In Salerno

 Nou ja omdat ik hier al vaak geweest ben is het nieuwtje er een beetje van af. Ik wil zo naar de markt lopen. Gisteren ben ik heen en weer geweest naar Napels, ik had toch het gevoel dat ik nog niet genoeg spullen had. Tja, waarom weet ik eigenlijk niet. Onderwijl heb ik Rosita Steenbeek herlezen, over de Laatste vrouw. Ik vond het heel veel dialoog, en gezeur. Eigenlijk meer dan ik me van de eerste keer kon herinneren. Het gaat zeg maar over haar leven als muze van oudere heren in wie wij Fellini en Moravia zouden kunnen herkennen. Maar ja ik ken ze dan ook weer niet zo goed dat ik ze zou herkennen. Maar ja veel, heel veel dialoog. Nu lees ik Carolijn Visser die door Nicaragua banjert, dat leest vlot weg. Ik heb al een derde achter de rug. En steek er ook nog een beetje van op. Ik was naar de kapper en de wasserij. Voor mijn kleren. En de kapper voor mijn haar. Dat ging allemaal vlotjes. Helaas had ik de boodschap van L verkeerd begrepen anders had ik misschien wel een date met een makelaar gehad. Ik geloof dat er nog een vervolg aan zit, wie weet. Ondertussen wil A maandag met mij een huis gaan bekijken. Ik denk dat het leuker is dan maandagochtend overleg, en werkgroep ondergrond. Maar ja de plicht roept. Of kermt. Dus jammer. Misschien is het een project van de lange baan en zou ik hier een paar weken moeten gaan zitten. Liesbeth zei al dat het jaren kan duren en dat mensen dan voor een huisje in Drenthe gaan. Ik denk niet dat ik zo diep ga zinken. Maar wie weet. Gisteren dan weer wel met L nog aan het eind van de avond iets gegeten en iets gedronken. Dus eigenlijk een soort sloom zijn gangentje. Maar wel prettig, jammer van die afspraak met de makelaar. Maar ja je kan niet alles hebben. Ondertussen is hier de koelkast, die mijn witte wijn tot 25 graden had gekoeld verwijderd. Ik kreeg een opmerking, oh toen wij er water in zetten deed hij het nog. Nou ik ben natuurlijk niet kundig genoeg om een koelkast te slopen. Het is een mini koelkast in een aanrechtkastje. Nu is hij weggehaald. Ik werd hier getroffen door de persoonlijke ontvangst, die bestond uit een bericht met twee pincodes om de hut binnen te komen. Verder bestaat het persoonlijke contact vooral uit berichten van mij over dingen als de koelkast die het niet doet, en gisteren was de stroom er af. De warme glimlach van de eigenaar, zijn uitleg hoe alles werkt. De registratie van mijn paspoort. Het is allemaal alleen maar in mijn hoofd gebeurd. Jammer, ook de uitleg over het voedsel festival, het gebeuren rond de naam dag van Matheus, het moet allemaal nog gebeuren. Hij heeft veel uit te leggen. Maar ik denk dat het afscheid, grazie per tutti ook alleen in mijn hoofd zal gebeuren. Het is wel sympathiek dat de hele conversatie in het Italiaans gaat. Voor mij dan. 

Voor mensen die gisteren al lazen, er volgt nog wat update. Gisteren was ik langs makelaars gelopen. Ik begin het systeem te snappen. Ik geloof dat je makelaar die je hut vindt 3% betaald, nou dat wil iedereen wel. Maar dat maakt de samenwerking wat moeilijker. Dus eh gisteren bij verschillende clubjes langs geweest. Veel, nee, nee voor dat budget komen we ons bed niet uit. Nou ja op zich een soort van duidelijk. Niet prettig wel duidelijk. Maar uiteindelijk bij 1 een afspraak weten te fiksen. Ondertussen trok A dan weer in de stress, maar ik denk dat het meespeelt die 3%. Ik weet het niet. Maar ja toen ging ik naar de markt en een wandeling maken. Daarna was ik weer uitgenodigd om bij Lia te eten voor de lunch. Het hoogte punt was eigenlijk een likeur met truffel. De lucht van truffel kwam er vanaf. Daarna was het vooral bitter, ik ben er nog niet uit of het een succes gaat worden. Gelukkig was er ook good old limoncello, en het klopt alleen met de IGP citroenen mag het limoncello heten. Anders moet je er iets anders van maken. Weet een ieder trouwens dat Nonnen in Salerno ooit waren begonnen jeneverbessen in de alcohol te gooien de basis voor een iconische Nederlandse versnapering, de Jenever. 

