En weer terug naar Rio

 Gisteren was dan alweer laatste dag in Sao Paulo. Ik ben weer naar diverse musea geweest. Ze zijn er hier beter van voorzien dan in Rio, waar verbouwing het stopwoord is. Eerst naar het museum van de religieuze kunst. Je kunt geloof ik op zaterdag gratis naar het museum. Dat zou misschien ook iets zijn om in Nederland ook te doen. Misschien maak je kunst zo voor meer mensen bereikbaar. Maar ja het Van Gogh met zijn dure kaartje en miljoen bezoekers kreunt nu al steen en been. Met een dag geld er uit zouden ze meteen omvallen, zo zouden ze zeggen. Maar ja ze halen ook nog wat geld op met hun winkeltje. Anyway het museum voor religieuze kunst. In een voormalig klooster dat nu langs de snelweg ligt. Met natuurlijk allerlei schilderijen en beelden van de lokale veel geprezen katholieke toestanden, veel Maria, af en toe Jozef. Nou heb ik allerlei foto's gemaakt met mijn mobiel met het plan dat die heel makkelijk op te laden zouden zijn maar ik zie er maar één en dat is zo ongeveer de laatste foto die ik tijdens mijn museum tocht gemaakt heb. Dus nou ja dat is dan weer jammer. 

Maar ja fotos van het eerdere bezoek zijn nu wel beter zichtbaar. Daar moeten jullie het dan maar mee doen. 

De laatste foto is dus een foto van gisteren, dat is een gebouw van Oscar Niemeyer. De beroemde braziliaanse architect, bijvoorbeeld bekend van het VN gebouw in New York. Al zal de VN binnenkort als Woke club ook zijn poorten wel kunnen sluiten. Hij schijnt nog al geïnspireerd te zijn door het vrouwenlichaam. Nou uit dit gebouw lijkt een tong te steken. Tja dat was in ieder geval het beeld dat ik doorkreeg. 
In het tweede museum was het meer moderne kunst daar was een tentoonstelling van Beatrice Gonzales, de beroemde Columbiaanse kunstenares waar A mij voor mee naar Tilburg nam. Bijzonder om haar werk binnen een jaar op twee zulk verschillende plekken te zien. Ik vond dat haar werk hier beter tot zijn recht kwam dan in Tilburg. Het museum is een soort halve ruïne. Ik vind het wel een mooi museum en ze hebben dan verder denk ik een soort overzicht van de moderne kunst hier ten lande. Al kan ik dat natuurlijk niet helemaal beoordelen. 
Verder had ik op de valreep nog een afspraak met E die was de hele dag aan het verhuizen geweest en kon eigenlijk geen pap meer zeggen maar kwam toch nog even naar mij toe wat ik dan weer superlief vond. Hij had een jongen bij zich uit Belem die best veel tijd op zijn telefoon doorbracht. Maar ja wie niet in deze moderne uit.  

