Groot feest in Lima, want de dame is 481 geworden. Ik denk dat de precolumbinaanse tijd niet mee wordt gerekend. Ik type nu in de lobby in de hoop dat het met een normaal toetsenbord sneller gaat. Blijkt alleen dat de spatie balk net ze oud is als Lima. Maar het gaat toch wat sneller. M is terug naar Amsterdam. Maar ik geloof dat I na een lange reis uit Columbia straks op de stoep staat. Even voor M in facebook. In 1900 toen de rubber in Iquitos booming was heeft iemand het paviljoen van Eiffel in Parijs gekocht, dat was onderdeel van de wereldtentoonstelling toen en laten inpakken en naar Iquitos verscheept. Daar was de beste man inmiddels failliet maar naar een paar jaar heeft iemand het bouwpakket overgenomen en het herbouwt op het Plaza de Armas van Iquitos.
Maar inmiddels al weer lang terug in Lima. Waar het relatief goede nieuws is dat na een renovatie het MALI museum (Musem Arte LIma weer in oude luister is hersteld. Je maakt er een snelle tour door 3000 jaar geschiedenis van Peru van Vicu vazen tot moderne kunst. M gaf mij gelukkig het gevoel dat ik niet helemaal gekke henkie ben om ieder jaar terug te gaan naar Peru, er valt dan ook zoveel te zien, en het is totaal anders dan tussen de kaaskoppen en alle 168 andere nationaliteiten in Amsterdam. Ook nog een confrontatie gehad met R. ik heb hem toegeknikt. Je moet het ook niet overdrijven al die contacten. Kijk en als hij naar mij toegekomen was had ik natuurlijk iets aardigs gezegd. Als hij.....
Helaas stond ik daar net een beetje sneu en alleen te zijn op de disco vloer, maar 1 minuut later werd ik bestormd door twee heren waar ik via moderne communicatie berichten mee had gewisseld. Beide waren ruim voldoende, en voor hier grote heren. Had ik ineens een leuke avond. Ik miste M. zelfs nog maar een beetje.
Die trouwens nu zo ongeveer op vaderlandse bodem zou kunnen zijn. De foto's is van het laatste avondje uit. Eerst een pisco bij een super romantisch tentje, met een duitse dame in de bediening toevallig naast het hotel. In tegenstelling tot de rest van Lima dreunde we er de hut niet uit. Daarna gegeten bij alfresco. Die een soort mix van italiaans en peruaans leken te voeren. Een bord met verschillende soorten ceviche is het gevolg. En een bord met drie soorten causa, een soort van gevulde aardappel. Jammer dat er iets die avond verkeerd is gevallen. Daarna zijn we nog voor de laatste keer naar Berlin geweest, er lag een peruaanse naakthond op de stoep. Ze mocht niet naar binnen. Ze hoorde bij twee dames. Die Berlin is de hele nacht vertier, dus in de ochtend lopen de laatste mensen vrolijk naar huis. Ze maken veel kabaal maar lijken toch minder te schreeuwen dan bij ons.
Maar inmiddels al weer lang terug in Lima. Waar het relatief goede nieuws is dat na een renovatie het MALI museum (Musem Arte LIma weer in oude luister is hersteld. Je maakt er een snelle tour door 3000 jaar geschiedenis van Peru van Vicu vazen tot moderne kunst. M gaf mij gelukkig het gevoel dat ik niet helemaal gekke henkie ben om ieder jaar terug te gaan naar Peru, er valt dan ook zoveel te zien, en het is totaal anders dan tussen de kaaskoppen en alle 168 andere nationaliteiten in Amsterdam. Ook nog een confrontatie gehad met R. ik heb hem toegeknikt. Je moet het ook niet overdrijven al die contacten. Kijk en als hij naar mij toegekomen was had ik natuurlijk iets aardigs gezegd. Als hij.....
Helaas stond ik daar net een beetje sneu en alleen te zijn op de disco vloer, maar 1 minuut later werd ik bestormd door twee heren waar ik via moderne communicatie berichten mee had gewisseld. Beide waren ruim voldoende, en voor hier grote heren. Had ik ineens een leuke avond. Ik miste M. zelfs nog maar een beetje.
Die trouwens nu zo ongeveer op vaderlandse bodem zou kunnen zijn. De foto's is van het laatste avondje uit. Eerst een pisco bij een super romantisch tentje, met een duitse dame in de bediening toevallig naast het hotel. In tegenstelling tot de rest van Lima dreunde we er de hut niet uit. Daarna gegeten bij alfresco. Die een soort mix van italiaans en peruaans leken te voeren. Een bord met verschillende soorten ceviche is het gevolg. En een bord met drie soorten causa, een soort van gevulde aardappel. Jammer dat er iets die avond verkeerd is gevallen. Daarna zijn we nog voor de laatste keer naar Berlin geweest, er lag een peruaanse naakthond op de stoep. Ze mocht niet naar binnen. Ze hoorde bij twee dames. Die Berlin is de hele nacht vertier, dus in de ochtend lopen de laatste mensen vrolijk naar huis. Ze maken veel kabaal maar lijken toch minder te schreeuwen dan bij ons.
Voor jou is de countdown ook begonnen he? Het is hier echt wel winter, dus geniet er nog maar even heel erg van.
BeantwoordenVerwijderen