Daarna weer om met haar naar een vriend of vrienden stel te gaan die schitterend woont zodat we het vuurwerk ter ere van San Matheus konden bekijken. Het bleek dat ze eigenlijk net achter de snelweg woonden, maar daardoor wel een schitterend uitzicht over de baai. Ik had helaas mijn foto toestel niet meegesleept. Dus jullie zullen me voor een deel op mijn blauwe ogen moeten geloven. Ik heb ook de processie mogen bewonderen. Heel Salerno was natuurlijk op de been om de optocht van San Matteo te zijn. Het was ook mooi, iedereen ook de burgerlijke elite was er bij. Van zeg maar burgemeester tot brandweer. Oh het was mooi. Ik moest lachen om politie mannen die met veel gouden tressen op historische motoren het evenement kracht bij zetten. Het is wel wat dat ze hier een hele apostel hebben zoals in Venetië, of in Santiago de Compostelloa Dat is natuurlijk geen katte pies. In Amsterdam is het een povere hostie, en waarschijnlijk een klein botje van San Nicolaas. Het feest eindigde met vuurwerk. Tja Italiaans vuurwerk het zal voor mij nooit meer hetzelfde zijn na Marina de Ragusa. Het begon echter om half twaalf. Ik moest daardoor helemaal opblijven en als je met een paar italiaanse deernes in de nacht wandelt moet men vaak stilstaan. Ik zou denken om hakken te puffen. Maar ik geloof ook op telefoon kijken en steunen en kreunen. Het was wel super om op een italaanse party te zijn. Iedereen, of veel hadden wat te eten meegebracht. Er was een luxe van worstenbroodjes, en andere versnaperingen er was te drinken en op een bepaalt moment kwamen er weer allemaal dolces op tafel. Er waren ongeveer 20 mensen, het was een soort toneel clubje waar de mensen elkaar van kenden. Ze zijn nu een beetje aan het poetsen, al is dat vooral bed opmaken. Maar ja door al die festiviteiten van gisteren was ik ook laat. Ondertussen heb ik Carolijn Visser bijna uit, ze zwalkt deze keer door Nicaragua. Wel leuk om te lezen hoor. De sandinisten zijn bezig om een betere wereld voor zich zelf te maken, maar helaas heeft niet iedereen daar profijt van. Maar ja zo gaat het geloof ik daar wel vaker. In Peru in ieder geval ook vaak. Als ze zo weg is ga ik wat fruit eten. Helaas een filmpje er op zetten dat gaat niet, nou ja op verzoek app ik wel een filmpje. Het is wel rustig zo zonder E+T het programma is een stukje minder vol. Nu is het meer verveeld slenteren. Al denk ik dat ik zo naar het gallerijtje ga, maar de kunstwerken daar ken ik wel zo ongeveer uit het hoofd. Misschien hebben ze een wisselende expositie bedacht je weet maar nooit. Vraag is of ik daar dan weer extra super blij van word. In Napels hebben ze hun meesterwerken naar het Louvre gestuurd. Ze denken waarschijnlijk oh wat mogen we trots zijn. Maar ze hebben een meesterlijke collectie van Italiaanse meesterwerken. Ik zou zeggen niets om je voor te schamen. Maar wellicht geeft het toch meer prestige.