In Sao Paulo

 Gisteren naar het MASP gewandeld. De indeling is wat veranderd. Ze hebben de schilderijen in één grote ruimte staan. Die staan in een betonnen blok en je kan er om heel lopen. Op de achterkant staat de beschrijving. Dat is wel handig, want dan ben je niet meteen afgeleid door het is een schilderij van die of die dus nu moet ik extra opletten. Al zijn er natuurlijk zat schilders die zo overduidelijk zijn dat er ook weer niet heel erg een naam op hoeft. Het portret van Rembrandt en studio bijvoorbeeld waar we zijn eigen hoofd in herkennen. Van Gogh of El Greco, ik herken het van verre. Maar het is dus een zeer goed gevuld museum. In het kader van eh nou meer aandacht voor eigen continent begonnen ze met kunstenaars uit Zuid Amerika. Ik herkende Volta, met een beetje hulp nog van de vorige keer. Ook de Peruaanse kunst was vertegenwoordigd. Ik was naar het museum gelopen. Dat was meteen een goede voor de stappenteller. Die in tegenstelling tot de dag daarvoor weer zeg maar hartjes uitdeelde. Ik zit in een hotel maar misschien zei ik het al aan het eind van de Paulista, of begin, dat weet ik eigenlijk niet. Ik moest een beetje oversteken. Ze zijn hier dol op hele snelwegen dwars door de stad heen. Maar die ligt hier gelukkig verdiept. En toen langs die Paulista, nou ja dat is ook een snelweg met een redelijke groene golf. Ontdekte ik later in de taxi. Het is hier een stuk frisser, 18 graden ofzo en de toerist ging natuurlijk met korte broek de deur uit, dat was wel beetje afzien. Op de terugweg was er een vaag zonnetje bij gekomen. Afgezien van de vaste collectie hadden ze ook een overzicht van de kunstwerken die afgelopen jaar geschonken waren. Vind ik altijd leuk kunst die aan het openbaar bezit wordt toegevoegd. Ook dit waren allemaal kunstwerken uit Zuid Amerika. Niemand uit Rusland die op het idee gekomen was om vanuit daar iets te schenken. 
Later was er een demonstratie tegen Bolsanaro, en dus voor zijn veroordeling. Al lees ik dat veel mensen ook denken een staatsgreep er zijn erger dingen voor de democratie. Het zou misschien ook een vraag zijn die je aan Nederlanders zou moeten stellen. Verder dan een beetje gelezen over die brave broeder die neergeschoten is, ook al heb je iets tegen homo's, transgender, buitenlanders en abortus dat maakt je nog geen fascist. Tja wat dan wel ik vraag het me af. Misschien is die jongen die hem heeft neergeschoten dan een fascist. Wat een toestanden in de wereld. PFfff

Ondertussen lees ik nog Karin Slaughter. 

Volta maar dan weten jullie beter dan ik 

Frans Post die in het gezelschap van prins Maurits naar Brazilie ging en rond 1630 een paar schilderijen maakte en daarna nog velen in Nederland. 

El Greco kijk naar de lange lichaamsdelen en je bent al snel een kenner. 

Een woke ding uit peru; Eigenlijk een soort Dolly Bellefleur maar dan anders. 

Nog meer Peru

En mannetjes die in de lucht hangen. 

Sao Paulo

 Met de bus, omdat dan ik denk dat ik iets beter bezig ben en ik ook nog wat van het land zou kunnen zien. Daar heb ik in ieder geval geen foto's van gemaakt. Volgens de wervende folder zou het zes uur duren, maar dat werden er acht al was er wel tijd voor een lunch en ik heb een groot gedeelte van de tijd door gebracht met Karin Slaughter al krijg je daar naar verloop van tijd ook wel een beetje nou soort van genoeg van. Er zat niemand naast me dus ik hoefde niet net te doen of ik doof was of vreselijk belangstellend. Ik merk hier trouwens niets van Bolsanaro, maar ik geloof dat hij in steden niet heel populair is. Erg van die jongen in Amerika, natuurlijk veel erger dan die drie democraten. Die kun je gewoon afschieten. Daar krijg je zelfs bonus en lof voor maar deze jongen, wat verschrikkelijk. Dat is het maar nummer 4 geloof ik een een rij. Ik volg dus het nieuws wel. Ik had wat moeite om hier op het internet te geraken. Je moet een soort account aanmaken, maar ja dat allemaal in het Braziliaans. Ze zeggen voortdurend dat het onbeveiligd is maar ze moeten wel alles van je weten, paspoort nummer e.d. Beetje twijfel. Maar ja jullie zien het ik ben online. Ik ga zo naar het Museum Arte Sao Paulo, daar hebben ze een flinke collectie internationale kunst, dus leuk leuk en daarna zie ik het wel. Ik moest voor E die vroeger in Amsterdam woonde, maar toch veel gelukkiger is in Sao Paulo broeken, schoenen en parfum meenemen. Dat ben ik gelukkig sinds gisteravond kwijt, paar schoenen is toch wel een ding in de bagage. Nou vooralsnog ben ik zelf niet veel zwaarder geworden met de bagage. Ik heb slippers gekocht ook als souvenir, en die van mij die begaven het. Het was even aantrekkelijk om een nieuw teendingentje te kopen. Maar ik had de nieuwe ook al, dus die gebruik ik nu maar. Anders ga ik straks ook hemelen als de Imelda van de teenslippers. Op wat was het dan woensdag naar de Copacabana geweest. Daar zijn leuke winkels maar die trokken mij ook niet naar binnen met kopen, kopen. Dus nou vanuit de klerenkast goed bezig. Je kan de Copacabana aflopen dan kom je in Ipanema, en dan kun je geloof ik nog verder doorlopen. Maar ja er zijn grenzen en 20.000 stappen is best leuk. Nou heb ik gisteren vooral op mijn krent gezeten, due een beetje iets meer en iets minder kan geen kwaad. 

Het was heel veel de lunch in copacabana, en vooral kip. 

Kijk met zijn Onasis zonnebril. Ik vraag me af waar is Maria, waar is Jacky en Tina (nee de griekse) 

De heilige in een winkel. Nou is het ook de patroon van Rio dus je ziet hem best vaak. Een kerk daar is geen kerk zonder een beeld van de heilige 

Ik zit hier in een vrij basic hotel. Ze hebben een soort plantenbak voor het raam, en dan een hoge schutting of muur. Maar daar daar kun je overheen kijken en de buren zien, een lelijk gebouw of de lucht die nog grijs is. Zou het beter worden. Maar het is dicht bij de Paulista, dus dicht bij het grootse gebeuren en goed ontbijt. Alleen geseik met online komen maar dat is gelukt. Nog bijna een uur voor het museum open gaat misschien even kijken waar Karin vandaag is. 

Opstel weergave.......

Nou ik had de html weergave, als ik typ, dat is nog al een ongezellige weergave. Nu weer de vertrouwde. Sorry mensen dat ik niet heel snel was met reageren. Maar ja. Gisteren niet zoveel gedaan. Met een taxi naar het busstation gegaan om de kaartjes voor naar Sao Paulo en weer terug te kopen. En meteen klein beetje het busstation verkend. Dat leek me dan voor het vertrek daar naar toe wel weer handig. Toen beetje gelezen. Het boek over de Hollanders alhier is uit en nu is Silvia Witteman met een herhaling uit de Volkskrant aan de beurt. Alle boeken blijven hier, voor de liefhebber is het een Royale portie meeuwen. Het is uit 2014. Daarna toen het alweer avond was zijn we naar bij het technisch museum gegaan. Daar staat de hele straat op zijn kop met samba muziek en loopt iedereen met een drankje in de hand of het nooit maandag is. We hebben er twee caipirinha's gedronken. Mijn gastheer P met aardbeien. De barman was een beetje kort en had er niet veel zin in. Maar de straat was gevuld met talrijke fraaie heren en ook fraaie dames, maar daar viel mijn blik dan weer net iets minder op. Die dames hier kunnen wel pakjes aanhebben waarvan je denkt de schaamte voorbij. Maar iedereen had er goede zin in. Ik dacht alleen het moet wel bij twee blijven want anders dan is dinsdag een soort hamertjes dag. Dus het is nu iets over half acht ik ben misschien niet helemaal op en top fit maar het kan er prima mee door. 

Goh dat huis dus waar ik zit, waar meneer P de baas is. Het is gekocht door een Zwitserse vriend. Die blijkbaar goed in de slappe was zit. Want hij heeft ook nog een groot appartement in de Copacabana, groot als in 300 m2. Dit huis is denk ik ook zo groot. Het is vrij breed, maar niet heel diep. De diepte is opgevuld door een groot aantal terrassen. Maar het is allemaal hout, en ik geloof dat iedere keer als je een plank lostrekt blijkt dat die plank net niet direct uit het bos komt. Het balkon aan de voorkant is nu gestut. Iets waarvan ik denk, mmm en er zijn de hele tijd twee heren bezig met schuren en verven. Al zitten ze nu aan tafel te ontbijten. Waarbij ik dan op terras nummer 3 zit, hierboven zijn het planken die voor een deel los zitten en een hek ontbreekt. Daarboven weer een terras waar ook veel planken los liggen, en dan is er aan de straatkant nog het gestutte balkon. Het is een heel mooi huis, maar het is zeg maar troppo lavoro. Hij gebruikt vooral 1 kamer en de keuken, maar die zijn een heel eind en een onhandige trap van elkaar verwijderd. De badkamer is dan weer een soort van New King trap op de Gelderse kade expeditie naar weer een verdieping hoger. Het is nogmaals heel mooi, maar echt veel werk. En ik geloof dat ze een jaar hebben uitgetrokken voor verbouwing, maar dat het allemaal veel langer duurt. En als je naar kozijnen en zo kijkt dan denk ik god, oh god, nou ik ben in ieder geval niet rijk genoeg om hier een droom verblijf zonder zorgen van te maken. Maar ja het uitzicht is fabuleus. Het doet mij natuurlijk ook wel denken aan mijn plannen voor een huis in Bella italia. Die hierbij toch wel een deel van de glans verliezen. Zo van als je een plank wegtrekt wat ga je aantreffen. Oh nee nog meer, en dan ook nog het leidingenwerk. Nou dat soort kleine en grote drama's doen zich hier voor. Mijn dopper viel uit de tas, open op de grond. Water dat zou meteen doorlekken naar de verdieping daar beneden. Tja ik weet dan niet of het stof ook allemaal door kieren naar beneden gaat. Dat klinkt nog een soort handig. Hoef je alleen beneden stof te zuigen. Dus nou ik wilde eigenlijk altijd al altijd alles gelijksvloers hebben. Daar ben ik nu toch ook maar weer een stukje zekerder van geworden. 

