Ik weet niet of ik het met het blog gedeeld heb maar vroeger was ik onder de indruk van de kloeke duidelijke titels van Ina Boudier Bakker. Klop op de deur, Stem in de gang, Boer in het gras, De straat etc. Nu was ik om die reden dan maar Klop op de deur gaan lezen. Best een werk maar een veranderend Amsterdam tussen twee oorlogen in en het verhaal van een echtpaar aan de Heerengracht, tussen 1870 en 1918 in. Met alle problemen, staduitbreiding, verkeerschaos, vluchtelingen etc, etc. Men herkent het, mensen die in de buitenwijk gaan wonen, achter het concertgebouw. Financiering van projecten, Vondelpark.
Nu dan mij op boek 2 gestort. Een novelle de straat, dat in 1924, toen mijn moeder haar eerste lente meemaakte (eigenlijk tweede, geboren op 20 mei). Maar wat zijn dan zo de problemen in 1924 in een straat in een nederlandse stad, nou een groep hongaarse kinderen die moet worden opgevangen, 30 (dertig stuks). Helaas geen volwassen hongaarse schone, want daar lusten vaderlandse politici wel pap van. Nee kinderen. De vrouw van de dominee stort zich op het project. Ze wil graag dat haar stad zich gastvrij opstelt, en er natuurlijk zelf ook nog goede sier mee maken, zodat hebben we ook maar weer gered. Helaas zit de toplaag van de stad er niet op te wachten. Ze willen nog wel gratis koek en koffie en een taartje verorberen, en de vrouw van de verzuurde notaris pikt zelfs een suikerklontje, maar een kindje uit Hongarije opnemen, dat gaat te ver in het verder zo gastvrije stadje. De onderwijzeres, helaas ongetrouwd en nog een paar mensen wel, maar de meeste mensen hebben een smoes om er niet aan te gaan. Tja jammer dat zo'n verhaal over acceptatie van mensen die hulp nodig hebben zo helemaal uit de tijd is. Misschien is Ida toch wat voor op de middelbare school, klein 150 bladzijden en er zit ook nog een verdwaalde tekening in. De tekening is van het koffie gebeuren. Verder gisteren naar het museum voor Italiaanse kunst geweest, in de jaren 20 van de vorige eeuw toen Ina Boudier Bakker met haar boek in de weer was en mijn moeder haar eerste stapjes zette kwam iemand zoals de ambassadeur op het idee om een kunst collectie te schenken aan Lima of Peru. Dat waren op dat moment allemaal moderne werken. Helaas heb ik geen foto gemaakt van de titels dus weet ik de schilders ook al niet meer. Maar het is een beetje werk uit de tijd van Breitner en dat soort schilders, en wat sociaal werk. Abstract ging het nog niet worden toen. Voor een half uurtje leuk om even doorheen te lopen. Daarna nog een tijdje in een parkje gezeten en s avonds een bier gedronken met Alejandro. Misschien wel die van lady gaga want hij staat met haar op de foto. Voor meneer A opzoek geweest naar een pet.
De fotos nog van het appartement. De buitenkant is onwaarschijnlijk lelijk. Zie de foto maar van binnen valt het wel mee. De liefhebber kan een video bekijken bij www.innperu.com. Waarbij moet worden aangetekend dat ik in Grete zit. Omdat de buurt ook nog eens goed is is het zeker een aanrader. Ok het is basic, maar ik ga hier toch geen uitgebreide anti-pasti maken. Nee eh ik zie weinig verse peterselie, anders zou ik het wel doen.
Nu dan mij op boek 2 gestort. Een novelle de straat, dat in 1924, toen mijn moeder haar eerste lente meemaakte (eigenlijk tweede, geboren op 20 mei). Maar wat zijn dan zo de problemen in 1924 in een straat in een nederlandse stad, nou een groep hongaarse kinderen die moet worden opgevangen, 30 (dertig stuks). Helaas geen volwassen hongaarse schone, want daar lusten vaderlandse politici wel pap van. Nee kinderen. De vrouw van de dominee stort zich op het project. Ze wil graag dat haar stad zich gastvrij opstelt, en er natuurlijk zelf ook nog goede sier mee maken, zodat hebben we ook maar weer gered. Helaas zit de toplaag van de stad er niet op te wachten. Ze willen nog wel gratis koek en koffie en een taartje verorberen, en de vrouw van de verzuurde notaris pikt zelfs een suikerklontje, maar een kindje uit Hongarije opnemen, dat gaat te ver in het verder zo gastvrije stadje. De onderwijzeres, helaas ongetrouwd en nog een paar mensen wel, maar de meeste mensen hebben een smoes om er niet aan te gaan. Tja jammer dat zo'n verhaal over acceptatie van mensen die hulp nodig hebben zo helemaal uit de tijd is. Misschien is Ida toch wat voor op de middelbare school, klein 150 bladzijden en er zit ook nog een verdwaalde tekening in. De tekening is van het koffie gebeuren. Verder gisteren naar het museum voor Italiaanse kunst geweest, in de jaren 20 van de vorige eeuw toen Ina Boudier Bakker met haar boek in de weer was en mijn moeder haar eerste stapjes zette kwam iemand zoals de ambassadeur op het idee om een kunst collectie te schenken aan Lima of Peru. Dat waren op dat moment allemaal moderne werken. Helaas heb ik geen foto gemaakt van de titels dus weet ik de schilders ook al niet meer. Maar het is een beetje werk uit de tijd van Breitner en dat soort schilders, en wat sociaal werk. Abstract ging het nog niet worden toen. Voor een half uurtje leuk om even doorheen te lopen. Daarna nog een tijdje in een parkje gezeten en s avonds een bier gedronken met Alejandro. Misschien wel die van lady gaga want hij staat met haar op de foto. Voor meneer A opzoek geweest naar een pet.
De fotos nog van het appartement. De buitenkant is onwaarschijnlijk lelijk. Zie de foto maar van binnen valt het wel mee. De liefhebber kan een video bekijken bij www.innperu.com. Waarbij moet worden aangetekend dat ik in Grete zit. Omdat de buurt ook nog eens goed is is het zeker een aanrader. Ok het is basic, maar ik ga hier toch geen uitgebreide anti-pasti maken. Nee eh ik zie weinig verse peterselie, anders zou ik het wel doen.
je uitzicht is wel mooi, alhoewel je nu niet kan zien of dat oude vrouwtje haar wekelijkse wasje doet.
BeantwoordenVerwijderenJe hebt gelijk. We moeten allemaal meer lezen. En dan heb ik het niet eens over de Sebas-trilogie, maar inderdaad over de Ina´s die zo prachtig konden schrijven. Ik heb de Klop op de Deur niet meer dan in mijn handen gehad, maar je hebt me overtuigd. Ik ga het lezen.
BeantwoordenVerwijderen