A Napoli

 Niet dat ik al veel te melden heb. Maar toch. Ik ben in Napels. Ik ben niet met al-italia gegaan. Die gingen er uren en uren over doen. Ik dacht ik lijk gekke Henkie wel (geen offence meneer Krol).... Ik boek een vlucht met Transavia, en dan word mijn reis een stuk simpeler. Inderdaad. Het viel mij mee. Ik had een formulier bij me, een soort van gezondheidsverklaring. Ik moest nog een keer iets invullen. Ik kreeg een temperatuur check. Ik was door alle opwinding wel aan het zweten geslagen. Maar dat was gelukkig koud zweet. Dus eh had ik 36,5 en mocht ik doorlopen. Vervolgens viel het mij op dat de mondkapjes plicht toch meer een soort van ach eh je zou het kunnen doen. Maar als je net je tanden hebt laten bleken, of blij bent dat je er nog één of meer hebt, dan hoeft het niet. Ben je oud, heb je een te grote, of te mooie neus dan is onder die toch ik moet zeggen meestal te grote neus ook een optie. Joh voor jou gelden deze regels niet. Ik ben eigenlijk wel benieuwd hoe deze mensen zich zouden gedragen in meer religieuze streken. Ja ik weet het, maar bij ons moet je in bepaalde geloofshuizen ook iets op je hoofd doen, of iets dergelijks. Ik was dus in het geloofshuis voor de mens die de wereld overgaat. Daar gelden dan blijkbaar regels weer minder dogmatisch dan in de andere geloofshuizen. 

Transavia had bedacht of uitgewerkt dat we per zone naar binnen mochten. Dit om gedoe, gehijg in elkaars nek zoveel mogelijk te voorkomen. Dat ging redelijk, natuurlijk italianen die de regels niet snappen omdat ze niet in het Napolitaans worden gezongen en Hollanders die belangrijk zijn, en immuun voor het virus... De rest hield zich redelijk aan de afspraak. Ik ben natuurlijk een soort mix van napolitaan en Hollander. Ik heb me verder wel aan de regels gehouden. 

Tip voor mensen die ook zouden willen vliegen. Neem een raamplek, dan kun je makkelijk even wachten met uitstappen tot iedereen en alles is uitgestapt. In Napels heb ik de shuttle bus genomen. Daar stonden we mannetje aan mannetje maar ik had mijn mondkapje op. Ik kreeg trouwens pijn achter mijn oren, waarschijnlijk omdat ik daar niet goed gewassen was. En toen knapte mijn medische mondkapje al. Hier blijkt de cultuur van met een persoonlijk mondkapje te paraderen minder dan in Nederland. Maar ik moet dus nu wel. Vandaag op naar het archeologisch museum. Ik zit nu op de nieuwe chrome laptop te typen. Hij was alleen maar bezig met updates te installeren, oh was het in het leven ook maar zo makkelijk. Er zijn nog geen noemenswaardige foto's gemaakt. De grijze dakduif is gewoon open, maar ze was wel due mese a casa geweest. Ik heb al een nieuwe out-fit gekocht, voor de zomerdag, die hier nog dagelijks is.