Dat kwam namelijk door de afspraak die we met onszelf hadden gemaakt eerst de bibliotheek gaan zien in het koninklijk paleis en daarna Capodimonte. In het paleis zijn we maar even geweest daarna een fikse wandeling, door Sanita naar Capodimonte. Dat Sanita is een stuk oorspronkelijk Napels. Daar rennen nog geen drommen toeristen doorheen. Het is zeg maar flink rauw. Je moet om bij Capodimonte te komen een flinke klim maken, dat deden we door een straat te nemen die trappen had en daarna met een soort van vals, maar dan ook heel vals plat naar boven ging. Het uiteindelijke doel was Capodimonte, zeg maar het rijks museum van Napels. Rijks is misschien niet helemaal waar, want ze doen er een weinig moeite om de geschiedenis uit te leggen, het is vooral kunst en klein beetje gebruiksvoorwerpen. Verder is het voor een deel nog paleis waardoor de balzaal nog gewoon balzaal is. Maar ja de kunst verzameling. Die is voor een deel afkomstig van twee belangrijke families, de Farnese, en de Bourbone. De laatste zijn hier ook koningen geweest, dus geen wonder dat ze mooie dingen wisten te bemachtigen. De eerste was ook vooral een paus in de 16e eeuw. Waardoor hij zelf geschilderd is door Titaan. Om de één of andere redenen, ik geloof dat familie van hem met de koning iets gezelligs deed is er een hele kunst collectie van de Farnese naar Napels verscheept. Waaronder het wereld beroemde beeld van Hercules, maar dat is in het archeologisch museum. Maar ja de schilderijen dus in Capodimonte. Waarbij dus die schilderijen van Titaan er uitspringen, maar ook een paar tekeningen van Michelangelo, een paar schilderijen van Rafael en natuurlijk hun Geseling van Jezus, maar die komt uit uit een lokale kerk. Oh dat schilderij is dan weer van Caravaggio. Er hangt natuurlijk een Artemisia Lomi Gentileschi Genteschille. De door haar geliefde voorstelling van Judith en Holofernes. Waarbij Judith het hoofd afhakt. Nou was zij verkracht geworden geraakt en had waarschijnlijk inspiratie in haar eigen leven gevonden voor deze voorstelling. Overigens, dom dom trouwde ze die man die een vriend was van haar vader. Nou ja het zijn ook allemaal maar toestanden moeten jullie maar denken. Ze kreeg van die vent ook nog een club aan kinderen. Ik vind het allemaal nou ja. Anyway het is een super museum, rest nog om te zeggen dat er zelfs een Andy Warhol is van de Vesuvius die uitbreekt. Oh nog wat caravaggisten, Mathias Stom bijvoorbeeld. Al vind ik daar altijd maar weinig aan. Een Jacob van Oostzanen, maar ook zalen vol met Luca Giordano en Guiseppe Ribera. Om de tocht naar beneden dragelijk te maken hebben we eerst een pizza gegeten voordat we weer door Sanita naar beneden gewandeld zijn, 's avonds was ik nog net in staat om schoenen te kopen. Het winkelen gaat mij nog niet super af. Ik heb wel een mooi tafelkleed gekocht met een afbeelding van Melchior en zijn vrienden. Dat dan weer wel, maar dat was al in Salerno.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten