Isis tempel

 Vandaag dan weer allerlei excursies om Aswan heen. Het is steeds vroeg aantreden. We vertrekken om half acht. Gisteren in de namiddag hadden we nog een tocht vrijwillig op een bootje naar Numibiers op een eiland. Dat gaf natuurlijk bijna een ruzie met de gids. Want ze hebben geen geschreven taal en het wordt dus ook niet onderwezen. Ik dacht dat het discriminatie was. Ze hebben toch recht op hun eigen cultuur en taal. Maar M. vindt nu denk ik dat ik dit soort meningen beter niet overal kan ventileren zoals bijvoorbeeld op het blog. Oeps. 

Misschien is het nog aardig om te melden dat ik gisteren een mislukte Grindr date had. Hij kwam te laat naar het de afspraak en ik was op bed gaan liggen zweten, wachten op de douche. Misschien had ik daar ook eerder al iets op moeten doen. We zijn nog een nacht hier dus wie weet, nieuwe nachten. Maar ja daardoor stond ik dan wel weer fris aan het morgen ontbijt. Daarna gingen we naar de onaffe Oblix kijken, hij was gedacht als langer dan 50 meter te worden. Maar ergens is er iets misgegaan hij is gebroken en nooit afgemaakt. Het moest de grootste ooit worden. Ze hakten ze hier in Aswan uit, begin van het werk bestaat uit gaten hakken daarna hout er in te stoppen. Dan maken ze het hout nat en dat zet uit, het is de bedoeling dat de steen dan uit de de rotst knapt. Hele toestand dan wordt het natuurlijk nog een helemaal glad gepolijst en de hiëroglyfen er in aangebracht. Vervolgens wikkelen ze het in linnen lappen. Maar ja een kolos van 50 meter lang en weet ik hoeveel doorsnee. Het is niet iets wat je makkelijk naar de haven rolt. Maar dat was wel onderdeel van het proces. Daar ging het dan op een vlot en werd het naar de stad gesleept waar hij besteld werd. Dan maakten ze een heuvel van zand, en lieten ze de oblix langzaam in een gat glijden door steeds zand weg te halen tot hij dan uiteindelijk op zijn sokkel stond. Een heel gedoe. Dus. Daarna gingen we naar de Tempel van Isis, door de Aswan dam zijn er natuurlijk een heleboel locaties van tempels onder water verdwenen. Ik geloof dat ze er 7 in totaal verplaats hebben. Wij gingen kijken naar de tempel van Isis. Een tempel wederom met Griekse en Romeinse invloeden gewijd dus aan Isis. Die geloof ik de moeder is van Horus. Ze was de vrouw van een zoon van de goden hier. Maar die beste man werd door zijn broer slecht behandeld. Die broer had een gouden kist perfect op maat gemaakt. En gevraagd aan iedereen op een feest om te kijken wie er in paste, dat bleek dus die man te zijn. Maar ja de boosaardige broer deed de kist meteen dicht, en gooide de kist natuurlijk in de Nijl. Arme Isis ging achter haar man aan maar er was toen ze hem vond nog maar weinig levendig aan te bekennen. Maar met een vogeltje in zijn mannelijkheid te laten pikken, kon ze nog net een zaadje opvissen en daar werd ze natuurlijk meteen zwanger van en was Horus een feit. Nou ja ze hadden de tempel dus steen voor steen herbouwd. Naar een ander hoger gelegen, en ook nog een beetje hoger gebouwd eiland, ach eigenlijk een soort buiteneiland. Toestanden. Maar het zag er wel mooi uit. Het bleek dat het met de eerste dam nog een paar keer overstroomd was geworden geraakt. 

Het spreekt voor zich dat we daarna ook de Aswan of Nasser dam gingen bekijken. Er zijn twee dammen, de oude en de nieuwe. De oude is van rond 1900 maar die bleek best vaak te overstromen. Hij is nog een keer of twee verhoogd. Maar in de jaren 60 kwamen ze op het idee om een nieuwe dam te bouwen. Hoger, mooier en beter. Om de Nijl te beheersen, die overstromingen waren toch maar lastig en moeilijk te voorspellen. En natuurlijk ook om energie op te wekken. Een lening bij de Wereldbank werd geloof ik niet of gedeeltelijk verleend. US dacht veel gedoe en omdat Egypte ook wel wapens van Rusland kocht waren ze tijdens de koude oorlog ook niet heel erg vrienden. Rusland heeft daarna de dam aangelegd. Maar het was voor Rusland veel geld en veel gezeur dus die hebben er naar een paar jaar weer hun handen van afgetrokken. Jammer is wel dat de installatie Russisch is, en dat onderhoud en reserve onderdelen niet helemaal vanzelfsprekend zijn. Dus staan er een paar van de turbines op een Russische onderhoudsmonteur en reserve onderdelen te wachten. Jammer daar zou de overheid wat aan moeten doen. Er staat een mooi Sovjet kunstwerk. Een lotusbloem die de vriendschap van Rusland en Egypte symboliseert. Al was er verder volgens mij geen Rus te zien. Vrienden.............