Het uitzicht dan maar. 

Museo de republica

Gisteren naar het museum van de Republiek geweest. Er blijkt hier net als op andere delen van de wereld projecten te zijn om museums te verbouwen wat dan geïnspireerd door goed georganiseerde landen als Nederland 12 jaar mag duren. Het museum voor de kunsten is hier slachtoffer van en ook het museum voor de natuuur geschiedenis ofzo. Het museum voor de Republiek dan weer niet dat is gewoon open. Ik weet niet of zulke musea de eerste keus zijn, maar volgens host P zou het ook nog in een aantrekkelijk park zitten waar bovendien nog een leuke markt zou zijn. Dus ben ik er maar toe gewandeld. Ondertussen kwam ik nog over de groente markt waar alle Carioca's hun gezonde dingen zouden kunnen kopen. Daarna het was simpel, een rechte weg af naar het museum. Het stelde niet veel voor er was een soort trevie zaal waar in het verleden de ministerraad vergaderde een mooie trap naar boven die druk bezocht werd door instagrammers. Er was alleen een soort grappig tentoonstelling van een cartoonist die zijn tekeningen tegen Bolsenaro richtte in tijden van Covid. Dus dat was op zich wel grappig. Hij kreeg er wel van langs dus ik weet niet of hij het net zo grappig vond. Verder wat kunstwerken die bij de Republiek horen. Ondertussen lees ik een boek over de Hollanders in Brazilie "Nederlanders in Brazilie 1624-1654. Het zijn vooral veel namen en oorlogen, of aanvallen en toestanden. Waarbij de Joodse bevolking geld moet leveren, en tegen hoge rente hiermee speelt. Nederlanders zijn eerst nog niet zo druk met slaven, maar later gaan ze daar flink mee aan de slag. Ze beheersen in die tijd het gebied rond Recife. Waar ze vooral rijk hopen te worden van de suikerhandel. Maar ja ook goud en zilver is natuurlijk leuk om mee te nemen. De aanvalstactiek is verbrand land. Zeg maar alles platgooien zodat de vijand, maar jij zelf later ook weer met een schone lei moet beginnen. Dat laatste klinkt wat romantisch, maar ja het is een beetje Gaza avant la lettre. Ik merk hier trouwens niets van de protesten voor de charmante oud President. Die net als iedereen als hij de wet heeft overtreden zich moet verantwoorden. Hij was deel van de overheid, die zulke dingen bedenkt. Als hij volgens hij niets verkeerd heeft gedaan heeft hij niets te vrezen. Maar ja. Toen met het boek van meneer Charles R. Boxer in het park gezeten. Hij beschrijft natuurlijk veel over Prins Maurits, die van het huis in Den Haag. Dat vol zit met mooi hout uit Brazilie. Tja toen dachten we natuurlijk over veel zaken anders. Hij was in Brazilie voor gelijke behandeling van iedereen, Protestant, katholiek, joods en overig. Niet dat iedereen hele maal zijn eigen eigen goddelijke gang naar god kon gaan maar toch. Maar ja voor die suikerriet toestanden had je toen vond men slaven nodig. Nederlanders waren totaal ongeschikt om te werken in die hitte en kregen kwalen als scheurbuik, pokken en nog zo wat ziektes waar je niet vrolijk van werd. We hadden er natuurlijk ook eigenlijk helemaal niets te zoeken. Maar ja dat duurde natuurlijk eeuwen tot het kwartje helemaal viel. Ik vond het boekje de dag voordat ik wegging op straat. Dat was wel een soort van teken aan de muur dat ik het moest gaan lezen. Verder was de moeder van P op bezoek, maar blijkbaar is ze alweer voor dag en dauw vertrokken. Is dat de uitdrukking. Ik vind het altijd grappig als mensen uitdrukkingen verkeerd begrijpen. Vandaag ga ik op jacht naar een busticket voor Sao Paulo, ik denk niet dat het heel moeilijk gaat worden. Maar we gaan het zien. Ik koop het van te voren, want op de dag zelf met de koffer erbij krijg ik er vast extra stress van en ik heb al grijze haren genoeg.

