donderdag 31 augustus 2023

In Medellin.

 Na alle avonturen eergisteren in het hotel heb ik lekker geslapen op mijn kamertje met een raam. In Bogota kon ik nog klagen over een bar tegenover het hotel die lekker lang doorging. Hier op het terras van een restaurant was volgens mij nagenoeg geen kip en ook het hele buurtje is rustig. Nou zit uitgaansstraatje 100 meter verderop maar geen last van gisteren met Sabin op pad geweest. 

Deze jongeman. Ik wilde graag naar het museum voor moderne kunst ik verwachtte niet dat er veel aan zou zijn, maar als excursie wel leuk. Ik ga later met TJ nog naar Botero kijken. Het museum zit in soort buitenwijk, er tegenover werd druk gebouwd. Ik was inderdaad niet heel erg onder de indruk van de kunst. Paar mooie dingen, paar leuke dingen, maar ook dingen waarvan ik dacht ok, nou ja doemaar dan. Er was een zaal met foto's van iemand die steeds een opmaak waren voor een preformance ofzo. Tja daar had ik niet een hele zaal mee gevuld. Maar misschien is het wel een soort lokale beroemdheid. Zeg maar allemaal foto's van Lee Towers voor hij voor de 756 keer in Ahoy gaat optreden. 



Zo dat is dan een impressie van het museum. Het groene gebeuren op het terras is onderdeel van de collectie. Je krijgt daardoor wel een mooie indruk van het museum. Ik vond de turnbalk met twee hertenkoppen ook wel grappig. Niet iets voor thuis, en je kan het ook al niet in de gymzaal kwijt. Je kan je lelijk bezeren mocht je er op gaan turnen. Ook omdat de kunstenaar in de lange balk 2016 spijkers heeft geslagen die hij daarna allemaal heeft omgeslagen.  We hebben ook een bezoek gebracht aan een museum dat aandacht besteed aan de burgeroorlog die hier natuurlijk vele jaren duizenden slachtoffers heeft gemaakt. Dat was alleen heel veel informatie en veel foto's omdat iets meer op waarde te kunnen schatten zou een beetje achtergrond voor mij geen kwaad kunnen. Terwijl ik nu een boek lees over Catarina De Grote, maar ja dat is natuurlijk weer een ander deel van de geschiedenis, en helpt mij hier niet aan extra begrip. We hebben samen chinees geluncht en daarna afscheid genomen. 



 De kadetten zijn chinees en de schildering is de ingang van het museum over de burgeroorlog.

2 opmerkingen:

  1. Leuk die 'incorporatie' foto's van jullie twee, een gewei is nooit weg😄

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Dank een gewei is inderdaad nooit weg maar er zit een brug aan van 4 meter. We zouden het op de galerij kunnen plaatsen, maar ja dan moeten we er steeds wonderlijk om heen huppelen.

    BeantwoordenVerwijderen