Terug in Lima

 

Hotel Fitzcarraldo in Iquitos

Terug in Lima, al is de eerste foto van het hotel in Iquitos. Daar word ik onthaald als een soort verloren zoon dat is wel leuk. Misschien voor mij een reden om niet naar het Hilton te gaan. Ik denk dat ik dan per nacht meer betaal dan voor 4 nachten daar en als je ogen dicht hebt is een grote slaapkamer heel mooi. Nu zit ik in een air bnb. Een aangename ruimte, enige en best grote nadeel is dat het komt met enorme ramen, waar wel een soort van kaasdoek voor hangt maar waar de zon nu behoorlijk heftig naar binnen schijnt. Nou zie ik dat straks de zon verdwijnt achter een groot gebouw. Maar deze hut bewijst wel een beetje dat ramen niet altijd handig zijn als er veel zon in. Ik zit nu wel zo ongeveer op een grote ventilator waardoor het te verdragen is, maar ik ga nog wel een keer een peentje zweten, tenzij de zon een beetje achter de gebouwen draait of zo draait dat hij niet meer naar binnen schijnt. Maar het bleef hier vannacht ook redelijk zeg maar warm. Maar ja ik ging voor de warmte hier mede naar toe, dus ik kan ook weer niet te veel zeuren. Meneer Herbert Sael stond weer netjes op mij te wachten op de luchthaven. Oh niet helemaal waar hij arriveerde twee minuten nadat ik mijn bezittingen bijelkaar had geschraapt. Dus het was een best goede timing. Daarna mijn was weggebracht. Alle verboden en instructies gelezen die er gelden voor deze hut en daarna boodschappen gedaan. Want één instructie was dat de wasmachine het niet deed, en ik toch nog maar één frisse onderbroek had, die is dus nu aan en vanmiddag hoop ik weer een paar schone onderbroeken en andere meuk in mijn bezit te hebben. Nog een paar dagen wachten en dan is TJ hier voor het flits bezoek. Ik ga me ondertussen vermaken met allerlei vrienden van toen en nu. Helaas moet ik mijn gids ontberen. Een suggestie van hem was om een spijkerbroek te kopen. Ik vraag me nog steeds af hoe je daar de hele dag over kunt doen. Je rent naar een winkel kijkt je maat, dat is bij mij al sinds mensenheugenis 34 heup, 32 lengte. Misschien gaat het veranderen met het oog op de krimp in de tijd, maar dan ben ik nog in ontkenning. Dan een beetje kijken naar het model. Met superskinny en fietskuiten ziet er uit of je langs de EHBO of steunkousen fabrikant geweest bent bovendien breekt het zweet uit bij het passen. Mee naar pashokje, twee modellen hup en klaar, ik zeg 15 minuten. Dan is er nog tijd om naar het museum te gaan. Over de markt te lopen, twee keer koffie met gebak en een goed gesprek met een lokale  jongen. Maar om nou de hele dag te doen over het kopen van een spijkerbroek. Ik denk wel dat die gids er dan weer aan hechtte dat zijn bips goed uit de spijkerbroeken verf zou komen. 

Zo meteen komt meneer Lewis, vroeger stond hij al op het vliegveld nu wilde hij, ik denk in verband met werk al om 8 uur in de ochtend komen, best vroeg voor mannenbezoek als je ook nog een spijkerbroek moet kopen. Dan later komt meneer Miques, die wil dan weer lunchen. Nou kijk het is uberhaubt maar de vraag of ik toe kom aan de aanschaf van een spijkerbroek. Ik heb die ik gisteren aanhad niet naar de wasserij gebracht. Ik neem aan dat het frisse daar nu een klein beetje van af is. 

En aarzel niet om het blog te delen. Ik moet zelf natuurlijk https://henuki.nl/  De stichting die zoveel goed werk doet in Iquitos. Ze hebben bovendien hele nuttige input geleverd op mijn boek. Dus daar ben ik ze voor eeuwig dankbaar voor. Ik geloof dat ze het ook helemaal gelezen hebben. top die mensen. Dus hierbij reclame voor ze. Henuki.nl