Ik bedoel maar......

Naar het MAR museum

Gisteren naar het MAR museum. Nu doet het blog ook al vreemd. Rare zaak. Maar ja ik kan nog zien wat er gebeurt. Gisteren dus naar het Museum Arte Rio. Maar het viel nog al tegen. Eerst was er een hele zaal met een soort jungle geinspireerde kunst. Er lag ook een soort tropisch gras op de grond, of iets nou ja bruinig dat organisch was en een beetje een bos, het zal wel jungle geur afgaf. Dat was denk ik de inspiratie van een kunstenaar waar ik de naam niet van heb onthouden. Hij schilderde nog al van die een soort van jungle tafrelen, mannen die een krokodil vangen, dat soort beeldtenis. Allemaal primitief geschilderd en ook nog op papierachtig materiaal. Ik geloof wel dat het een soort jungle papier was, misschien boomschors of iets dergelijk. Ik raakte er niet door gegrepen. De volgende zaal waren ook dergelijke objecten. Toen volgden er stoere foto's maar eigenlijk vooral familie foto's schattig en leuke foto's maar ook daar kreeg ik weer geen euforisch gevoel bij. Toen was er nog een zaal van een dame die honderden min of meer gelijke fotos had gemaakt van mensen, een soort foto studio. Ook dat was aardig maar eh ik voelde het zeg maar niet. Tenslotte was er een zaal gewijd aan een braziliaanse dans kunst, ook dat was nou heel goed voor mijn verdieping en verrijking in de Braziliaanse cultuur. Om het museum meer toegankelijk te maken zouden de omschrijving misschien in een tweede taal moeten. Zelf zou ik niet meteen Urdu aanraden, maar het is wel een tweede taal. Zo het worden in die nieuwe weergave wel saaie blokken tekst. Toen was ik maar gaan lunchen en daarna nog een beetje om het Science museum van Caltatrava heen gehuppeld. Dat boeit met dan weer minder om naar binnen te gaan. Van buiten heel veel architectuur. Maar ik moet wel toegeven, het is weer van een blanke man. Tja en sinds de laatste lezing op het werk weet ik dat dat niet goed is. Oh maar Sjak weet je dan wie dat museum MAR heeft gebouwd. Nee sorry dat weet ik weer niet. Misschien was het wel iemand anders dan een witte blanke man. Nou ik was het in ieder geval niet, dat is toch 1 minder die het gedaan kan hebben. In de avond zijn we naar een party geweest. Dat betekent hier dan dat je met vrienden afspreekt in of bij een bar. Iedereen betaalt zijn eigen drankje, en eventuele snack dan is er nog wel taart die iemand mee heeft gebracht en zing je met zijn allen. Het was wel aangenaam, ik heb maar bier gedronken en de zaak vooral goed bekeken. De kids voetbalden de hele tijd in een sport kooi op een pleintje. De heren dronken bier en de vrouwen een cocktail, misschien een mocktail maar daar krijg ik hier niet veel beelden bij door. Daarna met de taxi naar huis, P wilde de nacht nog in maar ik had naar 4 uur staan wel zin in in bed liggen. De taxi maakte nog een soort van rare beweging, waardoor nou ik snapte het niet, maar een andere uber bracht mij thuis. Na een douche was ik dan weer klaar om te slapen. Ik werd ondanks laat slapen weer gezellig vroeg wakker.