Misschien over de oorlog in Gaza, nou hier merk je er helemaal niets van. Ik heb twee keer een Palestijnse vlag gezien. Maar dat was het wel. We zitten er ook 1300 km vanaf. Egypte en de rest van de wereld is er natuurlijk alles aangelegen om het conflict daar te houden. Boven de grens met Gaza. Die mensen met een Nederlands paspoort uit Gaza moesten ook meteen doorreizen. Die kregen geen tijd om nog een beetje te winkelen of iets anders in Egypte. Meteen door reizen. Hup wegwezen. 
Vandaag gaan we alleen nog een stukkie zeilen. Verder geen programma. En morgen ook niet. Ik had me natuurlijk beter moeten voorbereiden. Maar die excursies met name dat ze ook ze vroeg op de dag plaatsvinden. Ik denk voortdurend oh god wat ga ik nu weer meemaken. Half 8 aantreden. hup in een busje en waar gaan we nu weer heen. Oh naar een oblisk die nog niet eens klaar is, ok. Een tempel die gewoon herbouwd is, ok, ik dacht een beetje ik ga rustig op een boot liggen en naar buiten kijken. Nou dat staat vanaf morgen weer wat meer op het programma. Verder hebben we een hut met een douche twee royale bedden. Verder houdt het niet over met de ruimte, maar wel een zonneterras een lounge bar en restaurant. Er worden mooie dingen georganiseerd zoals de Arabische avond. Helaas had ik geen Djaballa waardoor ik M. moest teleurstellen en we vroeg naar bed gingen. Maar M had natuurlijk haar buikdans setje uitdagend, weliswaar niet voor mij maar toch uitdagend klaar gelegd op het bed. Jammer. 
Voor we terug gingen naar de boot gingen we nog aan parfum ruiken. Mijn polsen ruiken nu een beetje naar een Pools bordeel. Maar ja, er zijn erger dingen. Ik oefenen wel veel Spaans aan boord. En we prijzen ons gelukkig met een klein groepje van maar 5 mensen. En die drie andere zijn zeker ok. Er zijn aardige gesprekken aan tafel en iedereen houdt best wel van op tijd zijn. Alleen de eerste keer toen wij het schema niet kenden ging het dus ernstig mis. Maar de boze blikken die we kregen in het begin zijn wel als sneeuw voor de zon verdampt. Dat is dan de laatste vraag die je moet stellen hebben jullie wel een beetje knap weer. Nou het was hier gisteren 38 graden. Best een lekkere temperatuur. Maar ook eigenlijk wel bloody hot. 

In Aswan

 Het zijn wel tijden zo op een Nijl cruise in Egypte. Na al het fraais bekeken te hebben bij Luxor zijn we afgevaren richting Aswan. Onderweg hebben we overnacht in Edfu om daar een Tempel te bekijken en daarna weer een andere tempel. Het is een beetje een blur aan het worden. Maar ja nu liggen we in Aswan. De eerste dag toen we meteen door van alles heen gejaagd werden was hectische. De tweede dag moesten we vroeg opstaan om door de eerste tempel gewijd aan Horus te bezichtigen vroeg opstaan. Het was een beetje jammer dat M struikelde en een beetje last heeft van haar knie. Maar ze slaat zixh er dapper doorheen. Aan het eind van de middag, of bij het vallen van de avond mochten we weer een tempel bewonderen. Deze was gewijd aan twee goden waarvan één met een krokodil. Gezellig. Het leven aan boord is ook weer bijzonder we zijn ingedeeld bij de Egypte.nl afdeling. Daar zijn nog drie andere mensen in de groep. Nu vormen we voor de hoffotograaf al your family. Ik vind het een beetje overdreven, maar zo aan tafel is het voor even wel gezellig. Vandaag dan in Aswan zijn we naar de Souk gelopen. Dat kan niet we moesten en zouden een koetsje met een zielig paard er voor nemen. Maar het leek ons best te doen om een gezellige wandeling te maken. Het bleek ook prima te doen. Het was even door pakken. Daarna zijn we in het Sofitell gaan zitten om te genieten van het uitzicht zo dwars over de Nijl. Helemaal koloniaal. Een plek waar Agatha Christie Moord op de Nijl bedacht een aan alle kanten inspirerende omgeving. Waarbij het natuurlijk mooi is dat M. mij niet heeft ongelegd en vervolgens iedereen in het hotel een verdachte werd. Ik kreeg het advies van een Grindr jongeman om I car ofzo als app te installeren en toen zijn we daarmee weer terug gegaan naar het hotel. Ik vond het best een knappe onderneming van mezelf. Maar ja dit gaat cash en is waarschijnlijk voor jongens als Achmed beter te doen dan via creditkaart, amerikaanse afroming en nog zo wat makkelijker. Hij had meteen zijn centjes in zijn handen. Vanmiddag gaan we naar een Numibisch dorp kijken. Ik hoop maar dat het vooral lekker varen is, en niet te veel een toeristen trap. Maar vooralsnog lijkt het wel dat ze daar dol op zijn. We zijn hier geloof ik morgen ook nog vrij we moeten nog anderhalve tempel zien maar de kop is er af. Zullen we maar zeggen. Zondag in Cairo wordt ook nog wel een ding, dan worden we ook weer langs van alles gesleept. Mijn hoop staat ondertussen in de koelkast een fles gin. Waar we nog tonic bij moeten scoren, maar dat lukt makkelijk in de bar en ik heb nu ook nog een limoentje meegenomen uit het restaurant, het gaat helemaal top worden. 

