Salerno

 Ik dacht even dat mijn hele Crotone verhaal kwijt was geraakt. Gelukkig niet. Het is inderdaad een stadje om tot rust te komen. De laatste boeken uit te lezen en maar een uur lang te staren naar de zee of naar een trouwerij. Ik was bijna gaan zwemmen. Ik moest eigenlijk 25 minuten lopen naar het station. Ik wilde een taxi maar dat bleek gedoe. Ik werd gebracht door de eigenaar van de B&B. Aardig. Ik heb eigenlijk niet gevraagd of ze er iets voor moesten hebben. Nou ja ik zie ze toch waarschijnlijk nooit meer. Maar ze waren wel aardig. Nu dus Salerno. Ik was nog aardig tegen een Pakistaanse jongen. Die van die treinen allemaal maar weinig  begreep. Bij sommige mensen denk je wel hoe heb je in vredesnaam kunnen vluchten als je maar zo weinig van de wereld snap. Maar hij was wel aardig. We zijn facebook vrienden. Ik had bedacht als ik dan weer zo lang in de trein moet zitten, misschien moet ik maar eerste klas gaan zitten. Dat bleek een goed plan, er zat vrijwel niemand. Al had je steeds min of meer een gereserveerde plek, daar zat dan weer iemand anders maar het idee. ...... Ik moest eerst met de trein naar Metaponto. Dat is een heel stuk naar Taranto. Eigenlijk ben je bijna in Taranto, nog 20 minuten. Vandaar ga je met de trein die ook naar Rome gaat best vlotjes naar Salerno. Hier is nog alles zoals ik denk dat het was. Tenminste van wat ik heb gezien. De boulevard is niet weggespoeld. De Afrikanen zijn er nog met hun imitatie spullen. Er lopen nog Italianen te flaneren. Lamy en Lia hebben nog hun winkeltje. Alles is bij het oude en vertrouwde. Morgen ga ik verder met het blog. Ik heb wel een lekkere fles Falanghina.....Ik denk niet heel lang meer......... 

De volgende dag er is nog steeds. Het is heerlijk om te typen op een toetsenbord. Ik heb een aantal dingen bekeken in Salerno. Ik zit er over te denken om naar de opgraving in Frette te gaan. Dat is de belangrijkste Etruskische opgraving die ik ooit gezien heb. Je kan er ook andere dingen bekijken. Er is bijvoorbeeld een stukje middeleeuwse snelweg. Het is allemaal zo mooi. Ik ben er een keer met Liesbeth geweest. Die werd er zo blij van die ging bijna zelf aan het graven. Als je onze excursie van toen moet samenvatten, was mijn gevoel Etruskisch, Romeins en middeleeuws mos. Je moet er erg je fantasie bij gebruiken. Ik weet dus ook niet of ik een tweede keer ga. Ten opzichte van toen kun je zeggen dat het nu wel droog is. Toen kwam het bakken naar beneden. Ik heb een fles alcohol gekocht. Ik moet in Napoli nog citroenen kopen en dan kan ik weer aan de slag met limoncello maken. Het is hier warm, maar als ik geen masker op heb hou ik het prima vol. Met een masker breekt het zweet mij aan alle kanten uit.

Ik wilde over de markt gaan lopen. Dat is natuurlijk ook wel gelukt, maar het groente en fruit deel van de markt is in verbouwing. Men maakt een centrale overkapping. Ik heb niet gezien waar de markt naar toe is verplaatst. Het troep deel van de markt is wel open. Ik werd natuurlijk weer bijna verleid tot de aanschaf van keuken meuk die niemand nodig heeft. Maar wel belangrijk is, een mooi emaile pannetje voor 1 persoons biefstukken bakkerij. Je moet het maar uitvinden. Superhandig voor mensen die of wel alleen zijn of waar een deel van het huishouden vegan is. Verder beetje langs de zee gekuierd. In het parkje naast het theater gezeten en een reservering voor de lunch bij Mama Rosa gemaakt. Ik moet er in ieder geval 1 keer naar toe hahaha. Kan ik later vandaag nog naar eh alle andere bezienswaardigheden kijken. Ik heb ook mijn ere bezoek afgebracht aan de heilige Tekla...... Het is jammer dat er van de andere heilige dame meer botten zijn, maar van Suzanna is er ook maar weer 1 botje. 

Ik vind het wel een ding om selfies te maken. Maar ja voor het blog moet het dan toch maar hahaha. 

Nu is het reis advies voor Italië aangescherpt. Ik kan niet zomaar naar Sardinie gaan. Oh alweer iets dat ik moet onderdrukken. Jammer jammer.