Dus vandaag twee blogs, gisteren, als in 12 maart hebben we daadwerkelijk een huis gezien. Voor de liefhebbers van de lijst, nummer 20. Maar voordat het zover was hebben we eindeloos door Salerno gewandeld. Op de markt geweest en daar sinaasappelen gekocht, en allerlei meuk bekeken. Daarna een beetje door Salerno gelopen. Met als belangrijkste doel zoveel mogelijk van de expositie van Letizia Battipaglia te zien. Ik kende ook haar naam vaag, maar zij was de maffia fotograaf in Palermo. Ze stond vaak vooraan als er weer iemand was neergeschoten. Ze wist er goede foto's van te maken. Hier en daar een andere foto, maar toch veel al rond het lief en vooral veel leed van de maffia. Als je er te lang naar kijkt is het toch vooral heel ongezellig. Weer iemand neergeschoten terwijl oom agent er nog een beetje naast la bella figura probeert te doen. Ze hangen her en der in Salerno. Dat is wel leuk bedacht en in één palazzo hangt feitelijk het meeste, daar mochten we dan entre betalen. Maar het was wel de moeite waard. En natuurlijk nog hier en daar kans gezien om een kerk binnen te lopen.
Het huis dat we mochten bezichtigen https://www.idealista.it/nl/immobile/29129016/ was dicht bij de botanische tuin. Je moet eigenlijk bijna helemaal het historische centrum uitlopen. En het was op de eerste verdieping. Wat een beetje raar was want de derde verdieping lag op straatniveau. Daarna daalde je dus twee verdiepingen en kwam je in het huis. Er werd een verontschuldiging uitgesproken want het huis was verhuurd. In de keuken stonden een paar jongens van een soort Oost Europese arbeidsmigranten, vrienden van de BBB, noodzakelijk om de landbouw, de kassen, slachterijen en daar waar Nederland, en blijkbaar hier ook iets voor staat, uitstraling te koken. Dat maakte een blik op de keuken wel een beetje moeilijker. De badkamer was vrij klein en blijkens de foto een beetje vrolijk gemaakt met wat schimmel. Daarna waren er drie kamers, maar die waren open met elkaar verbonden, je moest dus via alle kamers om bij de laatste te komen. Deze bleken tijdelijk ingericht als slaapzaal voor de jongens, en er bleek ook nog een meisje achter een gordijn te zijn. De kamers waren afgeschermd met een gordijn, zodat er een soort van corridoor was. Maar het raam was steeds aan de zijde van de deuren. De deur gaten waren in verband met het feit dat het een historisch gebouw was niet te verplaatsen. Als je er afzonderlijke kamers van zou willen maken zou je een soort U gang moeten bouwen waardoor je achter langs die kamers je zou kunnen verplaatsen. Dat leek mij wel veel hoofdpijn te worden. Het feit dat er een stuk of 10 mensen dakloos zouden worden of er misschien wel een mening over zouden kunnen hebben was ook niet heel uitnodigend. De makelaar was aardig en op tijd. Maar door al die jongens en meisjes uit Oost Europa voelden wij geen warm onthaal. Dat was wel vreemd, want er waren er genoeg voor een onthaal. Helaas deze hut gaat het niet worden. Belangrijke reden is dat het zonder verbouwing niet geschikt is om er met meer mensen te verblijven, want dan moet je dus steeds door iets wat aanvoelt als een kamer klunen voor je bij het toilet bent, of met een drankje van de keuken naar de woonkamer. Als dat probleem gefixed zou zijn zou het best een leuke hut kunnen zijn, maar het was nu ook wel een beetje uitgewoond, en die types maakten het natuurlijk ook niet veel beter.
Daarna een pizza gegeten en eerst nog meer door Salerno geslenterd..........
Geen opmerkingen:
Een reactie posten