Laatste dag in Crotone

 Nou het blijft hier warm. Ik zit hier zeg maar in de puf. Jammer dat er op mijn kamer geen tafeltje is. Daar is wel airco. Ik zit nu in de huiskamer ofzo. De eigenaar, een duitser en zijn dame, een italiaanse zitten tv te kijken. Ik zweet peentjes, maar dat komt natuurlijk omdat ik net van buiten kom. Laatste dag dus hier. Het is een aardig stadje maar alleen is het een beetje saai. Vooral met die hitte heb ik lange siestas gemaakt. Voordeel  is wel dat ik ook veel gelezen heb. Oh ik vind het hier nu zo heet. Ik hoop dat ik het volhou. Ondertussen type ik dit allemaal op de nieuwe chrome book. Ik kan me voorstellen dat de collegas met alleen een laptop wel gillend gek worden. Thuis heb ik een groot scherm en dat is toch wel prettig. Ik zou denk ik dit buiten vakantie en fun ook niet volhouden. 
Crotone, gelukkig wordt hier geloofd in de liefde. Ik heb drie huwelijken gezien. Ik heb steeds het idee dat men hier op jongen leeftijd trouwt, maar helaas heb ik niet lang genoeg staan kijken om te zien of dat inderdaad klopt. Maar waarschijnlijk wel, je ziet ze hier ook jong een kinderwagen voortduwen. Ik was aan het eind van de middag weer langs de boulevard, mocht het hier gebeuren dan is dat waarschijnlijk daar. Maar er liep ook weer niet veel bijzonders voorbij, allemaal denk ik mensen die blij waren dat ze de zondag lunch weer hadden overleefd. 

Er is altijd een soort belangstelling van hoe gaat het nou met jouw. Ja met een boekje beetje flaneren en een beetje om mij heen kijken vermaak ik me al snel redelijk. Als de rest dan ook nog naar behoren gaat, een museum dat mij verwonderd, een lekkere maaltijd, een mooi drankje dan is het voor mij al snel top. Nou hier heb ik in ieder geval de rust om goed te lezen. Zo snel dat ik vrees door mijn boeken heen te zijn voordat ik thuis ben. Ik heb nu besloten buiten lees ik een boek en in het hotel of B&B lees ik een e-book. Nu lees ik als e-book Tot op de bodem van Lisa Gardner, ik denk dat ik onze eigen tot op de bodem leuker vind. Het is nog al een toestand met een auto die naar beneden stort bla, bla, Je krijgt natuurlijk niet zomaar een triller. 

Ik zit helemaal in het donker. Ik stop er mee. 

Nu is het alweer ochtend en ga ik nog maar even door. Ik vertrek zo. Ik ben inmiddels een stuk verder is Lisa Gardner, als het de titel niet was dan was ik nooit begonnen met lezen, en het waarschijnlijk ook niet afgemaakt. Het is wel een raar stadje. Het is een soort burcht. Een enorme ommuurde vestiging. Ze hadden waarschijnlijk veel te vrezen in de middeleeuwen. Ik denk in een tijd dat de Noormannen de Arabieren elkaar het licht niet in de ogen gunde. Stel je toch voor zo'n blonde Noorman boven op het kasteel, mensen wat willen we meer of minder. Dat dus dan maar dan in 1220. Dus lang geleden. Inmiddels zie je nog maar af en toe een blonde dame of heer, bij de dames is dan ook nog altijd de vraag of de kleur van het haar niet uit een potje komt. 

Ik heb dus door het stadje gewandeld. Tot het te heet werd en tijd voor een lunch. Daarvoor had ik meestal wat tomaten en fruit voor gekocht om niet helemaal dicht te groeien. Daarna een siësta. Die eigenlijk wel tot het eind van de middag mocht duren. Maar dan las ik dus vaak een stuk in een boek. In die tijd knapte ik een uiltje van ongeveer een uur. Er is hier een archeologisch opgraving net buiten de stad. Kijk als ik nou een auto had gehad was ik daar meteen heen gereden. Maar ja die heb ik niet. Ik vermoed dat het wel minder is dan eh sommige andere plaatsen. Het is in ieder geval jammer dat ze niet zoals in Rufo een begraafplaats van de oude Grieken hebben gevonden. Die Griekse/Albanese cultuur is hier nog lang blijven hangen. Het schijnt dat sinds de tv iedereen een uit Turijn afkomstig dialect is gaan beschouwen als Italiaans. Daarvoor praten de mensen hier nog een soort half Grieks. Ik vond als ik mensen afluisterde op straat er in iedergeval geen touw aan vast te knopen. 

Ik geloof dat ze hier heel gek zijn op Crotonese pepers, die ze zoals ik al eerder zei duiveltjes noemen. Ze zijn in ieder geval mooi om te zien. Maar die ene die ik in de sla doorbeet gaf toch een beetje een jubel stemming, oh fuck dit is wel echt heet. Wel een goede ervaring zullen we maar zeggen. Gisteren Pasta met porticini gegeten en mixed grill. Ik hoorde later dat er naast de kaart ook een soort keuze van de dag was. Nou ik vond het mannetje aardig. Later kwam er nog een kleine dame eten. Zeg maar formaat Italiaanse lilliputter, de drempel was al bijna een brug te ver voor haar. Verder zat er een hele dikke man en een Hollandse homo, eigenlijk een rariteiten cabinet bijelkaar. De eigenaar van het restaurant had wel geld kunnen vragen aan voorbijgangers om een blik te werpen. 

Ik wilde met de taxi gaan. Maar dat blijkt te moeilijk te zijn. De eigenaresse van de hut gaat mij brengen. Wel zo makkelijk. Die taxi's ik blijf het ingewikkeld vinden. En ik geloof dat een ubertje er hier niet in zit. 

Het is toch wel wonderlijk dat reizen in tijden van Corona. Ik ben wel een peu nerveus voor het ontwikkelen van klachten. Bij het minste van een loopneus ben ik meteen bang dat ik afgevoerd word naar een ziekenhuis en allerlei testen moet worden onderworpen. Dat is toch ook het devies in Nederland, testen, testen.......In aansluiting op een reactie van A. Ja ik heb het hier wel gezien, ik denk dat ik anders nog een dag op het strand moet gaan liggen en dat vind ik dan weer net teveel, of uitvinden of je met OV naar de opgraving kunt.