Wat erg geen of te weinig informatie over shoppen in Napels. Nou voor de heren kan ik die voorzien. Hahahaha. Er zijn twee winkels waar ik zelf dol op ben Fussaro en Primo Emporio. Fussaro is een klassiek Napolitaans heren merk. Een beetje tuttig, een beetje stijf, maar ik denk dat een buurman er goed zou kunnen slagen omdat ze ook veel dingen hebben met een uitgesproken dandy achtig flair. Ik kom er ook altijd wel met een paar overhemden vandaan. Ik had er ooit een overhemd voor meneer Z. gekocht, dus dat kan op zijn laatst 2004 geweest zijn. Ik kreeg er niet te lang geleden nog een compliment over van de muse van de baas. Helaas is het overhemd ter ziele want de kraag moest ik toch als versleten beschouwen. Ze zitten met verschillende filialen op zowel de Corso Umberto als op de Via Toledo. Om de een of andere redenen vind ik de winkel op het Piazza Dante het leukst.
Waarbij wel gezegd moet worden dat een een goede italiaanse winkelbediende het liefst in de deur staat te praten met vrienden of familie, of de hond van de buren. Klanten, tja en dan moet je daarvoor die winkel in om steeds boh te zeggen. Heeft u dit in 44 boh. Dat soort gesprekken. Waarbij ze dan ook nog eens vaak in Napels antwoorden in het engels, terwijl ik net mijn best had gedaan met Itaspa. Nou maakt niet uit. Om de een of andere redenen lijken ze altijd opruiming te hebben. Nu aan het eind van de zomer vond ik het niet zo gek, en er zijn altijd opruimingen en altijd Nuovo Arrivi. Misschien is dit hun handelsgeest.
Dan is er de Primo Empori, die zit op de Via Toledo en op de Via Chiaia dat is voor de iets hippere jongeman. Het is voor Napels een beetje het duurdere segment maar die hebben ook altijd mooie spullen. Die waren deze keer goed voor twee colbertjes en twee overhemden. Er stond een keer een ontzettende nicht in de shopp. Met een enorme partij borsthaar, en een bloesje zo open dat je bijna zijn navel zag. Maar die is verdwenen. Waarschijnlijk een carriere als modello.
Verder zijn er winkels als Fuel, Project 2.2 en nog zo wat winkels. Met name die project 2.2 heeft rare goedkope kleding in de aanbieding. Napolitaanse stijl een beetje ontworpen met een dikke stift. Dan zijn er nog markten. Die bij Porta Nuovo wordt helaas steeds minder Napolitaans, en steeds meer bengali. Tegenover de Grijze dakduif zit een indiaans restaurant, het moet niet gekker worden. Ik ben altijd dol op het deel van de markt bij hotel San Pietro, ik ga daar vaak in ieder geval op zoek naar ondergoed, 3 voor een tientje. Wat dan een goede deal is. Ik was door Sanita (sorry Luc; ik was echt niet op het idee gekomen Regione Sanita te zoeken). Daar is een gezellige straatmarkt. Met naast tal van producten uit PRC ook veel Napolitaanse herrie. De plek voor een Napoli mondkapje of een short. Het is heerlijk om daar te neuzen in keukenspullen van matige kwaliteit, dirt cheape koffiekopjes en tomaten. Het gaat maar door met winkels. Vroeger kocht ik op de markt cd's maar ik ben dichtbij het moment om ook geen cd's meer te kopen. Ik kwam terug zonder cd's. Verder is de markt natuurlijk een goede plek om de lokale bevolking te bekijken. Alleen op zondag ben ik twee keer bijna gerold op de markt. De truuk was om op mijn schouder een dikke rochel te gooien. Ik hoop uit een spuitbus, maar het is al minstens 15 jaar geleden. Vervolgens kreeg ik van een aardige napolitaan een zakdoekje om te poetsen. Vervolgens ging een minder aardige Napolitaan mijn portomonai uit mijn zak PROBEREN te halen. Ik heb het zakdoekje gehouden en eh van mijn afgeslagen. Overigens was ik vorig jaar met Marjan in de metro van Parijs bijna beroofd door een rare donkere familie. Die gingen onhandig met een kinderwagen de metro in. Terwijl ik half dacht ik moet helpen ging een meneer uit het gezelschap mij "helpen" met mijn koffer en nummer twee ging kijken wat ik allemaal in mijn rugzak had. Op de een of andere manier begon ik te gillen (tja je bent een mietje) en een beetje om mij heen te walzen met mijn armen. Dat had tot gevolg dat de mevrouw met kinderwagen en haar handlangers weer uitstapten en ik in Frans, en van Marjan complimenten kreeg over hoe ik deze dame met kinderwagen en haar rovende familie van het lijf had gehouden. Ik hield er alleen wat schrik aan over.
Maar dat was in Parijs en 15 jaar geleden in Napels.
Schoenen natuurlijk ook altijd een belangrijk punt om te winkelen. Er zijn schoenen in overvloed. Van hele goedkope plastic tot hele dure merk schoenen. Ik stel mijn schoenenbudget altijd op 50 euro per paar en daar kun je in Napels altijd goed mee winkelen. Ik heb deze keer een paar diadora voor 40 euri gekocht. Zeker binnen het budget. Levensmiddelen zijn dan weer te vinden in supermarkten, die ze in het centrum een beetje verstoppen. Maar bijvoorbeeld bij Piazza Garibaldi zit er één verstopt onder het flatgebouw met Kimbo er op. Waar draai maar rondje op Piazza Garibaldi, kijk richting Corso. Ik loop zelf graag de Spaccanapoli af, daar kun je ook gezellige Pasalaqua kopjes kopen tot de Toledo, ga ik naar links tot Piazza Dante, dan loop ik de hele corso terug af, tot aan de Chiaia, die loop ik weer af tot de zee, dan langs de kust terug naar koninklijk paleis, dan een beetje eh tot zeg maar de universiteit en dan de Corso helemaal af. Dan heb ik het merendeel van de smaken van winkels wel gezien. Dan is er nog de vraag waar koop je de zonnebril die koop ik weer op straat op de Corso. De chineze winkels rond San Pietro hebben wel veel keus maar net niet dat tikkie Napolitaanse viltstift ontwerp. Dus eh als voor de dingen ik ben benieuwd of M verguld is met de zonnebrillen, andere M met de shirts en A ook met zijn shirt.
Overigens ben ik een groot deel van het jaar beschikbaar voor hand en span diensten voor het betere en mindere shopwerk in Napels.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten