Avonturen

 Dinsdag kwam het met bakken naar beneden. Het grootste deel van de dag, soms iets minder maar er was eigenlijk de hele dag regen. Dus het leuk door Salerno wandelen viel een beetje in het water. s Morgens hebben we wel een wandeling langs de boulevard en verder gemaakt maar met al die regen was er toch relatief weinig aan. Een bezoek aan de markt ofzo dat hebben we maar overgeslagen. Waarschijnlijk was er ook maar weinig op de markt te beleven. Het was natuurlijk voor mij nog wel een mooi moment om langs de kapper te gaan. Verder hebben we ons even gemeld bij mevrouw de makelaar M. Maar die had natuurlijk voor ons ook weinig in de zeg maar aanbieding. Prijzen in Salerno sono siempre alto. Tja daar konden we het weer mee doen. Daarna bij een klein winkeltje een broodje gehaald en dat

samen met de rose die we al hadden aangeschaft soldaat gemaakt. Daarna hier tegenover de kerststallen bekeken. Hoewel het bleek dat het ging om een commerciële  presentatie was het toch leuk. Daarna nog even naar het provinciale museum gelopen. Nu loopt dat niet over van vernieuwing. Maar op de stoep stond een jongen van een jaar of 16 met een witte jas en een spannende coupe. Die wilde dat we naar binnen zouden gaan. Boven in het museum bleek een hele schoolklas van zeg maar 16 jarigen te staan die allemaal een favoriet schilderij hadden uitgekozen en daarbij tekst en uitleg gaven. Ook in het engels dat was vet leuk en we hebben in diverse van deze jongelui zeg maar een kwartje gegooid voor hun tekst en uitleg. Sommige deden dat heel leuk en verdienstelijk. Waarbij de jongen met de leren jas over zijn schouders de meeste punten kreeg. Maar ook anderen soms heel verlegen met hun blik op het schilderij gericht deden toch maar hun verhaaltje in het Engels. Ook een klein dametje met kort haar en later een punkie dametje krijgen een speciale vermelding. We hebben ook nog de docenten een compliment gegeven. Waarbij de jongeman met de jas over zijn schouders beter Engels sprak dan zijn docenten. Daarna een pizza gegeten en in de regen naar huis gestrompeld. 

Maar er was ook nog woensdag als een dag die alweer achter de rug is. Woensdag stond dan de trip naar Padula op het programma. Dat bleek ook weer uit verschillende onderdelen te bestaan. Want er was de trip. Eerst met een bus naar Polla, nog een beetje zenuwen in het team komt die bus wel hier is hij niet alleen maar daar maar dat ging allemaal goed. In Polla moesten we dan weer naar een kleiner busje. Dat overstappen ging zonder moeite. In Padula bleek het busje nog een soort van 3 kilometer buiten het centrum te stoppen. Maar we werden met de luxe wagen opgehaald. En nadat we ook de tante hadden opgehaald bleek vaders nog bij het appartement te zijn. Het appartement dan, wat dan zeg maar deel twee is van het avontuur, bleek inderdaad gigantisch te zijn. Het was ooit gebouwd door een voorvader. Die was naar Venezuela gegaan en daar rijk geworden. Een huis laten bouwen en daar een rustige dag door te brengen. In de loop van de tijd was het huis in drie appartementen opgedeeld. Een daarvan staat dus nu te kopen. Het bestaat uit een balzaal en diverse kleinere kamers. Je komt binnen door of een enorme poort of een deurtje aan de achterkant. Aan die achterkant is er dan eerst een garage. Dat is inmiddels een verdieping hoger. Aan de voorkant bij de grote poort is er ook een garage. Als je door de poort naar binnen zou gaan is er op dat niveau nog een wijnkelder en een wijnpers en dat soort dingen. Altijd handig voor op een dinsdag mocht je vervelen. Dan een een trap op. Dan ben je in het woondeel. Er is is eerst een soort terras met wat struiken. Een soort mini tuin op 1 hoog. Dan zijn er diverse kamers, een soort twee salons, een balzaal, twee badkamers, een mini keuken en de balzaal. Voor wie het nog kan volgen. 

De balzaal 

Een romantisch hoekje in slaapkamer 2......

Hier loop je tegen aan als je of op zoek gaan naar de wijnpers, of als je romatnisch door de hoofdingang komt. 

Dit is dan de installatie om wijn te maken. Nog even kijken naar gebruiksaanwijzing. 

Zo ga je dan naar boven........

Om vervolgens dit tuintje aan te treffen, of terras. 

Een hoekje in de leren salon 

De rode salon 

Daar hoorden zijn engelen zingen. 

Hemeltje wat een avontuur, een schitterend appartement, een derde van een paleis. Maar ja het is is helemaal in de middle of nowhere. Wat moet je er, hoe kom je er en hoe kom je weer weg. Ik weet het allemaal niet het is geen geld, maar ja het is dan weer ook op geen plek. Zucht. 

Dan was er nog het enorme klooster van al daar, tjeempie tjeempie wat een enorm gebouw. Was er ook nog de reis terug.