San Guiseppe di Copertino, eindelijk eens een foto van deze heilige, of een schilderij. Hij is bekend, wie weet het niet van levitazioni. Dat is dan weer latijn, volgens Google, maar hij kan zweven. Volgens internet was het een niet al te slimme man die het wel tot priester schopte, en vervolgens bleek dat hij kon vliegen zeg maar. Ik heb wel eens in boekjes over Italië over dit soort heiligen gelezen. Kwam een goedgelovig meestal oude dame de kerk binnen en dan hing meneer pastoor tussen hemel en aarde. Niet mee te zingen met Edsillia, maar het kwam wel in de buurt, er is meer tussen hemel en aarde, ja een vliegende pastoor. Ik vind het een heus wonder maar met al mijn kerkbezoek in Italië moet ik het nog meemaken. Misschien morgen. Het is wel een pre denk ik om heilig te worden als je een beetje onnozel bent, bij Padre Pio is dat ook al één van zijn vele deugden. De andere is dat hij goed met zuur overweg kon.  

Dit moois heb ik mogen aanschouwen in Nocera Inferiore, daar was ik al uitgebreid met Ingrid door heen gelopen. Maar ik dacht misschien moet ik nog naar het museum en kijken naar de archeologische schatten die ze daar hebben verzameld. Ook daar zijn de Etrusken geweest en die hebben er je snapt er niks van Etruskische zaken achter gelaten. Ik moet zeggen dat de suppoost, al zei hij geloof ik dat hij slechts een administratieve kracht was, maar toch. Hij ratelde de hele geschiedenis van Nocera, van voor naar achter in mijn oor. Helaas begreep ik een soort 50% versie misschien ook omdat ik niet altijd even goed oplette. Hij wees mij in ieder geval op het erotische meesterwerk van het museum 

Tja misschien even op klikken, maar dan zie je toch wel duidelijk een soort van uitgebuite griekse dame. Maar ja omdat het allemaal uit voorbije tijden is en de dame die model heeft gestaan voor dit werkje nou ja die zal na 2500 jaar wel andere dingen aan haar hoofd hebben dan dit. 

Dit is de buitenkant van het San Antonio kerkje in Nocera. Ik was er met I ook al zeven keer omheen geweest. Beneden is een messen winkel, nou ja eigenlijk een winkel van sinkel. Met ondermeer schiet geweren, kerststal meuk en veel messen. Maar het was een ongelooflijke uitdragerij binnen waardoor de eventuele lust om een mes te kopen verdampte, met als vragen wat moet ik met een mes, het is mooi, ja maar wel 60 euro, ja maar het zit in een mooi kistje, ja nou en jij later ook. Meneer mag ik, oh nee help laat maar. Oh blij geen overbodig mes gekocht. Op naar de volgende uitdaging.

Helaas bleek de pinacoteca dicht te zijn.  Het blijft hier spannend met of iets open is of niet. Het kan verkeren dat iets 20 jaar dicht is. Maar ja daar zijn we in Nederland inmiddels ook best goed in. Terug naar de archeologie. 

Kijk iets uit het Romeinse rijk. Ik weet verder niet wat het was. In het archeologisch museum waren gelukkig nog een paar schilderijen. De vliegende heilige, maar ook Lorenzo die later geroosterd werd. Hier is het een leuk onschuldig joch, dom genoeg houdt hij het rooster al vast. Ik zou het verstoppen. In het Rijksmuseum is er ook één daar is Lorenzo een stuk ouder. Wat zouden ze na het roosteren met hem hebben gedaan. Mochten de heidenen kannibalen zijn dan zou ik de jonge versie aanraden. 

Er was zelfs een Sebastiaan. Wat wil een mens nog meer 

Ook die kijkt nou ja meer van kijk nou wat ik heb, niet dat het zeer doet, maar ik voel me nu al bijna heilige. En ach de heilige Irene komt zo ook nog die weet ook vast raad. Ondertussen vond ik Nocera dan als stadje wel ok, er is een gezellig pleintje. Een museum dat niks voorstelt maar er gaat wel vaak een trein naar toe en er is meer leven en meer dood te bekennen dan in Baronissi. Dus dat is dan weer goed om te weten. 
In aansluiting op mijn blog over Baronissi nog een foto van aldaar en een foto van Caserta. De Pucinella op de fiets is uit Baronissi