We zijn er weer. Ooit de grootste stad van Europa, en Napolitanen zullen zeggen van de wereld. Maar daar zou ik lijstjes over moeten na trekken. Het was in ieder geval aan het eind van de Middeleeuwen de grootste stad van Europa. Liet Parijs en Londen achter zich, en Rome was toen afgezien van het Vaticaan maar een beetje een dorp met alleen maar ruïnes. De grote Pausen brachten daar wel verandering maar Napels bleef een grote stad. Vandaar dat je hier eeuwen over elkaar opgestapeld kunt zien, vanaf Grieks, Romeins, Noormannen, Spanjaarden en dan nu de druk rondspringende Napolitaan himself. Onder iedere kerk gaat wel een geschiedenis van nog een paar eeuwen eerder schuil. Dat geld natuurlijk voor kerken in het centrum. Voor buitenwijken weet ik het niet. Het is wel zo dat ieder dorpje of stadje ook weer over een opgraving beschikt. Dus als er een oud stadje is dan is de geschiedenis nog ouder. Kijk maar naar dat Nocera Inferiore, grote opgraving midden onder het plein van de stad. Wel gesloten, maar dat is ook weer de italiaanse traditie. Het is voor het eerst sinds best lang dat ik helemaal alleen in Italië ben. Het is dan toch altijd net wat anders. Het is natuurlijk minder leuk om alleen op een terras te gaan zitten en een drankje te doen. Daar moet ik mezelf nog toe zetten, en je beland natuurlijk ook minder snel op plekken buiten je eigen comfort zone. We kunnen daar ook heen, eh nee zeggen is te groot, eh misschien morgen of.... Oh dat is goed laten we dat morgen doen. Nu mag ik het allemaal zelf bedenken. Nadat ik aankwam moest of wilde ik mij melden in een teams meeting. Dat ging een beetje met horten en stoten. Men kon mij half verstaan. Nou ja dat was geloof ik genoeg. Gaat lukken daar straks op bodem breed. Of niet dan zijn er zoveel anderen, en ik heb 10 minuten samen met iemand anders. Dus nou ik denk dat het moet lukken. Waarschijnlijk beter dan de online verbinding. Daarna door Napels gewandeld. Meteen een groot rondje gedaan. Anders valt die stappenteller maar in slaap. Gisteren was het 14 kilometer. Ik vind niet zo ver maar dat kwam ook omdat ik groot gedeelte van de ochtend in de trein zat. In de Galeria viel mijn blik op 4 mooie jongens. Helaas ik weet niet hoe ik een video moet toevoegen. Jullie moeten er maar om vragen als jullie het willen zien. Ik maak het dan maar goed met foto's van het eten en de wandeling, en de trein reis. Ik was expres aan de kant van de zee gaan zitten. Ik was eerst de halve trein doorgelopen. Ging ik ergens zitten geen uitzicht, ging ik ergens zitten moest de koffer in het rek. Teveel gezeur, uit eindelijk zat ik ergens koffer kon er naast en later ook nog een heerschap. Die dacht omdat ik die koffer voor hem tussen mijn benen schoof ik zijn elleboog er in mijn zij ook nog bij kon hebben. Ik lees nu Italiaanse buren van Tim Sparks. Dat heb ik waarschijnlijk ook gelezen in jaar kruik, maar het is leuk om het weer te lezen. Hij huurt een huis ergens in het Noorden. In een gebouw met een stuk of wat andere Italiaanse huishoudens waar allerlei zaken en zaakjes mee zijn. Vermakelijk. Het blijft alleen wel in Napels ook omdat het einde van het boek alweer in zicht komt.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten