Naar Capodimonte

De foto geeft een beetje aan dat ik wel moest wandelen. Zeg maar van de scooter is weinig meer over. Het is een soort post industriele kunst geworden. Misschien brengt het als kunst nog wat op. 

Gisteren de wandeling gemaakt door Sanita naar Capodimonte. Voor de liefhebbers dat is het museum met de meeste schilderijen van Napels. Het is tot stand gekomen door de koninklijke collectie, die van de Bourbons, en van Farnese, wat dan weer een andere adellijke familie was. Gevestigd in een roze paleis midden in een park wat wil een mens nog meer. Nou ja het ligt een beetje buiten het centrum en je moet er een halve berg voor beklimmen. Maar ja dan krijg je wel wat. Met de bus is een optie maar die bussen lijken er uren over te doen, en maken soms rare dwaaltochten. Ik heb ontdekt dat lopen sneller en leuker is. Ook omdat je dus door Sanita kunt kuieren. Dat heb ik gedaan. Eerder had ik een route die een beetje leek op die van de bus, met een lift halverwege en dan een enorme trap in een soort verlaten parkje. Nu heb ik ontdekt dat je met minder treden maar wel met flink vals plat door Sanita kunt wandelen. Dan loop je wel een tijdje door een stukje waar het niet echt vreselijk druk is, af en toe een scooter. Maar ja het is wel een overzichtelijke snelle route. 

Ik ging eerst naar binnen in de kerk van Santa Caterina a Formiello, want ik kon mij niet heugen dat ik daar ooit een bezoek aan had gebracht. Ik dacht dat er een museum bijhoorde, dat was 2 euro, en ook niet veel meer waard. Maar de meneer die de rondleiding deed wist veel te vertellen. Helaas is er niet veel blijven hangen. Het was gebouwd in opdracht van een adellijke familie. Dat kreeg ik nog mee, en natuurlijk opgedragen aan Caterina, ook dat kreeg ik mee. Het was eerst een klooster geweest maar ik denk dat de monniken waren weggerend, maar dat zei hij niet. Het was met de gebruikelijke vervallenheid, en de mededeling dat er nog het één en ander gerestoreerd moest worden. Ook dat was wel duidelijk  

Dit is weer eens een boeivol schilderij. Dit is de slag bij Otranto, dat is geloof ik een belangrijke veldslag tussen de turken en italianen. Logisch dat de priesters die in de slag vielen meteen heilig werden zodat je die hier een soort van met een hoofd al in de wolken kunt zien. Terwijl er verder op nog gewerkt wordt aan nieuwe heiligen. Maar ja zo rond 1500 en daarna stonden de turken natuurlijk wel ernstig aan de poort van Europa te hameren. Zodat men er wel een groot gevaar in zag. Nou dat leidt tot dit soort eh kunst. 

Dan het museum Capodimonte. Ze zijn bezig met een verbouwing. Dat moet ook af en toe gebeuren. Ik geloof dat ze er in de jaren 90 vele jaren mee bezig geweest zijn. Dus eh wie weet hoe lang het nu gaat duren. Het is in ieder geval aanleiding om alles te verslepen en de Caravaggio uit te lenen. Die is tijdelijk naar Rome verhuist, alwaar ze er 28 ofzo verzameld hebben. Dat is een hele hoop voor een tijdelijke expositie. Dat krijgen we in Nederland nooit voorelkaar. Dat handje vol in het Rijks was zeer uitzonderlijk. Maar ja dus deze keer geen Caravaggio. Verder vond ik het een beetje een rommeltje. Een deel van de schilderijen hangt op zijn oorspronkelijk plekje, een deel is als soort thema bijelkaar gezet en een deel is dus of opgeslagen of uitgeleend. Nou ja dat uitlenen maakt het natuurlijk wel mogelijk dat je zonder op pad te gaan op diverse plekken een schilderij of iets anders kunt bewonderen. 

Hier is een stukje uit het laatste oordeel. Voor de liefhebbers zie je wat heiligen. Die blote dame is Catherina, en Sebastiaan is ook te herkennen. 

Als je wat leent krijg je er soms iets voor terug dit is een Rubens uit Rome die ze dus als wederdienst hebben mogen lenen. Waardoor ze een zaaltje hadden met 5 Sebastiaans. Voor de liefhebber, ik overzichtelijk en leuk. 

Dit is deel van de wandeling door Sanita, het stille straatje met een enkele scooter 

 Ja en je zou je bijna in de landerijen denken. Ik heb onderweg maar een pizza gegeten, en voor de liefhebber gisteren 16 kilometer gewandeld.