Lente bij Astrid & Gaston

 Het was dus zoals de titel al zegt lente bij Astrid & Gaston. Gisteren daar geweest voor het tasting menu. Dat dus in het kader van de lente stond. Daarvoor waren we, TJ, Ross en ik naar de bank geweest, dat was wel nodig, en daarna naar het centrum van Lima om naar MuseuArte LIma te gaan. 

Hier wast impressies van de tocht, waaronder wij die op het Plaza di armas staan, met dank aan Ross voor de foto en ik alleen op Plaza San Martin staat. En dan nog wat beelden uit het museum. Dat een soort snelle samenvatting geeft van de Peruaanse geschiedenis, van Pre-Colombiaans tot hedendaagse kunst. Al zijn dat dan weer installaties waar ik een soort van weinig mee heb. Maar ja dus wel een koloniale Jezus, en een pre-Colombiaans textiel. Vanuit daar naar het Plaza di Armas gewandeld, door de winkelstraat in Lima centrum die een trieste aanblik geeft, maar ja dat is dan eigenlijk alweer sinds ik hier kom dus kunnen we niet wijten aan corona of de val van de muur. Misschien eerder aan de val van de muur. 

Bij Astrid& Gaston dan maar. Het was een ritje met de taxi. Hun restaurant is een schitterend verbouwde hacienda midden in San Isidro. Met allemaal verschillende ruimtes en sferen. De toeristen waren bij elkaar in een zaaltje geplaatst voor het tasting menu. Het was nog even ingewikkeld, want ik wil geen garnalen omdat ik daar groen van word, de heren geen alcohol in verband met hun verslavingstoestand. Maar ja dat gaven we pas door toen de cocktail al op tafel stond. 

Coctel 

Volgens het menu de spring coctel. Er kwam een kleine amuse van cavia en huachana kroket bij. Cavia ik weet het dat er in Nederland weinig fans voor zijn. Maar het smaakt een beetje naar gekruide kip. Dus je kan het prima opeten. Bovendien zaten er weinig dingen aan waaraan zou kunnen denken verrek ik zit hier een cavia of een kip te eten. 

Jullie denken natuurlijk die dwaas heeft liters wijn zitten wegtanken. Ik heb het heel bescheiden gehouden een pisco sour en één glas wijn, wit. Uit Argentinie, de sommelier was de charmantste heer die er op de dining vloer bij ons te bekken was. 

Links is de cavia. Rechts het andere hapje waarbij wel moet worden aangetekend dat op het menu het met garnalen is en ik die dus niet heb gekregen de mannen wel, maar die moesten het dan weer zonder coctel doen. Daarna kregen we tijgermelk. Er werd ons wel steeds verzekerd dat het niet pittig was. Dat had van mij inderdaad wel af en toe wel een beetje gemogen. Maar waarschijnlijk zijn er hele klachtenboeken vol geschreven over dat het zo heet was dat mensen nog tot het einde van de maand vlammen aan het werplen waren. Wel beetje jammer. Maar ja we moesten snel door, door. 

Hierbij dan de tijgermelk, daarnaast in de kom zit een soort van pasta. Moest ik met een stokjes weg zien te werken. Beneden zien jullie nog een stuk brood dat moest dan weer in de tijgermelk. Die ik wel iets pittiger had willen proeven. Maar ik heb niet gevraagd tienes ahi, wat zeg maar sambal bij is, maar dan in het Spaans. 

De heren kregen toen een mooie schelp. Maar mijn allergie was breed gemaakt. Alle schaal en schelpdieren zou ik ook groen van kunnen. Dus ik kreeg wederom een vervangend gerecht, wel met parmezaan schuim

Kijk en met crispy knoflook. Het kan niet op.......

Dit is alweer een uitzondering voor mij, zoete tamal. Maar wel met daarop puree van pompoen en koriander pesto.

Dit is de schelp die de heren kregen, ziet er fraai uit toch, maar ja mij bleef het bespaard. 

Laten we maar zeggen dat dit tortellini was met garanalen saus sorry het is een blur geworden.  

Toen was er ineens watermeloen en zalm, daarboven nog iets van ijs, en vooral belangrijk gezeefde tomaat, dat is het water dat er omheen zit. Dat is namelijk gefiltreerde tomaat, nou ja daarna wil een mens natuurlijk alleen nog maar zo tomaat. Vooral die tonijn met meloen vond ik heel lekker, het is weer eens iets anders dan ham zullen we maar denken. 

Dit is nu zie ik en hoe kan ik het vergeten de Angelita sole fillet. Hier zie je bouillon van zwarte kip, een beetje noodles, maar mayfan noodles, niet gewone ei noodles. Met ook nog een soort van de lokale, nou ja extra lokale aardappen die een beetje glazig zijn van structuur. Oyku ofzo mogen ze heten. 

Dit was het gerecht met spruitjes dus dit moet wel de diepzee vis zijn met limabonen saus, ja dat zie ik ook en dus dat stukje vis. Was ook smakelijk en de hoeveelheid spruitjes was ook niet voldoende voor alle jeugdtrauma's te doen herleven. 

Omdat we soms wat anders kregen weet ik het alleen niet meer. Sorry sorry

Maar deze weet ik dan weer wel want dit is haas, nou ja het was weer geen kilo vlees. Ik geloof een normale haas en niet een of andere ernstig met uitsterven bedreigde peruaanse variant. Ze leefde ergens op een farm, ik denk maar ten zuiden van Lima, daarom heen is natuurlijk chocolade saus en gele peper saus. Ik ga niet meer zeuren over de pittigheid. 

Geen idee meer hahah, oh ik denk dat dit de eend was, met 5 kruiden saus. Ja dat was het, die bloementjes die lagen er wel vaak bij, ik meende ze zelfs in de coctel helemaal in het begin waar te nemen maar hier was het natuurlijk een beetje aan het blurren geslagen, ik denk dat we toen ook al 3 uur onderweg waren, en ik had helemaal niet op grindr gekeken of er ook nog smakelijke hapjes naast het bord te bekennen waren. Gelukkig waren we toen bij het dessert 

Dat ziet er overzichtelijk uit, maar ja het is een sorbet met pisco er overheen, dat was dus weer niet aan de heren besteed, die kregen een leuk stukje gebak. Er licht maar ja dat zien jullie een maccaron bij. Het ijs was trouwens met pollen, ik weet het niet, misschien was het  de gele peper die er op lag, of was het toch een waarschuwing voor pollen allergie. 

Ik kreeg toen popcorn en wiskey en tonka, geen idee maar zit onder de popcorn. Wederom even het gevoel dat er hier meer zout door een nagerecht gaat dan bij ons. Maar was wel lekker, al waren we wel echt al uren bezig en begon ik omval verschijnselen te krijgen. 

Het toetje van de heren terwijl ik aan de pisco toet zat 

We moesten ook nog een soufflé verorberen met daarnaast een beetje ijs. Bij de eerste hap souffle leek er een soort donkere prut onder in te zitten maar die heb ik bij tweede hapje niet meer kunnen vinden.  

Tenslotte mochten we dan nog graaien in Astrid haar bon-bon doos. Maar toen was ik eigenlijk, 4 uur later ook wel klaar mee Gelukkig hoefde de doos niet legen, we mochten er 5 kiezen. Ik had bijvoorbeeld die met saffraan genomen de gelige hartjes en maar die zien jullie niet één uit de jungle die 85% cacao ofzo had. Dus die was wel stevig zeg maar. 

Dus ja toen mochten we weer naar huis. Dat viel ook nog niet mee, want de chauffeur was er een van op de telefoon kijken en wegrijden dus TJ hing nog half achter de luxe wagen, en hoewel ik het niet gehoord heb heeft de chauffeur vast zijn excuus gemaakt haha. 

Rest natuurlijk de vraag of het nou allemaal leuk en de moeite waar was. Ja. want die Astrid & Gaston hebben met hun restaurant er voor gezorgd dat Peru op de culinaire wereldkaart staat. Wat dan vervolgens resulteert in een enorme belangstelling in eigen land maar ook daar buiten voor de Peruaanse keuken. Het is een schitterende zaak, waar je mooi zit en je krijgt een eindeloze hoeveelheid hapjes voorbij, aan het eind ben je helemaal kogelrond, er is natuurlijk erg veel aandacht voor hoe het er allemaal uitziet en het smaakt allemaal heerlijk, met dan weer dit als smaaksensatie, of dan weer dan in je mond. En ik denk dat ik het qua geld ook ga overleven al gaan we morgen weer naar Maido, dat is ook zoiets maar dan weer gewijd aan de nikkei keuken.