vitrine met van die voto beeldjes. Iets wat je meeneemt naar de godheid of heilig om iets gedaan te krijgen. Iets wat ze heden ten dage naar de heilige smijten. En een paar griekse graftombes met voorstellingen. Omdat het net vrouwendag is was er ook veel nadruk voor de graven van dames, die dus ook niet zomaar onder de grond werden gepropt maar ook een schat aan spullen meekregen. Wat een feest. En Carmine maakte ondertussen 100 foto's ik denk om daarna aan zijn collega's de vuilnismannen midden in de nacht te laten zien dat de Bella Hollandese was geweest. Maar het was allemaal nog niet voorbij want we gingen nog eten met Jenny, die had al 154 keer gebeld om zeker te weten dat de afspraak door ging. De marito en dochter waren er bij. Jenny een aardige rustige dame die lerares is, haar dochter die verlegen uit haar ogen kijkt, maar ondertussen en haar man die geoloog is. Ze waren in Amsterdam en Zaandam geweest er gaat natuurlijk niets boven dat hotel in Zaandam. Ik heb een beetje gepraat met het meisje, maar veel meer dan ja en nee kreeg ik er niet uit, dus dat werd hem niet. De pizza was met pesto uit Trappani, omdat ik dat altijd over de pasta gooi was ik er naar benieuwd. Ik heb heel bescheiden 1 wijn gedronken. Dat mocht ook wel na al die verhalen over de scheiding en geologie. Want het ging allemaal in het italiaans. Daarna met trein naar Salerno terug. 




Het plafond in de kerk, je denkt koepel, maar de schilder heeft het zo weten de schilderen dat het voelt als een koepel. Maar het is dus vlak. 

De air bnb die niet te koop staat fuck 


De beeldjes met allerlei aanroepingen



de trein terug naar Salerno. 

Geen opmerkingen:

Een reactie posten