De Tempel van Edfu. Dit is een tempel gebouwd door iemand uit het gevolg van Alexander de grote. Maar dus gewijd aan Horus. Maar om het een beetje makkelijk te maken vonden de Grieken dat hij eigenlijk ook wel een beetje leek op Apollo. Volgens de gids wordt dan ook de afbeelding van de oude egyptenaar iets grieker. Ook ze doen nog wel de Egyptische moves, maar krijgen een beetje meer de aanblik van Alexander de Grote, al ontbreken de mooie krullen nog van de Macedoniër. Zijn vriend bleef hier dan vervolgens en werden er nog er nog 12 opvolgers geteld, niet door mij, maar door de gids. Volgens wike pedia wordt de tempel veel bezocht door toeristen. Ook dus door ons 7.30 verzamelen en hup in een taxi. 10 uur waren we weer terug en een minuut later voeren we weer weg. We hadden maar net het vege lijf aan boord. Onderweg zouden we nog een Obelisken steenhouwerij zien, maar onze boot voer knetter hard waardoor we het helemaal gemist hebben we varen er op onze weg terug weer langs. 

En dan over Aswan. Hier ligt natuurlijk die enorme dam, waardoor krokodillen niet meer van Noord naar Zuid kunnen, zei de gids. Maar de Nijl voert natuurlijk enorme massa aan sediment af, maar ja dat klotst nu allemaal tegen de dam aan. Tel daarbij op dat Cairo, wel een stuk verderop maar natuurlijk in de Nijl delta ligt, en de zeespiegel gaat stijgen. Vroeger, toen er nog geen dam was stroomde het sediment van de Nijl voor de kust en over het land, waardoor je eigenlijk steeds een stukkie ophoging kreeg. Maar ja nu dus niet meer, dus nou ja Cairo heeft misschien met waterstijging, een zelfde probleem als Amsterdam. Maar dan wonen er natuurlijk 15 keer zoveel mensen. 
Ook voor die tempels zoals de eerste die we zagen lijkt het niet goed te zijn. Ik geloof dat ze extra dreigen te verzakken. Ook weer ongezellig, ze hebben een soort van herstel beweging gedaan met grondwater. Mij niet vragen naar de details. Zoek het maar op internet. 
En ik weet ook niet precies wie er naar Ramses de 13 kwam, misschien de 14 e of Shaffy. 

Het blijft een hele geschiedenis, zelfs de toekomst als je terugkijkt op gisteren. 

Nights over Egypt

Weer een andere streek weer een andere vakantie. Oh nou we vertrokken gisteren een uurtje te laat uit een zeer regenachtig Amsterdam. Op de één of andere manier was ik net niet helemaal senang met Egypte.nl. Zou het allemaal wel goed gaan. Maar we konden netjes inchecken. Er was wat gedoe met onze vervolg vlucht naar Luxor, maar dat bleek een soort administratieve bug te zijn die ze bij het inchecken konden verhelpen. Daarna zoals altijd het gezellige wachten op Schiphol. Egyptian Air bleek het vliegtuig, zou het het vliegtuig zijn met de Palestijnen te laat onderweg gestuurd te hebben. Dus kwamen we ook te laat in Cairo aan. Moesten we ineens rennen, vliegen, hollen naar de volgende vlucht. Er bleek netjes een mannetje van Egypte.nl met onze visa klaar te staan. Dus dat bleek allemaal mooi en goed geregeld te zijn. Bleken we ook nog businessclass te zitten. Helemaal toppie, al waren het vooral luie overdreven ru

ime stoelen waar we een uurtje in mochten hangen. Maar het was wel leuk. Maar ja in Luxor bleek dat onze koffers dan weer niet waren gaan hollen, vliegen en rennen die waren gewoon in Cairo gebleven. Jammer is dat je dat altijd pas na een uur ontdekt. Maar er stond wel weer iemand klaar van Egypte.nl dus dat werkte wel weer goed. Toen mochten we meteen aan boord. Al bleef de boot nog een tijd in de haven. We bleken nog een nachtelijke diner op de kamer te hebben. Maar dat had M. voorzienig in de koelkast geplaatst, het waren alleen maar broodjes. We kregen de boodschap dat onze gids er om 9 uur te zijn. Dus wij de volgende dag vroeg naar het ontbijt. Bleek dat de 9 uur half acht had moeten zijn en de drie andere hollanders uit Nieuw Vennep dachten nou we zitten met een stel slome dozen die zich eindeloos verslapen in een groep. Wij die broodjes van gisteren meegegrist en hop meteen met slaperige zonder koffie ogen meteen naar de eerste bezienswaardigheid. Wij meteen naar de tempel van Karnak in Luxor. Het was nog ruim voor 8 toen we blootgesteld werden aan al het tempel geweld. Het blijkt dat een volgende Farao vaak Ramses de bende van zijn voorganger grotendeels sloopt en er een nieuwe tempel, en vooral een nieuwe ingang bijmaakt. Die moet natuurlijk groter en heftiger zijn dan die van zijn voorganger waardoor je een enorm tempelcomplex hebt. Ik was te slaperig om het allemaal goed bij te houden. Er staat altijd een enorme muur omheen. Die maakten ze door eerst modderstenen te stapelen en daarmee dan de grote constructie te bouwen. Een boeivolle manier om slib te gebruiken. Vroeger stroomde er nog een kanaal naar toe, maar hoewel het opgegraven was is het op last van de de vorige van der Laan, of burgermeester dichtgegooid. We leerden veel over de geschiedenis, en M. absorbeerde alles als een spons, maar dan kon ook zijn omdat onze brein door gebrek aan koffie was als een oase die smachtte naar iets, desnoods kennis over een tempel. Daarna kwam een onderdeel dat de Nieuw Venneperianen maar niets vonden een leuke excursie naar het vliegveld voor ons ondergoed. Maar voor ons was het het hoogtepunt van de dag koffers halen op de luchthaven. Yes, weer onderbroeken, scheerzeep en al die troep die we meeslepen. Daarna moesten we naar de koningsvallei. Op een bepaalt moment hadden de farao's ontdekt dat een pyramide dan wel leuk is, maar dat het ook een beetje werkt als een rolex om een voetballer zijn pols, het schreeuwt om beroving. Dus toen zijn ze diepe gaten in de grond gaan maken die het dievengilde op het verkeerde pad moesten brengen. Later bleek weer dat vooral de grafgravers ook grafrovers waren. Maar ja die mensen hadden natuurlijk jarenlang voor een hongerloon met stenen gesleept, daarna was er wat gerechtigheid. Dus wij in de grafkelder van de Farao van Mozes en nog een ander dat was het moment dat we definitief niet meer oksel fris waren. Maar alle wandversiering maakte het de moeite waard. Daarna gingen we de tempel van Hatsjepsoep gekijken. Dat is de enige dame die het tot Farao geschopt heeft natuurlijk met toestanden en intriges. Vooral omdat ze dochter was van een Farao die geen zonen had en zei aanbood, een Emma waardig dat ze wel Farao regentes wilde zijn. Ongehoord in die tijd, maar ja dat komende uit een land dat nog nooit een vrouwelijk premier heeft gehad. Precies, en toen ze natuurlijk een maal op de stoel van macht zat had ze geen zin om die af te staan aan haar zoon. Toen ze uiteindelijk volgens de laatste inzichten toch een natuurlijke dood stierf nam haar zoon het rijk over en die begon meteen met de hele zaak van haar kort en klein te laten slaan. 

Daarna gingen we naar de boot, die ging meteen weg want we hadden de zaak al flink opgehouden. 

Etrusken

 Het zal een ieder niet ontgaan zijn. In Fratte heb je een mooie opgraving naar een Etruskische nederzetting. In het archeologische museum is er veel aandacht voor. In de jaren 30 zijn ze er serieus aan het spitten geweest, en zo 800 voor de jaartelling was het er een Etruskische vrolijkheid die zijn Zuid Italiaanse weerga niet kende of toch. 

Het begon allemaal, niet de Etrusken, maar gisteren met een bezoek aan het koffiebarretje. Er stond naast mij een juffrouw met een soort voorgeknoopte zakdoek. Waarvan ik dacht nou eh zwaartekracht en goed geluk houdt uw boezem een beetje op zijn plek. Maar eh, ik keek nog een keer naar haar, ze zat vrij dik onder de make-up. Je kon er zeg maar bijna met je vinger doorheen en dan de creme en andere zaken aflikken. Een beetje zeg maar een soort stroopwafel. Deze blik ga mij ook een soort gevoel van meisie had je een zware nacht, was het het allemaal waard. Nou waarschijnlijk wel want eh.... Maar het bleek wel te kloppen van die zware nacht, ze tikte twee keer een koffie weg, en toen nog een cognacje. Wel in één keer, de bar vrouw nam ook een nipje. Slim uit een bekertje. Maar ja toen ik terug was in het hotel was het nog geen half negen. Deze nachtvlinder was er zeg maar vroeg bij. Maar ja het is bekend spugen er in doe ik niet maar een mooi glas cognac om kwart over acht terwijl de dag nog maar net is begonnen. Meissie, meissie het is best heftig. 

