Het zijn ook maar steden. Het huis in Padula hoe mooi ook gaat hem niet worden. Ik zou er moeten wonen als een kluizenaar, het is toch een beetje het Midwolda van Italië. Iedere keer als je iets sociaals gaat doen moet je uren en uren reizen. Nee het wordt te ingewikkeld. Gisteren dan naar Nocera geweest Inferiore. Dat dan weer wel, dat is aardiger qua bereikbaarheid, maar het appartement was weer niet veel. Het was vooral een betonnen doos, alles was ook gestript. Als ik het zou kopen zou ik nog wel kunnen kiezen uit welke kleuren het men zou gaan schilderen. Maar dan was er nog geen keuken. Het was wel zo dat het plekje waar de keuken zou moeten komen, of kunnen komen dan wel weer leuk was. Maar ja je moest ook nog wel goed kunnen vooruit denken. Verder was ik niet super beleefd tegen de makelaar. Ik begon meteen met tu waar het lei had moeten zijn. Maar ja ik ben ook maar een boer die per ongeluk italiaans spreekt. Daarna kregen we een rondleiding van Carmine door het museum. Het museum dat niet zoveel voorstelt, maar ja het zijn altijd zaken die ze binnen een beperkte straal uit de grond getrokken hebben dat is dan altijd wel leuk. De zaken uit Padula die echt bijzonder zijn zijn trouwens in het Petit Palais in Parijs. Hier zijn de bijzondere zaken, nou blijkbaar in het museum. Inclusief een paar schilderijen die nou ook maar beperkt tot de verbeelding spraken. Gelukkig wel een schilderij van Sinterklaas om nog een beetje in de stemming te komen. Ook nog een cassata gegeten dat is natuurlijk altijd leuk en lekker.
De cassata, en het doet me toch een beetje denken aan Santa Agatha al weet ik niet precies waarom. Nou in ieder geval waren we 's avonds weer welkom bij L in haar nieuwe huis. Wat een beetje ingewikkeld was omdat ze er zelf niet was maar B ontving ons met even open armen terwijl nicht R met lief in de keuken al aan het werk gezet waren. Die hadden pasta gemaakt en een appeltaart dus met nog tortilla, of hier een frittata was het een leuk menu. L kwam gelukkig door de regen ook naar verloop van tijd binnen. Op tijd voor het toetje. Vandaag de rest van de dag eerst een bezoek aan de markt gebracht en daarna naar de botanische tuin gewandeld. En de markt een beetje geplunderd. Er zijn toch veel kerstspullen die je toe schreeuwen. We wilden weggaan maar werden aan de praat gehouden door Maria en haar Nuncio. Met meneer C waren we een beetje klaar. Die heeft ons ook geen koffie gegeven, maar Maria dus wel. Met de trein naar Napoli en dan uitstappen bij Montesanto en met de roltrap een heel stuk omhoog. Helaas de laatste trappen naar het appartement waren dan weer live. Omdat het laat was mochten we een dolce nemen met een koffie. I had een baba en liep een tijdje zingend rond want de het was eerder rum met een beetje baba, ik had een soort marsepein ding, een stevige hap. Maar ik moet van de regering meer noten eten, nou voor vandaag heb ik voldoende amandelen op. Denk ik maar ik moet eigenlijk Mona er over spreken hoeveel marsepein per dag je moet eten om aan de noten tax te komen. Je kan natuurlijk ook nep gevulde koeken eten als er bonenprut in zit. Aan het eind bij de grijze dakduif gegeten, die wordt steeds kleiner en ouder. Kleinzoon Antonio is inmiddels verloofd en wordt een serieuze knaap. De wandeling terug ging over de tribunale..........
Bij de grijze dakduif.........
Blijkbaar thema voor vandaag muurschildering maken........
Geen opmerkingen:
Een reactie posten