Rio dan maar

 Het is nog voor 7 uur in de ochtend. Rio wordt langzaam wakker, ik moet zeggen dat ik een ambulance in de verte hoor en veel vogels hoor. Hier wonen dichtbij een paar kolibrie's die een dol zijn op wat van het groen. Verder scharrelen er twee katten rond, die natuurlijk vinden dat het terras meer van hun is dan van mij. Ik zit bij meneer P. in San Teresa, dat is een berg in Rio. Wereld beroemd om het trammentje dat er naar toe gaat. Een tram die ook een keer uit de bocht vloog. Als ik naar beneden kijk zie ik de oude stad, maar ja dat is natuurlijk een grote verzameling van flatgebouwen. Die niet allemaal onder de mooiste architectuur gebouwd zijn. De flats belemmeren het uitzicht op het technisch museum van Calatrava en ik denk ook op de nieuwbouw van Niemeyer de grote braziliaanse architect, die helaas brazilie en de wereld ontvallen is op 105 jarige leeftijd is ontvallen. Wat zal hij zeggen van Armani bij de hemelpoort. We zullen het nooit weten. 
De reis met KLM ging soepel, er was een beetje gehobbeld de bobbel onderweg, maar niets ernstigs, het is toch lang een vlucht van 11 uur. Ik heb twee films gekeken, oh ik weet geloof ik nu al niet meer welke. Dat staat me goed. Paddington in Peru en nog iets. Misschien komt het nog. Verder een boekje over Adele Bloemendaal grotendeels uitgelezen en Adriaan van Dis Dubbelliefde. Dat is nog niet helemaal uit de apocalyps mag van mij iets minder, teveel sex drugs en R&R. Maar ja ik ben een oude zeur.

P. stond heel lief op mij te wachten. Het is toch altijd weer een tochtje in een andere stad van de luchthaven naar waar je wilt zijn. Maar verders prima. Ik wilde eigenlijk wel meteen slapen. Na een douche en beetje kletsen en check of alle meuk heel is gebleven, ja, slapen. 

Volgende dag was ik dan natuurlijk vroeg uit de veren, net als vandaag. Uitzicht over Rio duo lingo en daarna met P de stad in. Ik moest ondermeer en vooral een simkaart hebben. Dat is superhandig om dan vervolgens onderweg internet, uber en whatsapp te gebruiken. Dus daar ben ik blij mee. Claro brazil is het deze keer. Ik ben nog steeds een beetje kapot van iemand die in de Dirk mijn mooie groene boodschappen tas heeft meegenomen. Terwijl die even te lang alleen op de vloer had gelegen. Wat een stumper als je boodschappentas steelt. Zonder inhoud overigens. Maar wel mooi, ik heb nu een nieuwe in tutti i colori il mondo. Het is natuurlijk wel zo als iemand uitgebreid aan zijn gerief geraakt door het stelen van mijn boodschappentas en daar misschien nog wel nu tegen moeder de vrouw, of een bloedmooi vriendje mee loopt te pronken. Dat terwijl hij of zei natuurlijk beter haar best had kunnen doen om partner lief aan zijn gerief te laten komen, of de buurvrouw. Tja wie ben ik dan om heel negatief te zijn over de situatie. Maar het was/ is wel mijn tas. Ik heb nu een nieuwe. Verder een kloostermuseum bezocht het was niet veel. Het hoorde bij het klooster van San Antonio de Padua, leuk dan weer voor A en vooral de stappenteller goed te vriend gehouden. Een beetje saaie lunch van kip en rijst. Arroz con Pollo, tja nou daar hoef je eigenlijk geen verre reizen te maken. Het was bij de liefhebbers bij Nena, tja en dan voel je toch een beetje een liedje opkomen. 

Verwennerij onderweg.........

Het is steeds van de familie de Boer uit Zwolle. 

Marokko vanuit de lucht. 

Nog meer verwennerij in de wolken. 

Goodmorning Rio 

Wat is het leven zonder citroentaart, ik zou het niet weten. En zonder koffie zaten we nog steeds aan het bier en was de hele renaissance nooit gebeurt. Ik bedoel maar 

De bitterballen zijn de wereld nog niet uit. Hij was wat vlesiger dan bij ons, en vermomd als mini kroket. De korst bij ons is iets meer paneermeel 

Dit is dan goede morgen Rio