Ik heb alleen koffie en cornettto dat italiaans is voor croissant genomen. Voor velen ook al een ding zo op de ochtend. 
Maar ja na alle pracht en praal bewonderd te hebben in Salerno waarbij de Apollo kop wel het hoogtepunt is van het museum. Dat vind ik tenminste. Ik zag deze kop ook al uitgeleend in LA. Hij is hier in de jaren 70 uit het water gevist. Ze dachten eerst dat hij uit het verre Griekenland was geimporteerd en zo te water was geraakt. Maar men vind het ook wel logisch dat hij van een gebouw is gewaaid alhier. Maar dat moet dan wel in de oude tijd zijn gebeurt. 
In het museum is ook veel aandacht voor de opgraving in Fratte, de Saracenen zijn er ook langs geweest. De Etrusken hebben vooral relatief simpel aardewerk aan de graven toevertrouwd. Ik griste een foldertje mee en zag dat er in Ponteganano ook een archeologisch museum is. Dus fluks naar het station gegaan. Kaartje veroverd. In de verkeerde trein gesprongen. Was meteen in Battipaglia, daarna weer terug naar Ponteganano. Beetje zoeken naar het museum. Wat blijkt de meest zuidelijke nederzetting van de Etrusken was daar. Vele graven gevonden en een rijke Etruskische cultuur, zo van de 9 de  tot de 7 eeuw dan nemen de grieken het over. Toestanden. Dames in graven gevonden behangen met allerlei sierraden. Je zou denken dat Lady Gaga ten grave is gedragen. Een soort van buideltas, maar dan een sierraad zo op het bovenbeen, en het hele lijf behangen met kettingen en andere toestanden. Ik weet niet of ze snel even naar de markt renden. Maar ja als je ten grave  bent, dan is die haast nog maar heel relatief. Toen ik uit het museum kwam was de lucht betrokken en vielen er druppels regen uit de hemel. Dat gaf mij wel de kans om twee half naakte jongens de was binnen te halen. Het sloot natuurlijk mooi aan bij het beeld van Griekse worstelaars. Ik protesteerde niet. Daarna kwam ik bij de wielerclub in het restaurant. Het werd me niet duidelijk of ze met de motor of fiets over herens wegen scheuren. Ik denk de motor. Er waren vervolgens van die rock chicks bij die achter op de motor horen. Een had er en leen ik van de volkskrant een stem alsof je met een grafmonument opent. Ook die had wel eens een borrel genomen als de 8 in de klok was. Maar hun gegil en motor zangliederen werden overstemd door de regen die inmiddels met bakken uit de hemel kwam. Ik stiefelde tussen de buien door naar het station en zag daar dat treinen uit Napels een eindeloze vertraging hadden Die van mij van 40 minuten, maar aan de overkant twee uur. Gedoe zullen we maar zeggen er was iets gebeurt bij Napels wat weet ik niet maar goed was het niet. Terug in Salerno regende het nog even maar de avond was wel droog. 

De Apollo van Salerno 

Regen in Pontecagnano 

M kreeg in het verleden dit fonteintje niet dicht, nu handige knop die vanzelf stopt, vooruitgang

Dreigende wolken maar verder ok 

Een Etruskisch graf 

Een grieks graf, nou ja stukkie 

Etruskisch tafelzilver met gouden details 

De huizenjacht

 Nou ik was op feitelijk huisbezoek. Nu bedenk ik dat ik geen enkele foto heb gemaakt. Het was een soort net buiten het centrum van Salerno. Ik moest zoeken, mensen deden ook net of niet wisten wat ik bedoelde. Ik had het drie keer gevraagd, maar ik moest naar de Via Canole, en dat is weer midden in Canole. Dus misschien. Je loopt onder een snelweg viaduct door en bent er. Maar toen ging ik allerlei trappen of en af en kon ik het niet precies vinden. Maar de makelaar stond te wachten en daar gingen we naar binnen. Het bleek een nog al donker hol te zijn. T had gezegd let op vochtplekken. Check in de douche zag ik die meteen. We kwamen binnen in een halletje. Daar was rechts douche en toilet met vochtplekken. Dan ging de hal over in een keuken en was er rechts een relatief gezien een enorme slaapkamer. Aan de slaapkamer waren openslaande deuren en was een balkonnetje simpel bijgebouwd. Dat was ook het enige naar buiten. Ondanks dat het vrij hoog was voelde het toch een beetje als een kelder. De voordeur was anders dan die van de buren, misschien was het later opgesplitst ofzo. 

Dan vragen jullie je natuurlijk af waarom wil die gek nou in Salerno wonen. Ik las ergens in een gidsje een keer overal ter wereld zou Salerno een topplaats zijn, maar hier met de concurrentie van Napels en de kust van Amalfi is het voor toeristen toch net iets minder leuk. Waarom is het dan een perfecte plek. Het ligt heel mooi in de baai van Salerno. In de kom is het oude centrum. Boven op een berg torent een kasteel hoog boven de stad. Het oude centrum ligt aan de voet van deze berg. Het oude centrum was al in de Griekse tijd een aantrekkelijke plek. Zelfs de Etrusken zijn in deze streek neergestreken. Het is een opéénstapeling van oude stenen. De Dom is gebouwd op verzoek van een Noormannen koning en herbergt dus wat er over is van apostel Matheus. 

Wat kijkjes in het oude centrum. Er was in de middeleeuwen een getto. Er is nu steeds een Via Judeca, ofzo

Dit is het kerkje San Pietro, ook hij is minder groot dan die in Rome. Maar ik vind het indrukwekkend. Want het was ooit een Romeins badhuis, daarna een vroeg christelijke kerk, vanaf de 8e eeuw heeft het grote delen van zijn huidige vorm vandaar die fresco's die de mensheid al eeuwen aanstaren met een holle ogen. Daarna geloof ik een tijdje onderdeel van een paleis, en daarna was het weer kerk. Het torentje is van 920 Dat vond Prince Guaimaro II een mooie toevoeging. De medische school van Salerno is er ook nog eens opgericht. 

Maar met die donkerte had ik het meteen gezien, en met maar één raam, en dus anderhalve kamer was ik er meteen klaar mee. Er woonde een jong stel. Ze hadden net een mini gemaakt en daarvoor was de hut waarschijnlijk nu te klein, dus wilden ze weg. De jongen, nou ja misschien wel de hele familie ging door de stad op een fatbike. Dat was als je daar woonde best een aantrekkelijke manier van vervoer. Het was er dus zeg maar vrij donker en vochtig. Het moest 90.000 kosten. Niet iets waar ik vlekken van in mijn nek zou krijgen. Maar het zou er al snel op neerkomen dat ik helemaal in die slaapkamer zou leven. Ontbijt op het balkon en de rest van de dag in de slaapkamer. Eigenlijk nou ja maar als je een gast ontvangt is het wel klein. Met de bus terug dat was in een paar minuten geregeld. Al had ik geen kaartje, mocht ik toch mee van de chauffeur. Het was wel veel trappen op en af zeker als je verkeerd loopt. Ik kwam kledder nat van het zweet terug. Een weinig fris Maar eh dat busje was wel perfect. 

Ja die makelaars, ik geloof dat ze allemaal voor hunzelf werken waardoor ze rode vlekken krijgen als je een huis bij een ander wil zien. Er is niet zoiets als in Nederland dat je zowel de zoekende als aanbiedende makelaar betaald. Nou ja het is goed om een paar van dat soort dingen te bedenken. 

In Salerno

 Nou ja omdat ik hier al vaak geweest ben is het nieuwtje er een beetje van af. Ik wil zo naar de markt lopen. Gisteren ben ik heen en weer geweest naar Napels, ik had toch het gevoel dat ik nog niet genoeg spullen had. Tja, waarom weet ik eigenlijk niet. Onderwijl heb ik Rosita Steenbeek herlezen, over de Laatste vrouw. Ik vond het heel veel dialoog, en gezeur. Eigenlijk meer dan ik me van de eerste keer kon herinneren. Het gaat zeg maar over haar leven als muze van oudere heren in wie wij Fellini en Moravia zouden kunnen herkennen. Maar ja ik ken ze dan ook weer niet zo goed dat ik ze zou herkennen. Maar ja veel, heel veel dialoog. Nu lees ik Carolijn Visser die door Nicaragua banjert, dat leest vlot weg. Ik heb al een derde achter de rug. En steek er ook nog een beetje van op. Ik was naar de kapper en de wasserij. Voor mijn kleren. En de kapper voor mijn haar. Dat ging allemaal vlotjes. Helaas had ik de boodschap van L verkeerd begrepen anders had ik misschien wel een date met een makelaar gehad. Ik geloof dat er nog een vervolg aan zit, wie weet. Ondertussen wil A maandag met mij een huis gaan bekijken. Ik denk dat het leuker is dan maandagochtend overleg, en werkgroep ondergrond. Maar ja de plicht roept. Of kermt. Dus jammer. Misschien is het een project van de lange baan en zou ik hier een paar weken moeten gaan zitten. Liesbeth zei al dat het jaren kan duren en dat mensen dan voor een huisje in Drenthe gaan. Ik denk niet dat ik zo diep ga zinken. Maar wie weet. Gisteren dan weer wel met L nog aan het eind van de avond iets gegeten en iets gedronken. Dus eigenlijk een soort sloom zijn gangentje. Maar wel prettig, jammer van die afspraak met de makelaar. Maar ja je kan niet alles hebben. Ondertussen is hier de koelkast, die mijn witte wijn tot 25 graden had gekoeld verwijderd. Ik kreeg een opmerking, oh toen wij er water in zetten deed hij het nog. Nou ik ben natuurlijk niet kundig genoeg om een koelkast te slopen. Het is een mini koelkast in een aanrechtkastje. Nu is hij weggehaald. Ik werd hier getroffen door de persoonlijke ontvangst, die bestond uit een bericht met twee pincodes om de hut binnen te komen. Verder bestaat het persoonlijke contact vooral uit berichten van mij over dingen als de koelkast die het niet doet, en gisteren was de stroom er af. De warme glimlach van de eigenaar, zijn uitleg hoe alles werkt. De registratie van mijn paspoort. Het is allemaal alleen maar in mijn hoofd gebeurd. Jammer, ook de uitleg over het voedsel festival, het gebeuren rond de naam dag van Matheus, het moet allemaal nog gebeuren. Hij heeft veel uit te leggen. Maar ik denk dat het afscheid, grazie per tutti ook alleen in mijn hoofd zal gebeuren. Het is wel sympathiek dat de hele conversatie in het Italiaans gaat. Voor mij dan. 

