Eerst duo-lingo

 Ik het het misschien onzin, maar ik heb het gevoel dat ik mijn italiaans onderhoud met duo-lingo. Iedere dag een lesje en er op achteruit gaan doe ik dan in ieder geval niet. Vandaag ging het over weggooien van kleding etc, een soort milieubewuste les. Na al het geweld van zaterdag met eten was het gisteren een rustige dag. Mijn darmen zijn zoals gebruikelijk hier een beetje van slag. Ik denk dat ze de dagelijkse portie pasta missen. Gisteren moesten ze dat in ieder geval missen, na het ontbijt heb ik eigenlijk alleen nog een taartje gegeten. Dus niet veel. Gisteren met de heren naar de markt hier gewandeld en daarna wat inkopen gedaan. Ik heb op de markt een banaan gekocht en twee dekens en een pakket wol op de markt, dus ik kan blijven breien. Ik laat een stapel boeken achter en denk dat ik wel plek in mijn koffer heb voor dat soort spullen. Het is altijd een beetje de vraag hoe het ergens er normaal uitziet, zoals je ogen de kost geeft als je rondloopt. In Miraflores en de omringende wijken is het laagbouw, vaak leuke jaren 20 huisjes, of zelfs hele villa's met daarnaast enorme blokken. Dus de foto geeft wel een beetje een indruk. Die lokale markt is altijd leuk en een soort verkleining van de markt in het centrum van Lima. Er is wat minder specialisatie, maar je kan er goed van alles vinden en tot mijn relatieve verbazing was hij gisteren gewoon open. Daarna over de toeristen markt gelopen. Die was wel voor een deel gesloten ze lagen nog op een oor of waren naar de kerk. Zondag is overal een slome dag ook in Lima, maar soms met een paar duizend minder auto's op de weg is dat natuurlijk wel heel prettig. Een deel van de stad is in de ochtend afgezet om te kunnen fietsen. Maar daar hebben we geen gebruik van gemaakt. We zijn nog richting zee gewandeld. Hun wilden in de oceaan springen of er dichtbij kijken, maar je moet dan een stevige afdaling doen. Omdat die buik van mij aan het twijfelen was ben ik maar terug gegaan naar de hut en boek uitgelezen. Een naar boek over een knaap die huizen ontsmet nadat iemand is overleden en de familie er niet omheen zat. Gruwelijk wat er kan gebeuren als je in alle, of eigenlijk teveel stilte komt te overlijden. En natuurlijk ook verschrikkelijk hoe sommige mensen totaal kunnen versmeren, en dan totaal brrr. De jongeman is vlogger en doet zijn werk blijkens het boek als geen ander. Maar eh ik ben benieuwd of na mij nog iemand in Lima het gaat lezen. Eh. En aarzel niet om het blog aan iedereen door te sturen. Ik maak ook graag nog een keer reclame voor de mensen van hanuki met al hun goede werk in Iquitos. 

Dit was het taartje dat ik dan gisteren wel heb opgegeten. 

Waar logeert Jacques is dan ook nog even de vraag, hier dus, in een loft, de trap naar boven gaat naar een het gedeelte om te slapen, je kan er gewoon staan en er is een tweede badkamer. Jammer is dat het enorme ramen heeft waar als je niet oplet de zon flink naar binnen kan schijnen. Het is daardoor zeg maar een groot gedeelte van de dag gezellig warm, en ook 's avonds hoef ik maar weinig te stoken voor een aangename slaapkamer temperatuur van 25 graden.  Ik zou zelf ergens een airco in prutsen, het ziet er allemaal nog heel nieuw opgeleverd uit, ik denk dat het loft ook onderdeel is van de nieuwbouw, waarom er dan niet een airco ingebouwd. Ja het scheelt wel weer in het energie gebruik. Ik weet het.