Voor mensen die gisteren al lazen, er volgt nog wat update. Gisteren was ik langs makelaars gelopen. Ik begin het systeem te snappen. Ik geloof dat je makelaar die je hut vindt 3% betaald, nou dat wil iedereen wel. Maar dat maakt de samenwerking wat moeilijker. Dus eh gisteren bij verschillende clubjes langs geweest. Veel, nee, nee voor dat budget komen we ons bed niet uit. Nou ja op zich een soort van duidelijk. Niet prettig wel duidelijk. Maar uiteindelijk bij 1 een afspraak weten te fiksen. Ondertussen trok A dan weer in de stress, maar ik denk dat het meespeelt die 3%. Ik weet het niet. Maar ja toen ging ik naar de markt en een wandeling maken. Daarna was ik weer uitgenodigd om bij Lia te eten voor de lunch. Het hoogte punt was eigenlijk een likeur met truffel. De lucht van truffel kwam er vanaf. Daarna was het vooral bitter, ik ben er nog niet uit of het een succes gaat worden. Gelukkig was er ook good old limoncello, en het klopt alleen met de IGP citroenen mag het limoncello heten. Anders moet je er iets anders van maken. Weet een ieder trouwens dat Nonnen in Salerno ooit waren begonnen jeneverbessen in de alcohol te gooien de basis voor een iconische Nederlandse versnapering, de Jenever. 

Daarna weer om met haar naar een vriend of vrienden stel te gaan die schitterend woont zodat we het vuurwerk ter ere van San Matheus konden bekijken. Het bleek dat ze eigenlijk net achter de snelweg woonden, maar daardoor wel een schitterend uitzicht over de baai. Ik had helaas mijn foto toestel niet meegesleept. Dus jullie zullen me voor een deel op mijn blauwe ogen moeten geloven. Ik heb ook de processie mogen bewonderen. Heel Salerno was natuurlijk op de been om de optocht van San Matteo te zijn. Het was ook mooi, iedereen ook de burgerlijke elite was er bij. Van zeg maar burgemeester tot brandweer. Oh het was mooi. Ik moest lachen om politie mannen die met veel gouden tressen op historische motoren het evenement kracht bij zetten. Het is wel wat dat ze hier een hele apostel hebben zoals in Venetië, of in Santiago de Compostelloa Dat is natuurlijk geen katte pies. In Amsterdam is het een povere hostie, en waarschijnlijk een klein botje van San Nicolaas. Het feest eindigde met vuurwerk. Tja Italiaans vuurwerk het zal voor mij nooit meer hetzelfde zijn na Marina de Ragusa. Het begon echter om half twaalf. Ik moest daardoor helemaal opblijven en als je met een paar italiaanse deernes in de nacht wandelt moet men vaak stilstaan. Ik zou denken om hakken te puffen. Maar ik geloof ook op telefoon kijken en steunen en kreunen. Het was wel super om op een italaanse party te zijn. Iedereen, of veel hadden wat te eten meegebracht. Er was een luxe van worstenbroodjes, en andere versnaperingen er was te drinken en op een bepaalt moment kwamen er weer allemaal dolces op tafel. Er waren ongeveer 20 mensen, het was een soort toneel clubje waar de mensen elkaar van kenden. Ze zijn nu een beetje aan het poetsen, al is dat vooral bed opmaken. Maar ja door al die festiviteiten van gisteren was ik ook laat. Ondertussen heb ik Carolijn Visser bijna uit, ze zwalkt deze keer door Nicaragua. Wel leuk om te lezen hoor. De sandinisten zijn bezig om een betere wereld voor zich zelf te maken, maar helaas heeft niet iedereen daar profijt van. Maar ja zo gaat het geloof ik daar wel vaker. In Peru in ieder geval ook vaak. Als ze zo weg is ga ik wat fruit eten. Helaas een filmpje er op zetten dat gaat niet, nou ja op verzoek app ik wel een filmpje. Het is wel rustig zo zonder E+T het programma is een stukje minder vol. Nu is het meer verveeld slenteren. Al denk ik dat ik zo naar het gallerijtje ga, maar de kunstwerken daar ken ik wel zo ongeveer uit het hoofd. Misschien hebben ze een wisselende expositie bedacht je weet maar nooit. Vraag is of ik daar dan weer extra super blij van word. In Napels hebben ze hun meesterwerken naar het Louvre gestuurd. Ze denken waarschijnlijk oh wat mogen we trots zijn. Maar ze hebben een meesterlijke collectie van Italiaanse meesterwerken. Ik zou zeggen niets om je voor te schamen. Maar wellicht geeft het toch meer prestige. 

Een huis kopen

 Dat valt niet mee. Ik heb via Lia een makelaar aangesproken. Die zegt geef maar aan welke huizen je wilt zien. Oh die is verkocht, oh die krijg ik niet te pakken. Tja, een andere meneer gaat dan weer aan de gang, die zegt er is niks te vinden voor jou budget in Salerno. Maar wat ik gezien had was toch binnen het budget. Maar ja jullie krijgen ze niet te pakken. Ik ben het natuurlijk wel eens met makelaar M dat het veel makkelijker is om vanuit Nederland te kijken welke huizen er zijn in Salerno. Het is best ingewikkeld om dat in Salerno te doen. Je hebt geen afstand. Je mist een ruime blik. Bovendien is het natuurlijk niet jou schuld als ze niet terug bellen. Dat is toch meer te wijten aan dat Nederlandse plan, van ja bellen en dan heb je iemand te pakken. Hier werkt het anders. Nou ja het is natuurlijk graag of niet. Toen ik dat trouwens zei schoot makelaar M wel in een ongekende actie modes en stuurde twee appartementen door. Niet plekken waar ik meteen warm voor liep maar toch. Maar ja mijn opdracht is ook heel moeilijk, ik wil iets groter dan 60 m2 en in Salerno met een budget. Nou ik denk dat het te moeilijk is het budget te laag. Al kan men vanuit Nederland wel weer dat soort appartementen hier vinden. Maar zoals gezegd dat is anders dan heb je toch een ruimere blik. Nou ja als het niet lukt dan is er natuurlijk geen man over boord. Maar ja je zou denken als je hier een week zit dan zou het toch mogelijk moeten zijn om iets te bekijken. Nee dus dan had je dat maar beter van uit Nederland moeten regelen want zo werken we nou eenmaal niet in Italie. Jammer, 

Maar dan met E+T de paden op de lanen in. Ze kunnen denk ik beter met Paulo op pad, want ze houden ook wel van een programma van 23 uur per dag. Ik ben toch meer van de drie uur per dag. Maar ok, maandag door Napels gewandeld. Eerst kerststallen meuk, daarna onder San Lorenzo door onder de grond geweest. Daarna de Caravaggio van zeven werken van barmhartigheid bekeken. Daarna de dom. Daarna een pizza in Sanita, en de via Toledo afgewandeld. Met natuurlijk een blik op het Palazzo Reale, het theater, en de galleria. Zeg maar Napels in een halve dag. Ik had maar voor ze besloten om musea verder over te slaan want daar was geen tijd voor. Helaas werd ik betrapt in de B&B vol liefde toen E+T hun bagage er neer zetten. Hun stassi was koud donker, schimmelig en niet een plek waar ze zeg maar Ieri Ogni en Domani wilden naspelen met heel veel bambini's maken op de letto. T had meteen al male di testa en ze wilden eerder weg uit Napels. Dus moesten we snel vanuit Napels naar Pagani. Want daar was hun presidential suite. Bijkomend voordeel was dat je vanuit bed zo op de parkeerplaats kon kijken of de Twingo van de moeder van E niet was opengebroken of door een Napolitaanse goudief van eigenaar was veranderd. Close to perfection. 

Aan het eind van de middag ben ik naar Salerno gebracht. Daar dan nog weer de dom bekeken. Voor de jongelui was het hoogte punt de B&B uit B&B vol met liefde. Ach van die mooie dame. Die voor altijd, één seizoen lang in Salerno de plek van haar leven had gevonden. B&B san stefano ofzo. Ik heb één keer een stukje gekeken. Maar haar sexappeal maakte op mij weinig indruk. Ze had zeg maar de allure van een groot bedrijf leiden. Het is natuurlijk wel mooi dat zo'n Nederlandse vrouw zo valt voor Salerno. Die liefde van haar leven is trouwens geknakt. Het is ook allemaal te erg voor woorden. Zo'n mevrouw en zo verliefd op een stad. Ze was 25 en bleef hier haar hele leven. Ik zit ineens met veel vragen. Maar er was wel een dienst in de Dom. Dat was waarschijnlijk voor haar ziele heil. En dan heb ik geen geld gegeven. Ach en wee. 

Gisteren dan weer naar Pompeii geweest. Ik ging met de trein naar Pagani. Die trein reed trouwens door naar Pompeii maar ik was al uitgestapt.  De trein zou er een 10 minuten over doen. Van het station is als het niet regent een kwartiertje wandelen naar de ingang. Toen gingen we met de niet gestolen twingo. Eerst misten we de afslag. Ik zat ook op mijn telefoon te kijken. Toen kregen we nog toestanden over waar te parkeren. En waren we een flinke tijd later in Pompeii. Gelukkig ligt het er al een tijdje dus een halfuurtje eerder of later maakt ook niet veel uit. De ingang waar we naar binnengingen lag vlak bij de theaters. Eén van de dingen die opvalt is dat er vroeger allerlei zwerfhonden rondscharrelden, die zijn in de loop van de jaren helemaal verdwenen. Nu was er nog een verdwaalde kat. E&T gingen iets gestructureerder  te werk dan ik. Ik loop meestal gewoon een beetje rond en geniet van wat de dag brengt. Maar het was hun eerste bezoek, dus amfitheater, bordeel, badhuis, gipsen mensjes het moest allemaal bekeken worden. Zelf zou ik natuurlijk het iefst de hele dag in het huis van de tragische dichter zitten. 

Maar dat was er niet bij. Ik heb wel een blik geworpen op een fresco van twee nijlpaarden ofzo. Een mozaiek gezien van een beer, en een paar standjes in het bordeel. Nou ja dat soort dingen. Toen moest er een fruitschaal worden gekocht in Vietri en zijn we daar heen gescheurd. Toen moest het kasteel bekeken worden en gingen we daarna een aperitief doen in Salerno. Oh de supermarkt is ook nog leeggetrokken, geen limoncello meer te vinden. De jongen achter de kassa was zeg maar familie